Posted on August 17, 2012 in: Julia's Corner

Καλοκαιρινές αναμνήσεις.

 

Κάποιες αναμνήσεις μένουν μαζί μας όσα χρόνια και αν περάσουν… και δεν ξέρω το λόγο, αλλά νομίζω ότι κάποιες από τις πιο έντονες αναμνήσεις που έχουμε, είναι  καλοκαιρινές… Σας είχα πει σε κάποιο προηγούμενο post, ότι κάθε φορά που βρίσκομαι στο Λονδίνο, κατακλύζομαι από αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας, αφού πέρναγα πάντα εδώ ένα μεγάλο μέρος των καλοκαιρινών μου διακοπών.

 

Σήμερα θέλω να σας πω μια μικρή ιστορία, η οποία ήρθε πολύ έντονα στο μυαλό μου, τις προηγούμενες μέρες και ήθελα κάποια στιγμή να μοιραστώ μαζί σας.

 

Και είμαι σίγουρη ότι μαζί μου, θα ταξιδέψετε και εσείς στην παιδική σας ηλικία και σε πολλές δικές σας αναμνήσεις, που έχουν χαραχτεί ανεξίτηλα στο μυαλό σας, από περασμένα, πιο ξένοιαστα καλοκαίρια…

 

 Η λιμνούλα Serpentine και το restaurant-cafe, στο Hyde Park

 

 

Στην ιστορία, εκτός από μένα ο βασικός πρωταγωνιστής είναι ο παππούς μου, ο Brad…Να σας πω μόνο, ότι κάθε φορά που ο ίδιος διηγιόταν αυτή την ιστορία σε κάποιον,  έκλαιγε από τα γέλια. Έκλαιγε όμως, δάκρυα έπεφταν από τα μάτια του, όσα χρόνια και να είχαν περάσει.

 

Στο Λονδίνο τα καλοκαίρια, λάτρευα τις βόλτες με τον παππού, στο Hyde Park και συγκεκριμένα τις βαρκάδες στην λιμνούλα Serpentine, το παιγνίδι με τα σκιουράκια και την ιππασία με τα ponies, τα μικρά αλογάκια, ενώ πάντα, στο τέλος της μέρας, τρώγαμε “Mortadella Sandwiches” στο όμορφο υπαίθριο καφέ του πάρκου. Επίσης λάτρευα τα μικρά λεωφορεία με παγωτά, τα οποία πέρναγαν από κάθε γειτονιά του Λονδίνου, με παιδική μουσική από τα μεγάφωνα και με αυτό τον τρόπο καλούσαν τα παιδάκια από τα σπίτια τους να βγουν έξω και να αγοράσουν παγωτό. Το αγαπημένο μου; Χωνάκι βανίλια από τη μηχανή. Ξέρετε, αυτό που γίνεται ένα στροβιλιστό βουναλάκι πάνω στο χωνάκι και από πάνω σιρόπι κεράσι ή φράουλα και βέβαια ένα μακρόστενο κομμάτι σοκολάτα, flake. Και στην Αθήνα όμως το μόνο παγωτό που έτρωγα και μου άρεσε ήταν η βανίλια, σε μπολάκι και μάλιστα, πάντα δυο μπαλάκια, ούτε ένα, ούτε τρία. Α, όλα κι όλα, από επτά ετών, τις είχα τις προτιμήσεις μου.

 

 Γιούπι!! Έρχεται το λεωφορειάκι με τα παγωτά!!!

 

 

Ένα καλοκαιρινό απόγευμα, για κάποιο λόγο, το λεωφορειάκι με τα παγωτά δεν ήρθε ποτέ και ο παππούς μου με έβαλε στο αυτοκίνητο για να με πάει σε μια από τις πιο διάσημες Gelaterias του Λονδίνου, το Ιταλικό Marine Ices στο Camden Town. Φτάσαμε, καθίσαμε σε ένα τραπεζάκι, ο ένας απέναντι από τον άλλο και εγώ ήμουν γεμάτη χαρά, που και εκείνη τη μέρα δεν θα έχανα το αγαπημένο μου παγωτό βανίλια.

 

Θυμάμαι σαν τώρα, τις λέξεις του παππού μου: «Julia, εδώ που ήρθαμε, έχει όλα τα παγωτά του κόσμου… Ό,τι γεύση μπορείς να φανταστείς, ό,τι χρώμα μπορείς να σκεφτείς, ό,τι σχήμα, ό,τι μέγεθος… Να, δες τον κατάλογο και θα καταλάβεις…» Επτά ετών εγώ και με τις δικές μου συνήθειες, αλλά πάνω απ’ όλα ισχυρογνώμων και αγύριστο κεφάλι… «Όχι παππού, εγώ θέλω vanilla, σε μπολάκι και μάλιστα δυο, όχι τρία, όχι ένα, δυο μπαλάκια» «Μα… ρίξε μια ματιά στον κατάλογο,» επέμενε ο παππούς μου «σίγουρα κάτι άλλο θα δεις που θα είναι λίγο πιο συναρπαστικό από τα δυο μπαλάκια βανίλιας» «Όχι παππού, όχι!!» «Θέλω την βανίλια μου και δεν θα ανοίξω κανέναν κατάλογο!! Ι want my vanilla!!” Η στιχομυθία γινόταν, όσο το γκαρσόνι περίμενε για να πάρει την παραγγελία και απηυδισμένος πλέον ο παππούς μου, παρήγγειλε τα δυο μπαλάκια βανίλιας για μένα και κάτι ακαταλαβίστικο για τον εαυτό του…

 

Μετά από κανένα δεκάλεπτο, είδα από το βάθος της αίθουσας να έρχεται το γκαρσόνι με κάτι που δεν είχα ξαναδεί στην μέχρι τότε ζωή μου… Ένα τεράστιο ψηλό γυάλινο ποτήρι, που μέσα είχε όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου… κίτρινο, κόκκινο, ροζ, μοβ, πράσινο, γαλάζιο, πορτοκαλί, σε στρώσεις, με φρούτα, με μπόλικη σαντιγί, πασπαλισμένο με κάτι χρωματιστά ψιχουλάκια (έτσι τα έβλεπα τότε…) και από πάνω καρφωμένα παιγνιδάκια, μικροί ακροβάτες που αναποδογύριζαν, σημαιούλες, ομπρελίτσες, μικρά βεγγαλικά που έβγαζαν αστράκια… το….

 

Knickerbocker Glory!!

 

 

Τρελάθηκαν τα επτάχρονα μάτια μου, έχασα τα λόγια μου και απλά μούγκριζα και τράβαγα από το μανίκι τον παππού μου για να του τραβήξω την προσοχή  σε αυτή τη φαντασμαγορία… Ο παππούς μου (φλεγματικός, βέβαια..) σημασία δεν μου έδωσε, μέχρι που το γκαρσόνι έφτασε στο τραπέζι μας… «Ω Θεέ μου, είναι δυνατόν αυτό αριστούργημα να προορίζεται για μένα…» σκέφτηκα… και κορδώθηκα, με περηφάνια… Με εντελώς ανέκφραστο πρόσωπο και εξακολουθώντας να μην μου δίνει σημασία, ο παππούς μου, πήρε από τον δίσκο ένα  μπολάκι με δυο μπαλάκια βανίλιας (είχε εξαφανιστεί  στα μάτια μου αυτό, μπροστά στο άλλο…), το έβαλε μπροστά μου και βέβαια τοποθέτησε μπροστά του, το ασύλληπτο «Knickerbocker-Glory», το παγωτό για το οποίο είχε γίνει διάσημη σε όλα τα παιδάκια του Λονδίνου, η συγκεκριμένη gelateria, γιατί έφτιαχνε το καλύτερο…

 

«Come on, what are you waiting for», ήταν η επόμενη ατάκα του, με απόλυτη σοβαρότητα. «Here’s your vanilla ice cream. Eat it.”

 

Ήταν η έκφρασή μου, που έφερνε στον  παππού μου δάκρυα στα μάτια από τα γέλια, μέχρι τη μέρα που «έφυγε». Κατά τα λεγόμενά του και ενώ ο ίδιος προσπαθούσε να διατηρήσει ένα σοβαρό και ήρεμο πρόσωπο, σήκωσε το μακρύ ειδικό κουτάλι για το παγωτό και την ώρα που πήγε να το βυθίσει στο μοναδικό Knickerbocker Glory, εγώ, κιτρίνισα, πρασίνισα, κοκκίνισα  και βέβαια σαν τυπικό επτάχρονο έβαλα τα κλάματα μαζί με φωνές …

 

«Όοοοοχιιιι!!!! Μπου χου χου!!!! Nooooooooo!!!  Μην το χαλάσεις!!! Μπου χου χου!!!! Μην το φάαααας!!! Μπου χου χου!!! Το θέλωωωωωω!!!!! Μπου χου χου!! Είναι δικόοοοοοο μου!!!!!!!» “Δως τοοοοοο μουυυυυυυ!!!!!” Μας άκουσε όλο το μαγαζί…

 

Ε, εντάξει, μέχρι εκεί μπόρεσε να κρατηθεί, και να μην ξεσπάσει σε γέλια μετά δακρύων (ο παππούς μου, όταν γέλαγε με την καρδιά του, έκλαιγε…) αφού όλο αυτό, το έκανε διότι έτσι κι αλλιώς το Knickerbocker Glory, το προόριζε για μένα και ήταν και ο λόγος που εκείνο το απόγευμα με πήγε στο Marine Ices. Και βέβαια, ο ίδιος, κατέληξε με τα δυο μπαλάκια βανίλιας μου….

 

…και μου δίδαξε ταυτόχρονα, ένα σπουδαίο μάθημα, που έμεινε μαζί μου, από τότε: Μην μένεις στα ίδια, από φόβο και συνήθεια, εγωισμό και στενοκεφαλιά, γιατί ποτέ δεν ξέρεις, πόσο καλύτερο μπορεί να είναι, αυτό που σε περιμένει στην επόμενη γωνία…

 

Και επειδή εκτός από όλα τα άλλα, το καλοκαίρι είναι και εποχή για αποφάσεις, σκέψεις και επαναδιαπραγματεύσεις, σας εύχομαι, Καλό Υπόλοιπο Καλοκαιριού, Αγαπημένες μου!

 

Το Marine Ices στο Λονδίνο, ξύπνησε τις αναμνήσεις μου… εκτός από το παγωτό Knickerbocker Glory, έμαθα και κάτι πολύ πιο σπουδαίο εκεί μέσα…

 

 

 

41 Responses to “Καλοκαιρινές αναμνήσεις.”

  1. Αμαλία says:

    Πολύ όμορφη ιστορία! Από αυτές που μόνο ένας παππούς θα μπορούσε να πρωταγωνιστεί. Ευχαριστώ που τη μοιράστηκες μαζί μας και κόλλησες ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου, καθώς έκανα και τους σχετικούς συνειρμούς!
    Φιλιά σε όλα τα bbgirls!

  2. Beautyblog Beautyblog says:

    Καλημέρα Αμαλία μου!!

  3. Andriana Andriana says:

    Καλημέρα γλυκιά μου Τζούλια,

    με την απίθανη ιστοριούλα! Πόσο μπορεί να μας “γεμίζουν” οι αναμνήσεις, όμως, ε;;;

    Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού! Να περνάς υπέροχα! 🙂

  4. KatRap says:

    …….

    (Aν βρω λόγια, θα επανέλθω….
    Χτύπησες “φλέβα” σήμερα, αγαπημένη!

    Την καλημέρα μου σε όλες!!*

  5. KETTY says:

    Δεν ξέρω αν το έχεις γράψει πιο παλιά,αλλά έχω την απορία:πώς δεν αποφάσισες να μείνεις στο Λονδίνο;

  6. Stella says:

    Εμένα παντως μου έφερες δάκρια συγκίνησης στα μάτια, μαζι με γέλια, με την αφήγηση σου. Ηταν ολοζώντανη, σα να σας έβλεπα και τους δύο από μια γωνιά!!! Οσο για τον παππού… λατρεμένος και τοσο μα τοσο cool. Ισως, γι’ αυτο πήρες το μαθημα σου. Γιατι ειχες κι έναν παππου που ήξερε πως να σου το δώσει…

    Φιλιά και συνέχισε να δοκιμάζεις…

  7. Beautyblog Beautyblog says:

    @Ketty: Αχ Καίτη μου.. τι ρώτησες τώρα…Ε, ποιός άλλος λόγος θα υπήρχε; Μοναχοπαίδι με δυο γονείς στην Αθήνα… τι να σου λέω τώρα…

  8. Natalie says:

    Τι υπέροχη ιστορία! Και μόνο που φαντάζομαι το σκηνικό γελάω και συγκινούμαι ταυτόχρονα!

  9. Stella says:

    @Julia τι ειπες τωρα βρε Τζουλάκι…. Μοναχοπαίδι με δυο γονεις στην Αθήνα, ακυρωσα 15 μέρες πριν φύγω το one way ticket για Λονδίνο και μαζί το όνειρο για μόνιμη εγκατάσταση. Τα τελευταια τρια χρόνια με βασανίζει αυτή η ακύρωση (και η δειλία μου), ως το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου.

  10. christie says:

    καλημερα κοριτσια!!πολυ ομορφη η ιστορια σου τζουλια μου και κατα μια εννοια μου θυμισε τα δικα μου καμώματα!!να ειμαι 5-6 χρονων να πηγαινουμε για φαγητο με την οικογενεια και να παραγγέλνω οτι μπορεις να φανταστεις και στο τελος να με περνει ο υπνος στο τραπεζι και να μην τρωω τιποτα!χαχαχα!και ο γλυκος μπαμπακας να μην λεει τιποτα μονο το:”χριστινακι εισαι σιγουρη οτι θα τα φας ολα?” και εγω να λεω “ναι βρε μπαμπα αφου πειναω!”.και εγω μοναχοπαιδι και καταλαβαινω το ποσο δυσκολο να αφησεις πισω τους δικους σου.βεβαια δεν μου εχει δωθει μεχρι τωρα μια καλη ευκαιρια.
    @stella αν οντως το εχεις μετανιωσει προσπαθησε να ψαξεις μια δευτερη ευκαιρια για το ονειρο σου.θα ειναι δυσκολο αλλα οχι ακατορθωτο.τουλαχιστον δεν θα βασανιζεσε απο τη σκεψη οτι τα παρατησες..

  11. Stella says:

    @christie Μπα… δε γίνεται πια Christie μου, τώρα πια δε γίνεται… για μερικά πράγματα υπάρχει προθεσμία. Ηλικιακή, χρονική, βιολογική, οικογενειακή… αλλά υπάρχει προσθεσμία. Για καποια χρόνια δεν το σκεφτόμουν έτσι, μετα ήρθαν όλα τόσο τούμπα στα επαγγελματικά και σ΄αυτή τη χωρα που στραγγαλίζει την ελπίδα πως τα πράγματα σύντομα θ΄αλλάξουν, που αναπόφευκτα γίνονται κάποιοι απολογισμοί ζωής. Η πίκρα μου είναι, πως ενώ ήμουν από τους λίγους που έβλεπαν το χάλι να έρχεται και αξιολογούσαν την κατάσταση, τελικά κάθησα και δεν έφυγα. Πολύ απλά δεν τόλμησα. Τωρα δε γίνεται.

  12. Kerasia says:

    Και γω το ιδιο έπαθα με τα κορίτσια πιο πάνω…μου ρθε να βάλω τα γέλια και τα κλαματα μαζι!! Σα να σας είχα μπροστά μου ενα πράγμα!!! Αχ αυτό το θέμα των αναμνήσεων πολύ με βασανίζει τους τελευταίους 2 μήνες και μάλλον εχεις δίκιο…είναι ότι οι καλοκαιρινές αναμνήσεις είναι οι πιο έντονες..οι πιο ξέγνοιαστες…
    Εμένα μπορείς να μου εξηγήσεις το αλλο??? Πως γίνεται και κάθε φορά που διαβαζω αναρτηση σου μου ρχεται να σε κάνω αγκαλίτσα?? Πως?? Και γιατί??? Μαλλον πρέπει να το ψάξω με ψυχολογο!! ΙοΙ

  13. Stella says:

    @kerasia Παντως Κερασία μου κι εσυ, να ξέρεις, γεννας επιθυμία για αγκαλίτσες και γούτσου γούτσου..

  14. nansy says:

    kalispera!!!ti omorfh istoria!!!ax!!ti mou thymises tora….!!!

  15. glykoparamithenia Βάνα says:

    Πραγματικά πολύ όμορφη ιστορία!!! Δεν ξέρω αν όντως οι πιο έντονες αναμνήσεις είναι οι καλοκαιρινές, αλλά σίγουρα είναι πολύ έντονες οι αναμνήσεις που πρωταγωνιστούν ο παππούς μας κι η γιαγιά μας… τουλάχιστον για μένα. Ίσως βέβαια να οφείλεται στο ότι πλέον δεν έχω κανέναν εδώ μαζί μου όπως θα ήθελα…

  16. Kerasia says:

    @Stella..IoI αλήθεια?? Καλό αυτό..γιατί είχα την εντύπωση ότι κάποιες φορές γεννάω την επιθυμία για σφαλιάρες!! χιχιχι

    @Βάνα..γι αυτό πρέπει να απολαμβάνουμε στιγμές και να χαιρομαστε με τα μικρα και τα λίγα..Οσο γι αυτους που δεν ειναι πλεον κοντά μας…αρχιζω και το φιλοσοφώ…το κενό μπορει να μην το αναπληρώνει κανένας αλλά πάντα έχουμε χώρο στη ζωή μας για καινούριους ανθρώπους..εναν σύντροφο ζωής..ένα παιδί…έναν αδερφικό φίλο…ε?

  17. Kerasia says:

    @Stella..Ξέχασα να σ ευχαριστήσω για το σχολιο σου!! Μεσημεριανή ένεση αυτοπεποίθησης!! Καλύτερο και απο ψυχολόγο!!

  18. Stella says:

    @kerasia & @Βανα κορίτσια σορυ αλλα εγω θα σας το πάω άλλου… αυτοί που φεύγουν απλά αλλαζουν υλική μορφή… οι ζωες είναι κύκλοι που εναλάσσονται…το ίδιο κι οι ψυχές μας (μηπως το βαρυνα Αυγουστιάτικα? με χτυπησε το Συνταγμα κατακούτελα…)

  19. Beautyblog Beautyblog says:

    @Stella: Σε “ακούω” και σε νιώθω απόλυτα και αν και είναι εύκολο να γράψω το κλισέ “ποτέ δεν είναι αργά” ξέρω ότι δεν είναι έτσι.. Από την άλλη είσαι πολύ νέα και έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου.. Και ένας “ταξιδιάρης” Τοξότης, δεν καταθέτει εύκολα τα όπλα..

  20. Beautyblog Beautyblog says:

    @Stella (point 2): Αν δεν το πιστεύαμε αυτό για τις ψυχές, δεν θα μας έσωζε τίποτα.. Απλά θέλω κάποια στιγμή στη ζωή μου, να το πιστεύω κάθε δευτερόλεπτο και κάθε στιγμή και να μην έχω καμία απολύτως αμφιβολία, πράγμα που δυστυχώς για μένα, δεν ισχύει ακόμα..

  21. Beautyblog Beautyblog says:

    @Kerasia: Αγαπημένη μου…παρεάκι μας…σε θέλω δυνατή και γεμάτη αυτοπεποίθηση.. δεν έχεις κανέναν λόγο να μην την έχεις (και τελικά λίγη λιγότερη ευαισθησία, ποτέ δεν έβλαψε κανέναν και ειδικά εσένα..) Luv ya!!

  22. Evi Staxt says:

    Πολύ όμορφη και συγκινητική πραγματικά η ιστορία σου!!!
    Γέλασα και έκλαιγα (από συγκίνηση μαζί),μου θύμησες τον δικό μου παππού,που κάτι τέτοια του έκανε ο αδελφός μου,αλλά ο παππουλάκος μου μεγάλη καρδιά….
    όμορφες αναμνήσεις…..

  23. Οι αναμνήσεις ποτε δεν φευγουν ! ειδικά αν είναι ευχαριστες! Θα θελα πολύ να δω το βλέμμα το δικό σου και του παππου με αυτό το αριστούργημα!
    ¨οπως και τα κορίτσια το ίδιο επαθα και εγώ! συγκινήθηκα (γιατί θυμήθηκα τον δικό μου αγαπημένο παππου) και γέλασα με τις κλασσικές αντιδράσεις απο ένα παιδακι….
    Να ξερες που ταξιδευει το μυαλό μου τωρα….!!!!!!!!!!!!!

  24. marianna says:

    ΤΖΟΥΛΙΑ ΜΟΥ,ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;ΤΙ ΜΟΥ ΘΥΜΙΣΕΣ ΤΩΡΑ!!ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ Κ ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΜΟΥ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ!!ΠΕΡΑΣΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ Σ’ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ 30 Μ.ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΩΡΕΣ.ΤΩΡΑ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΕΚΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.ΑΠΟ BEACH PARTY ΘΕΣ,ΑΠΟ ΠΟΔΗΛΑΤΑΔΕΣ ΘΕΣ,ΑΠΟ ΝΥΧΤΕΡΙΝΑ ΜΠΑΝΙΑ,ΤΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΘΥΜΗΘΩ.ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ,ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ Κ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΜΑΙ ΚΟΛΛΗΜΕΝΗ Μ’ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ,Μ’ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ,ΛΕΣ Κ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΣΤΟ ΝΗΣΙ!!!!ΧΑΧΑ!!ΟΣΟ ΓΙΑ ΓΕΥΣΕΙΣ,ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΠΟΥ ΠΟΥΛΟΥΣΕ ΤΥΡΟΠΙΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ.ΠΑΓΩΤΑ ΕΙΧΑΜΕ ΑΦΘΟΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ.ΤΩΡΑ,ΕΧΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ,ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ.ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ.ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΟΙ ΦΙΛΕΣ ΣΟΥ ΚΑΤΙΤΙΣ ΑΠΟ ΑΓΓΛΙΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΩ!!!ΟΤΑΝ ΣΠΟΥΔΑΖΕ Ο ΞΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΕΚΕΙ,ΠΕΡΙΜΑΝΑ ΠΩΣ Κ ΠΩΣ ΤΟ ΔΩΡΑΚΙ Κ ΚΡΑΤΟΥΣΑ Κ ΤΗ ΣΑΚΟΥΛΑ!!!ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΙΚΗ ΠΟΛΗ,ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΑ ΚΙ ΕΓΩ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΣ ΠΟΛΥ ΣΗΜΕΡΑ,ΑΓΓΙΞΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΨΥΧΟΥΛΕΣ.ΦΙΛΑΚΙΑ!!!!!!!

  25. MariaA says:

    Καλησπέρα κι από μένα Τζούλια και bbgirls!!!
    Αχ Τζούλια πολύ χάρηκα που μοιράστηκες μαζί μας μια τόσο μα τόσο γλυκιά ανάμνηση με τον παππού σου πραγματικά ξεράθηκα στο γέλιο σε φαντάστηκα μικρή να κλαις γοερά ζητώντας το παγωτό υπερπαραγωγή και λύθηκα!!!
    @Stella αλλά και Τζούλια: από το θέμα μοναχοπαίδι είναι κι εγώ άσχημα καμμένη όπως όλες βλέπω, τι κακό πράγμα αυτό πφ αστο δε λέω τίποτα άλλο τώρα συνεχίζω να χαζογελάω με την ιστορία της Τζούλιας!!
    Φιλάκια πολλά και και καλό Σαββατοκύριακο κορίτσια!!

  26. MARYL says:

    Υπέροχη και συγκινητική η αναμνήση σου,Τζούλια μου…μεκανε να συγκινηθώ γιατί έχω κ εγώ πολύ όμορφες αναμνήσεις από τον αγαπημένο παππού κ τη γιαγιά μου…μέναμε στην ίδια μονοκατοικία κ εγώ προτιμούσα ναμαι μαζί τους παρά μετους γονείς μου.Να φανταστείς μ’εχρι 18 ετών μαζί τους πήγαινα διακοπές…δεν τους αποχωριζόμουν ποτέ!!!Και τώρα μετά από 20 χρόνια αν δεν τους επισκεφθώ 2 φορές την εβδομάδα δεν μπορώ!!!Μεγάλη αδυναμία μιλάμε..

  27. Χρύσα Κοκ says:

    Καλημέραααα!!! Εξαιρετικό άρθρο Τζούλια μου και ταυτόχρονα διδακτικό!!! Όμορφες και γλυκές παιδικές αναμνήσεις που μένουν ανεξήτιλες στη μνήμη μας και μας συντροφεύουν γλυκά για μια ζωή!!! <3

  28. Ioanna Thess Ioanna Thess says:

    Καλημέρα σε όλους!!!

    Υπέροχη ιστορία…

    Θέλω κι εγώ το Knickerbocker Glory! Και αστράκια και σημαιούλες και σαντιγί!!!
    Ορκίζομαι πως ποτέ δεν μένω στη συνήθεια, πάντα τολμώ και αγκαλιάζω το νέο!!! Γιατί όμως παραμένω στο “Magnum” της Δέλτα μια ζωή…;!

    Πολλά ζαχαρωτά φιλιά 🙂

  29. ΧΡΙΣΤΙΝΑ Π. says:

    ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ ΤΖΟΥΛΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΟΥ!!!
    ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!
    ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΤΙΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΤΙΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΤΙΣ ΕΖΗΣΑ!!!

  30. MariaA says:

    Καλησπέρα Τζούλια, καλησπέρα bbgirls!!! Είστε ακόμη όλες διακοπές?!?! Που έχετε εξαφανιστεί? αντε πείτε κάτι να ξεκινήσουμε μια κουβέντα. Τι καλά δοκιμάσατε φέτος το καλοκαίρι?
    Φιλιά πολλά

  31. Ioanna Thess Ioanna Thess says:

    @MariaA: Καλησπέρα! Σε είδα σήμερα στην Καλλικράτεια ή μου φάνηκε;;; Εκεί, κάτω από την μπλε ταβέρνα!

  32. MariaA says:

    Σου φάνηκε Ιωάννα μου έχω επιστρέψει 🙁
    Αχ αυτή η ταβέρνα έχει εξαιρετικό ψάρι!!!
    Ευτυχώς δεν πήγα δουλειά ακόμη, γυρνάω στους δρόμους και κάνω βόλτες χαζεύω και ψάχνω προσφορές !! 🙂

  33. Ioanna Thess Ioanna Thess says:

    @MariaA: Παραλίγο να γίνω ρεζίλι! 😛 Κι εγώ βγήκα αγορά προχθές την Παρασκευή μήπως και βρω κάτι για φθινόπωρο/χειμώνα αλλά είχαν μόνο νέες κολεξιόν… Προσφορές υπήρχαν για καλοκαιρινά. Μάλλον περίμενα πολύ και έχασα τις ευκαιρίες. Εσύ για ρούχα ψάχνεις ή καλλυντικούλια/αρωματακια/;!

  34. MariaA says:

    Χμ αγόρασα μια τσάντα 20Ε (ZAra), ενα ζευγάρι παπούτσια 10Ε (Hunter), 3 παντελόνια 35Ε (H&M), 3 μπλουζάκια 24Ε(Zara), πορτοφόλι 9Ε(Carpisa), διάφορα καλλυντικά όπως τιρκουάζ eyeliner, κίτρινο μανό (το δεύτερο φέτος), 4 αρωματάκια από τη σειρά του sephora 28Ε (είχα κουπόνι από το vogue) ένα άρωμα από το H&M 4Ε κι ακόμη ένα άρωμα που βρήκα σε άλλο sephora που το είχε προσφορά 35Ε από 70βάλε και το έψαχνα που λένε στον ουρανό και το βρήκα στη γη λέγεται Elle d’ Elissa και ήδη μου το ζήτησε να της το αγοράσω και στείλω μια “φίλη” από ένα site αρωμάτων !
    Ακόμη πήγα στο αεροδρόμιο στο Victorias’ Secret και αγόρασα και το sample set των αρωμάτων της 20κάτιΕ δεν θυμάμαι ακριβώς.
    Πιο πριν πήρα και μέσω Internet από το BeautyBay και μια κρέμα Egyptian Magic λέγεται άμα τη δοκιμάσω εκτενώς θα σας πω εντυπώσεις.
    Αύριο το πρωί λέω να πάω στο Athen’s Heart να ρίξω και μια ματιά στο Mango!
    Ααα χώρια που έχω παραγγείλει και από φίλους στο Facebook διάφορα 5 ή 10 Ml (decants λέγονται) από αρώματα του Dior , Guerlain & Neil Morris!
    🙂
    Λέω να σταματήσω κάποια στιγμή και να γράψω και κάτι για όλα αυτά αν θέλει η Τζούλια ιδιως για ένα άρωμα που μου έστειλε ένας φίλος από Αυστραλία και είναι φανταστικό!

  35. Ioanna Thess Ioanna Thess says:

    !!! Με γεια σου!!! 10euro Hunter παπούτσια;!
    Μόλις είδα τα Victoria Secret στο αεροδρόμιο έπαθα σοκ, δεν είχα ιδέα πως τα έφεραν, δεν ήξερα τι να πρωτοδοκιμάσω και κατέληξα σε ένα body splash για αρχή…! Τα αρώματά τους καλά είναι; Θα πάρω κι εγώ το sample set για να τα δοκιμάσω. Ποιά περιέχει;
    Ναι μακάρι να μας μιλήσεις για το εκ Αυστραλίας άρωμα!

  36. Andriana Andriana says:

    Επιστρέψατε μπουμπουκάκια (Τζούλια κι άλλος χαρακτηρισμός που κολλάει με το bb!!!) μου και ξεχυθήκατε για ψώνια, ε;;

    Καλά κάνατε.. Εγώ φέτος δεν έχω αγοράσει ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ! Οκ, σχεδόν τίποτα. Είχα προλάβει ένα 35% στα Χόντος και του’δωσα και κατάλαβε…Κατά τ’ άλλα, από ρούχα, τίποτα! Πολύ παράξενο για μένα, βέβαια… Αλλά καλύτερα που δεν πήρα καλοκαιρινά, γιατί ακόμα έχω αφόρετα από πέρσι! Είπαμε, ο χρόνος μου τα καλοκαίρια για βόλτες και ξεγνοιασιά είναι περιορισμένος…

    Πάντως, όσο κι με χαλάνε οι τιμές τους, πάντα όταν βγαίνω τέτοια εποχή για ψώνια, πάντα θα ενθουσιαστώ με κάτι από τις νέες κολεξιόν,οπότε δε θα το αφήσω να μου ξεφύγει!!!

    @MariaA: Με γεια σου Μαράκι! Και, ναι, βάλε σιγά σιγά μπρος, έχουμε πολλά να μάθουμε ακόμα!!!

  37. MariaA says:

    Ευχαριστώ Ιωάννα!! Τα Hunter τα πήρα από τη Μητροπόλεως πριν να φύγουμε για να παρηγορηθώ που δεν αγόρασα όλα τα exclusive Guerlain από το Notos!!!
    Ναι θα σας μιλήσω αν θέλει κι η Τζούλια για το εκ Αυστραλίας άρωμα έχω κι εξτρα δειγματάκι να χαρίσω !
    Τα Victoria’s είναι 12 αρώματα (μάλλον όλα ή σχεδόν όλα) και δεν έχω δοκιμάσει κανένα ακόμη. Πρέπει όμως γιατί αρχίζουν να μαζεύονται τα δείγματα και στο τέλος δεν θα βάλω τίποτα!!
    Χαχα!!

  38. Ioanna Thess Ioanna Thess says:

    @MariaA: Μα τι καλή που είσαι! Πάντα μας σκέφτεσαι και εμάς! Αααα τώρα που είπες Guerlain… Αγόρασα την Terracotta Guerlain αλλά δεν την δοκίμασα ακόμη…

    Τελικά όντως @Andriana μου, έχουμε τόσα πολλά να πούμε!

    Φιλάκια κορίτσια, με περιμένει Cosmopolitan με μπόλικο πάγο και πολύχρωμη φρουτοσαλάτα! xxx

  39. Maria says:

    Με συγκίνησε πολύ η ιστορία σου!!Έχω και γω μνήμες απο τον παππού μου και τις κυριακάτικες βόλτες μας στην παραλία της Θεσσαλονίκης!Το γέλιο του ήταν και παραμένει και κείνου τρανταχτό! Τώρα η έγνοια του είναι να χορέψει στο γάμο μου σε ένα χρόνο και κάθε φορά που το συζητάει τα μάτια του λάμπουν!!

  40. clio clio says:

    Συγκινητική ιστορία!!! Έχω και εγώ μνήμες από το Λονδίνο ως παιδί. Καλοκαίρια όμως περνούσα στην Καλαμάτα στη γιαγιά!!! Φιλάκια πολλά!!!

  41. evita says:

    αυτες οι καλοκαιρινες αναμνησεις ειναι αυτες που θα μεινουν μια ζωη. Ειδικα οι εφηβικες. Τα εφηβικα καλοκαιρια. Τα παγωτα,οι βουτιες, οι βολτες, το κρυφτο, ο πρωτος ερωτας. Ολα. Καλοκαιρι 2011+2012

Σχολιαστε