Posted on June 19, 2012 in: Julia's Corner

Απόψε, χωρίς τίτλο (από ένα ελληνικό νησί…)

 

Πίστεψε στον εαυτό σου και σ’ αυτό που είσαι. Κατάλαβε, ότι υπάρχει μια δύναμη μέσα σου, πολύ ανώτερη από κάθε εμπόδιο.

Christian D. Larson

 

 

«Δεν θέλω να είμαι, ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Έχω δικαίωμα, στο διαφορετικό. Ψάχνω την ευκαιρία, όχι την ασφάλεια. Δεν με ενδιαφέρει να «υιοθετηθώ» από το κράτος, να ταπεινωθώ, να πρέπει για όλα, να λογοδοτώ.

 

Θέλω να παίρνω σωστά υπολογισμένα ρίσκα, να ονειρεύομαι, να χτίζω και να γκρεμίζω,  να αποτυγχάνω και  να πετυχαίνω.

 

Αρνούμαι να ανταλλάξω το κίνητρο, για τα εχέγγυα. Προτιμώ τις  προκλήσεις της ζωής, από μια εγγυημένη ύπαρξη. Τον ενθουσιασμό της εκπλήρωσης, από την λιμνάζουσα ηρεμία της ουτοπίας.

 

Δεν θα ανταλλάξω την ελευθερία μου για ελεημοσύνη, ούτε την αξιοπρέπεια μου, για «βοήθεια». Δεν θα δειλιάσω ποτέ μπροστά στους «αφέντες», δεν θα λυγίσω με καμία απειλή.

 

Είναι η κληρονομιά μου, να στέκομαι στητή, ευθυτενής, περήφανη και άφοβη. Να σκέφτομαι και να λειτουργώ για τον εαυτό μου και το κοινό καλό, να απολαμβάνω τα προνόμια της δημιουργίας μου, να αντικρίζω τολμηρά τον κόσμο και να φωνάζω:

 

“Αυτό, με τη βοήθεια του Θεού, το έκανα μόνη μου”.

 

 

 

Είναι ένας κόσμος όμορφος. Με μαγεία και μυστήριο. Με βαθύ σκοτάδι αλλά και αστρικό φως. Ένας κόσμος όπου τρομερά αλλά και υπέροχα πράγματα, συμβαίνουν με την ίδια συχνότητα. Είναι ένας κόσμος όπου το καλό, δημοπρατεί ενάντια στο κακό, η αγάπη ενάντια στο μίσος, η τάξη ενάντια στο χάος, σε μια ατέρμονη μάχη, όπου κάποιες φορές είναι δύσκολο να είσαι σίγουρος  τι ανήκει που, διότι τα φαινόμενα, πολύ συχνά απατούν.

 

Παρόλα αυτά και μέσα στη σύγχυση, το σάστισμα, την παραζάλη, είναι ένας κόσμος όπου η μάχη, κλίνει αναπόφευκτα προς το καλό και όπου τελικά όλοι, καλοί και κακοί, θα γίνουν γνωστοί με το πραγματικό τους όνομα.

 

 

 

Μόνο το παραπάνω αρκεί, για να πιστέψεις στον εαυτό σου και σ’ αυτό που είσαι. Για να καταλάβεις, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι υπάρχει μια δύναμη μέσα σου, πολύ ανώτερη από κάθε εμπόδιο.

 

 

Για σας, για  όλες εσάς, εκεί έξω, με αγάπη,για όλες εσάς τις μοναδικές  αγαπημένες.

 

 

 

38 Responses to “Απόψε, χωρίς τίτλο (από ένα ελληνικό νησί…)”

  1. Andriana Andriana says:

    …………………….

    Έχω μείνει άναυδη….

  2. Beautyblog Beautyblog says:

    @Andriana

    …………..
    …………..

    I love u too, wherever you are…

  3. sofiaT sofiaT says:

    I have FAITH!!!!!
    καληνυχτα αγαπημενη Τζουλια!!!!

  4. Alemar Marlex says:

    Αχ ρε Τζούλια!! Μας έστειλες! Τα λες πανέμορφα, με ταξιδεψες!

  5. Angelina says:

    Θα σου θυμίσω κάτι παλιότερο, αλλά απόλυτα ταιριαστό…

    Out of the night that covers me,
    Black as the pit from pole to pole,
    I thank whatever gods may be
    For my unconquerable soul.

    In the fell clutch of circumstance
    I have not winced nor cried aloud.
    Under the bludgeonings of chance
    My head is bloody, but unbowed.

    Beyond this place of wrath and tears
    Looms but the Horror of the shade,
    And yet the menace of the years
    Finds and shall find me unafraid.

    It matters not how strait the gate,
    How charged with punishments the scroll,
    I am the master of my fate:
    I am the captain of my soul.

    INVICTUS, William Ernest Henley

  6. Beautyblog Beautyblog says:

    @Angelina: Γιατί, γιατί μου το έκανες αυτό τώρα…;; Εκείνη η μέρα που σας έγραψα Henley από Λονδίνο και αυτό το βράδυ σήμερα, είναι οι πιο αληθινές μου στιγμές εδώ μέσα Angie… (και δεν αντέχω να συγκινούμαι άλλο.. όπως βλέπεις κρατιέμαι…)

  7. ΔΗΜΗΤΡΟΥΛΑ says:

    ΜΠΡΑΒΟ!!! Με την βοήθεια του Θεού και με υπομονή, επιμονή και θέληση όλα γίνονται! 🙂 Ακόμα κι αν απελπιζόμαστε πολλές φορές…. (Γιατί ως γνωστόν τα κάνουμε και όλα την τελευταία στιγμή! :ΡΡ )

  8. Litsa Strantzali Litsa Kouklitsa says:

    Τζα!!!Πάλι εγώ.Πολύ ωραία και σοφά λόγια.Όλα είναι μπροστά μας αρκεί να τα δούμε και όλα είναι δυνατά αρκεί να το πιστέψουμε.Όνειρα γλυκά….

  9. Kerasia says:

    Εχεις ξεπηδήσει εσύ από κάποιο παραμύθι νεραϊδά μου? Και ήρθες για να μας δείξεις πως και η δική μας η ζωή ειναι ενα παραμύθι? Ένα όνειρο? Ετσι μ αρεσει!! Ναι όλα είναι δυνατά..και αν ως παιδάκι το πίστευα από τα βάθη της ψυχής μου..ήρθες να μου το θυμίσεις παλι. Καμια φορά ξεχνάμε βλέπεις.
    Την καλημέρα μου!

  10. nansy says:

    kalimera kouklitsa!!teleies oi fotos sto fb!mas edoses dynamh gia allh mia fora na ksekinisoume tin mera mas!!!na pernas teleia agapimenh!!!

  11. MariaA says:

    Καλημέρα Τζούλια, καλημέρα BBgirls!! Το έχασα αυτό χτες το βράδυ πήγα νωρίς για ύπνο όμως δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω απόλυτα άλλωστε η Ελληνική ψυχή στις δυσκολίες και τις αντιξοότητες είναι που ξεχωρίζει, διαπρέπει και δείχνει τη διαφορετικότητά της….
    Φιλάκια πολλά σ’ αγαπάμε πολύ!!!

  12. mako says:

    Σ’ ευχαριστούμε για την υπενθύμιση Ju.

  13. Κωνσταντίνα says:

    Σ’ευχαριστούμε για τη δύναμη ψυχής που μοιράζεσαι μαζί μας…Καλημέρα!

  14. Stella says:

    καλημέρα κορίτσια, καλημέρα Τζουλια….Εγω παλι αυτες τις μέρες βρίσκομαι σ’ αυτη τη φαση:

    Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
    ενός νεαρού πρίγκηπα,της ανατολής
    απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
    που νόμισε ότι μπορέι να αλλάξει τον κόσμο.
    αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
    και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.

    Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
    ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
    στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
    πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

    Κι ενας νέος από σόι και γενιά βασιλική
    αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
    τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
    κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.

    Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
    ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
    απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό
    κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

    Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
    και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλειά
    μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
    πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

    Με δύο γέρικες καμήλες μ’ ένα κόκκινο φαρί
    στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
    πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
    μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

    Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ
    που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
    «νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
    με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

    Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
    Καληνύχτα…

  15. nektaria says:

    Καλημέρα!
    Τι υπέροχα λόγια…
    “Προτιμώ τις προκλήσεις της ζωής, από μια εγγυημένη ύπαρξη”…

  16. MariaA says:

    @Stella: Θα σε προτρέψω να αναζητήσεις άλλα αναγνώσματα, όσο όμορφο ποιητικά κι αν είναι το συγκεκριμένο, είναι δείγμα της ανατολίτικης υποτελειακής φιλοσοφίας την οποία προσωπικά απεχθάνομαι γιατί απλούστατα δεν ταιριάζει με την Ελεύθερη Ελληνική Ψυχή μου!!
    Φιλάκια

  17. Beautyblog Beautyblog says:

    @mariaA: Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί σου όσο αφορά την ανατολίτικη φιλοσοφία…δεν έχω λόγια… αυτό που μόλις έγραψες, θα το κάνω copy -paste κάπου και επέτρεψέ μου να στο “κλέψω” και να το χρησιμοποιήσω και εγώ πολύ σύντομα…

  18. sofiaT sofiaT says:

    Κοριτσια εγω ενα ξερω οτι το “συστημα”της Ελλαδας τρωει τα παιδια της!
    Και αποδειξη αυτου ειναι οτι ολοι οι μεγαλοι Ελληνες διαπρεπουν στο εξωτερικο
    και οχι εδω!!Ο Θεος αφησε το φως ανοιχτω και αυτο το φως ειναι η ΕΛΛΑΔΑ ας
    μαθουμε και εμεις οι ιδιοι απο τον αθανατο Ελληνικο πολιτισμο μας και ας παρουμε δυναμη απο αυτον αυτες τις δυσκολες στιγμες που περναμε ολοι μας!!Το μονο σιγουρο ειναι οτι θα το ξεπερασουμε και αυτο γιατι ετσι ειναι το Ελληνικο
    DNA!!!δεν θα χαθει ποτε οσο και να το πολεμανε!!
    Φιλακια

  19. Beautyblog Beautyblog says:

    @Stella: Γιατί αγάπη μου, γιατί;;; Nothing is as bad as it seems..
    Σήκωσε ψηλά το όμορφο κεφάλι σου, Υπουργέ μου… Είμαστε εδώ, είμαστε ζωντανές, είμαστε μαζί. Κάτι δεν είναι και αυτό; (ωχ… σαν του χοντρού το σύνθημα, μου φάνηκε αυτό, που μόλις έγραψα..- anyway καταλαβαίνεις τι εννοώ…) We love you.

  20. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ says:

    Από το πρωί που το διάβασα δεν μπορώ να σχολιάσω, δεν ξέρω… Τόσο αληθινά, τόσο σπουδαία λόγια… Αυτά τα λόγια είναι για να τα έχουμε συνέχεια μέσα στο μυαλό μας για να αντιμετωπίσουμε τους εφιάλτες μας… τις αδυναμίες μας, που μας στεναχωρούν που μας “χαλάνε”…. (Εγώ ακόμα τους κρύβομαι…)

  21. Elena Elena says:

    Σας εύχομαι όνειρα που δεν τελειώνουν και θέληση δυνατή…. για να πραγματοποιήσετε κάποια…
    Σας εύχομαι ν’αγαπάτε…. ότι αξίζει ν’αγαπιέται και να ξεχνάτε,
    ότι αξίζει να ξεχαστεί….
    Σας εύχομαι πόθους ζωής….
    Σας εύχομαι σιωπές….
    Σας εύχομαι να ξυπνάτε με το κελάηδισμα των πουλιών και με το γέλιο των παιδιών….
    Σας εύχομαι ν’αντέχετε…. να μην ενδίδετε στο βούλιαγμα, στην αδιαφορία και στις αρνητικές δυνάμεις της εποχής μας….
    Μα πάνω απ’όλα σας εύχομαι…… Να Είστε Ο Εαυτός Σας!
    (Jacques Brel)

  22. Stella says:

    Η ελευθερη ελληνική ψυχη μου δε νοιωθει και τόσο ελευθερη… νοιωθει μαλλον στραπατσαρισμενη, προδομενη και κατα πολύ “εκδιδόμενη”, ειδικά όταν συνειδητοποιω, ότι πρεπει να δουλεύω όχι για να καλυπτω τις δικες μου αναγκες, και να προαγω το επίπεδο ζωης μου, αλλα για να καλύπτω τις επιβολές καποιων εξουσιαστων ((ας μην τους χαρακτηρισω με γλωσα του πεζοδρομίου, θα τους πω απλα προαγωγούς…ελληνες κι αλλοδαπούς, δεν εχει σημασία είναι όλοι τους μια συμμορία). Πόσο ελευθεροι μπορει να νοιώθουμε, απλα και μονο επειδη κατεχουμε μια υπηκότητα, μια εθνικότητα? Μας κόβω πιο μοιρολάτρες απο τους ανατολίτες που επικαλούνται το κισμέτ… πρόβατα εν τη σφαγη…

  23. MariaA says:

    Χάρισμά σου Τζούλια!!! Χρησιμοποίησέ το όποτε και όπως θέλεις!!
    Τώρα τελευταία διάβασα στον Αρκά ότι “Είναι μεγάλο προνόμιο να γεννηθείς Έλληνας όπως επίσης και να πεθάνεις Έλληνας, το ενδιάμεσο να ζεις σαν Έλλνας είναι λίγο δράμα τώρα”, για αυτό το ενδιάμεσο πρέπει να παλέψουμε τώρα με ότι διαθέτει ο καθένας και κοιτώντας κατάματα τους φόβους της η καθεμιά από εμάς!!!
    NO FEAR!!!

  24. mako says:

    Αυτό το “να ζεις σαν Έλληνας είναι λίγο δράμα τώρα” σε συνδυασμό με το “με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί” με τρομάζει τόσο πολύ που θέλω να αρπάξω την κόρη μου και να φύγω μακρυά.Μου σκοτεινιάζει τον κόσμο μας βρε κορίτσια και δεν αντέχω.Έχω ένα χαμογελαστό φωτεινό καλοπροαίρετο παιδάκι (όπως οι περισσότερες απο εσάς). Ξέρω πως εκείνη θα κάνει την διαφορά με εμένα αρωγό στη προσπάθειά της. Αλλά δεν θέλω να γίνει με φωτιά και με μαχαίρι βρε Στελλάκι.Υπάρχουν και άλλοι τρόποι.Δεν χρειαζεται να γίνουμε καταστροφικοί. Δυναμικοί χρειάζεται να γίνουμε. Φιλιά και απο εμένα.

    Υ.Γ. Απορία: Εγώ γιατί έγραψα εδώ αυτό το σχόλιο;;; Πάω να ασχοληθώ με την πούδρα 😛

  25. Fedra16 says:

    Τζούλια είναι λίγος καιρός που διαβάζω εσένα και τα σχόλια των κοριτσιών χωρίς να σχολιάζω, αλλά σήμερα θέλω να σου πω μπράβο. Είναι σπουδαίο που μπορούμε να σκεφτόμαστε έτσι… ας αναθεωρήσουμε τις αξίες μας, ας μετατρέψουμε την οργή σε δύναμη και αισιοδοξία και κυρίως να μην υποκύψουμε στον φόβο και την μιζέρια, που γίνοται όπλα στα χέρια αυτών που θέλουν να μας κάνουν άβουλα όντα και να επιβάλλουν τα άρρωστα σχέδιά τους.

  26. Despoina Manou says:

    Goodmorning everyone!!!Τι όμορφο κειμενάκι είναι αυτό;Πολλές σκέψεις μου ήρθαν με την πρώτη ανάγνωση, λιγότερες με τη δεύτερη, για να καταλήξουν στην εξής μία, με την τρίτη…πόσο όμορφα αντιφατική είναι η ζωή. Ναι, όμορφα!Γιατί δε μας αφήνει να πλήξουμε ποτέ αυτή η, αλλές φορές χολυγουντιανή, άλλες φορές low budget παραγωγής ταινία…Η ταινία στην οποία η κάθε μια από μας είναι πρωταγωνίστρια! Στο χέρι μας είναι, ανεξάρτητα με το κόστος παραγωγής να ξεδιπλώσουμε και να αναδείξουμε τα ταλέντα μας και να λάμψουμε…να πατήσουμε γερά στις βάσεις μας για να ακολουθήσει η υπέρβαση και μετά η ανάβαση στο προσωπικό μας βάθρο για να παραλάβουμε το πιο όμορφο βραβείο με απονεμητή τον ευατό μας!!!Stay optimistic “αγαπημένες”!!!Φιλιααααααα:-)

  27. Kerasia says:

    @Stella..ποσο σε νιώθω δεν ξέρεις. Λιγο πολύ όλοι μας έτσι νιώθουμε..και γω πριν λίγο καιρό έλεγα μεσα μου ποσο ντρέπομαι που ειμαι Ελληνίδα..ντροπή μου που το γράφω..αλλα ντρεπόμουν…Αλλα πατησα ποδι και ειπα..όχι κυρά μου, δε θα ντρέπεσαι γιατί οποιος ντρέπεται γι αυτό που ειναι τελικά το απαρνιέται και εν κατακλείδι υποδουλώνεται..τώρα το ξεκαθάρισα…ντρεπομαι γι αυτους που θα πρεπε να ντρέπονται και όχι για μενα. Εγώ θα συνεχίσω να ειμαι περήφανη Ελληνίδα και θα παλέψω να το περασω και στην κορη μου αυτό. Και οι απο πάνω μας να πανε να πνιγουνε!!! (οχι εσεις καλέ που γραψατε απο πάνω μου…αυτοί που μας κυβερνάνε και θα μας κυβερνήσουν)

    @Maria & Julia..η ανατολίτικη φιλοσοφία..χμμμ..δεν ξέρω και πολλά για αυτήν και σίγουρα δεν θα την κρίνω από τη διαστρεβλωμένη Ιστορία που διδάχτηκα πριν χρονια στο σχολείο…εγώ απ την πλευρά μου τη σέβομαι, γαιτί ειναι επιλογή ενός λαού..το βιωμά του..η ανάσα του..αφήστε που κατά βάθος κρύβει και ενα μυστήριο. Αρνούμαι να τους αντιμετωπίζω σαν “βάρβαρους”..μήπως εμείς ως λαός δεν κρύβουμε βαρβαρότητα μεσα μας? Μήπως εμείς το ίδιο δεν κάνουμε καθημερινά σε όποιον εχει ανοιχτό μυαλό και παει να εφαρμόσει καινοτόμα πραγματα?? Για σκεφθείτε!! Καλοί και κακοί υπάρχουν παντού και είμαι σίγουρη ότι και σε αυτους υπάρχουν φωτισμένα μυαλά.ΊΣως όμως αναφέρεστε σε πραγματα που προσωπικά δεν γνωρίζω. Και για να κλείσω..το συγκεκριμένο ποίημα που ανεφερε η Στέλλα μου θύμισε μια άλλη ιστορία τόσο γνωστή σε εμάς….του Χριστού. Αν αλλάξετε λίγο τα ονόματα θα δείτε που ειναι σχεδόν ίδια.

  28. Stella says:

    Τι είναι η ιστορία του Κεμάλ, όπως την έγραψε ο Νίκος Γκάτσος? “Η ιστορία ενός νεαρού πρίγκηπα,που ονειρεύτηκε, ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο….αλλα οι σκοτεινές ψυχές των ανθρώπων”…
    απλά δεν τον άφησαν… καθε εποχή εχει τα στεγανά της… σε κάθε εποχή οι ονειροπόλοι κι οι οι ανατρεπτικοί συντρίβονται… όπως κι αν λέγονται απ΄ όπου κι αν προερχονται… καθε κοινωνία διαφυλάττει το σύστημα της με καθε τρόπο…αλλα αυτο το συστημα δεν ειναι ποτέ υπερ των πολλών ή των αδυνάτων..
    αν το καλοσκεφθειτε συμφωνούμε!
    ΥΓ Αφηστε με σημερα να ειμαι απαισιόδοξη… αυριο ίσως υπαρξει και για μένα ανατροπη…

  29. Χρύσα Κοκ says:

    Έγραψεεεες Τζούλια!!! Πολλά likeeees στο ποστ και στην κατάθεση της ψυχής σου!!! Γιατί το bb μου αρέσει όχι μόνο για να ανταλλάσουμε γνώμες και να ενημερωνόμαστε μόνο για τα υλικά αγαθά αλλά και να συζητάμε και για όλα τα όμορφα που υπάρχουν γύρω μας και να μας εμψυχώνεις στα δύσκολα!!!
    “Πίστεψε στον εαυτό σου και σ’ αυτό που είσαι. Κατάλαβε, ότι υπάρχει μια δύναμη μέσα σου, πολύ ανώτερη από κάθε εμπόδιο.” …και να προσθέσω ότι θέλω να συνεχίσω να ονειρεύομαι και να πορεύομαι μόνο με τα ωραία που υπάρχουν γύρω μας … τα άλλα (τα άσχημα) απλά τα προσπερνάμε!!!

  30. sofiaT sofiaT says:

    Ετσι ειναι κοριτσια!!παντα θα μας ελενχει το συστημα!και οποιος του παει κοντρα τον πεταει εκτος!ψεμματα ειναι?
    Αλλα εμεις σαν λαος εχουμε μαθει να εχουμε το κεφαλι ψηλα!!μπορει προς το παρον να εχουν λυγισει τα ποδια!!αλλα δεν θα υποκυψουμε ποτε!!αυτο ειναι που τους φοβιζει!!
    @Στελλα μπορει σημερα να εχεις τις μαυρες σου!!αλλα απο τα λιγα που εχω καταλαβει ειναι οτι δεν το βαζεις κατω!!αυτο ειναι που στο τελος μετραει!!
    Τα φιλια μου σε ολες χχχχχχ

  31. MariaA says:

    @Stella: H ανατολίτικη φιλοσοφία η οποία επηρρεάστηκε πολύ από τη θρησκεία των λαών αυτών στηρίχθηκε στη μοιρολατρεία ότι ο καθένας μας δεν είναι ικανός να αλλάξει το μέλλον του αλλά ότι αυτό είναι προδιαγεγραμμένο εν ολίγοις. Επίσης δεν αντέχω με το αντίστοιχο σκεπτικό να διαβάσω και Ρώσικη λογοτεχνία γιατί τη διακατέχει μια μαυρίλα και απαισιοδοξία. Διαβάζω ευχάριστα παραδόξως Ιάπωνες λογοτέχνες που δείχνουν μια στωικότητα και μια αισιοδοξία και ανεκτικότητα πρωτοφανή, όπως βλέπω με τρελή ευχαρίστηση όλα τα έργα του Κουροσάβα διότι μου θυμίζουν αρχαίες τραγωδίες.
    Η Ελληνική ψυχή Στέλλα μου είναι ποντοπόρος και ταξιδιάρα και καμμία άλλη χώρα δεν “ταξίδεψε” σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης από αρχαιοτάτων χρόνων όχι μόνο για να κατακτήσει αλλά και για να μάθει, να δει, να ανακαλύψει!!
    Προσωπικά νιώθω δέος όταν βλέπω τη θάλασσα και αυτή και μόνο η εικόνα μου αρκεί για να ξεκινήσω τη μέρα μου με αισιοδοξία!!
    Αυτός είναι και ο σκοπός, να βρεις κάτι στην καθημερινότητά σου που θα σε βοηθά να “κρατάς” και να μη λυγίζεις ό,τι κι αν συμβαίνει γύρω σου. POWER!!!!
    Εννοείται ότι έχεις το δικαίωμα να νιώσεις κάποιες μέρες κάπως χάλια και μετά να ξανβρεις το κουράγιο σου! Όλα μέσα στη ζωή είναι!
    Φιλάκια!!

  32. MOUSMOUS says:

    Συγκινητικότατο , όπως και τα post των κοριτσιών πιο πάνω … Δεν έχω λόγια ….

  33. Stella says:

    @maria A “Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, όταν μιλούσαν για τη θάλασσα, έλεγαν: η μεγάλη πράσινη. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έπλεαν τον Νείλο αλλά φοβήθηκαν την ανοιχτή πράσινη πελαγίσια θάλασσα. Δεν τόλμησαν. Δεν έγιναν ποτέ θαλασσοπόροι. Έβαλαν τους Κρήτες να τους κάνουν το εμπόριο και τη ναυτιλία.

    Η μεγάλη πράσινη είναι η πρόκληση που δεν αποδεχθήκαμε ποτέ. Όλες οι τολμηρές ιδέες που δεν πραγματοποιήσαμε. Όλα τα περιπετειώδη ταξίδια που δεν κάναμε. Όλοι οι έρωτες που ονειρευτήκαμε. Η μεγάλη πράσινη είναι η ελπίδα ότι κάποτε θα τολμήσουμε”

    ΕΥΓΕΝΙΑ ΦΑΚΙΝΟΥ “Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΑΣΙΝΗ”

  34. marianna says:

    ΤΖΟΥΛΙΑ,Ο,ΤΙ ΕΓΡΑΨΕΣ ΤΟ ΕΓΡΑΨΕΣ ΓΙΑ ΜΑΣ.ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΠΟΤΕ,ΝΑ ΤΑ ΦΥΛΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ Κ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ!!ΓΙΑ ΣΕΝΑ!!!

  35. Despoina Manou says:

    @Stella: “Deep inside, you cry cry cry
    Don’t let your hopes,die die die” ( http://www.youtube.com/watch?v=QJFulqICzbI ) <3

  36. MariaA says:

    Καλημέρα Τζούλια, καλημέρα bbgirls!!! Πέρασε η ώρα σήμερα και είπα να μπω να πω την καλημέρα μου εδώ !! Πέμπτη σήμερα, μια μέρα πιο κοντά στο Σαββατοκύριακο!!
    @Stella:Πολύ ωραίο το απόσπασμα αυτό!!! Όντως η θάλασσα προκαλεί διαφορετικά συναισθήματα στον καθένα!!! Η “μεγάλη πράσινη” πολύ ωραία περιγραφή όπως και το “απέραντο γαλάζιο” ότι προτιμά ο καθένας!!
    Φιλάκια πολλά !!!

  37. marianna says:

    ”only one thing makes a dream impossible:the fear of failure”
    PAULO COELHO

  38. Beautyblog Beautyblog says:

    @marianna: Διάβαζα πολύ Coelho κάποτε… Είναι από τα όμορφα που έχει γράψει και συμφωνώ.

Σχολιαστε