Posted on November 21, 2012 in: Julia's Corner

Guest Posts, Guest Reviews, Guest Videos, Guest Photos κ.α.

 

Ας πούμε λοιπόν- ευγενικά πάντα, γιατί είμαστε πάνω απ’ όλα Κυρίες- ότι το περασμένο, ήταν ένα “ενδιαφέρον” δεκαήμερο.  Ό, τι και αν αυτό σημαίνει και ό,τι και αν έρχεται στο μυαλό σας. Πάντως εγώ, έχω πολλά, πάρα πολλά στο μυαλό μου, πολλά που θέλω να γράψω και να πω. Για αρχή όμως, δείτε την φωτογραφία με την οποία ξεκινά αυτό το post (το οποίο γράφω, πολύ περασμένα μεσάνυχτα, οπότε αν “δείτε” τίποτα περίεργο, κάντε τα στραβά μάτια)

 

Mε φόντο, την όμορφη Ιουλίδα, πρωτεύουσα της Τζιας, ένα κορίτσι, με άψογο, σέξι μανικιούρ σε σκούρα κόκκινη απόχρωση, κρατά στο χέρι της πέντε mascara. Ταλέντα πολλά. Φωτογραφία, αισθητική, φαντασία, καλαισθησία, στυλ (το στυλ και αν δεν είναι ταλέντο και δεν χρειάζεται να πιεστείς και ιδιαίτερα,  όταν πραγματικά, το έχεις)

 

 

Αλλά και το κορίτσι δεν είναι τυχαίο. Είναι δικό μας, είναι bb girl, είναι η Νektaria, είναι η γιατρός της παρέας μας, που αυτή τη στιγμή κάνει το αγροτικό της στην Τζια και ο χρόνος της είναι και περιορισμένος και πολύτιμος. Η ίδια (η οποία- αν είναι δυνατόν- κάθε φορά, μου απολογείται που λόγω εργασίας, δεν βρίσκει τον χρόνο να γράφει πάντα σχόλια) μου έγραψε πριν λίγο καιρό: «Από όλες τις εξετάσεις που έχω δώσει στη ζωή μου, από όλα τα ατελείωτα ξενύχτια διαβάζοντας, για να πάρω το πτυχίο του γιατρού, δεν φανταζόμουν ποτέ, ότι θα ερχόταν κάποια στιγμή που θα περίμενα με χαρά και ανυπομονησία ένα διαγώνισμα, όπως τα δικά μας πρόχειρα διαγωνίσματα, στο bb»

 

 

Και με αφορμή την  Νεκταρία αλλά και όλες σας και όλα τα guest post που έχω λάβει μέχρι σήμερα (και είναι πολλά και τέλεια, λίγη υπομονή bb girls και θα τα δείτε όλα) και πριν διαβάσετε το εξαιρετικό της review guest post για mascara, θέλω να σας πω κάτι: Λατρεύω, λατρεύω όμως, τους ανθρώπους με πολλαπλά layers, στην προσωπικότητα τους.  Δεν θα μπορούσα ποτέ να κάνω παρέα, με στενόμυαλους ανθρώπους.

 

 

Θα δώσω κάποια απλοϊκά παραδείγματα, αλλά θα καταλάβετε τι θέλω να πω: Να είσαι αρχιτέκτονας, αλλά να σκάβεις και τη γη, να φυτεύεις λαχανικά και να μπορείς να χτίσεις και σπίτι μόνος σου. Να είσαι επιστήμονας– χημικός, φυσικός, μαθηματικός, οικονομολόγος, αλλά να ξέρεις και από υδραυλικά και να πιάνουν τα χέρια σου, όταν πέσει η ασφάλεια.

 

 

Να είσαι νοικοκυρά, να κάνεις χειροτεχνίες, να μαγειρεύεις εκπληκτικά, αλλά να καβαλάς και μηχανή. Να είσαι καλή μαμά, αλλά να περνάς και κάποια βράδια με τις φίλες σου και με χορό έως τελικής πτώσης, στο αγαπημένο σας club.

 

 

Να είσαι “comme il faut” και καλό-αναθρεμμένη, αλλά να ρίχνεις και κανένα «γαλλικό», αν σε κόψουν άσχημα στο τιμόνι. Να ξενυχτάς, πάνω από έναν «dark» Dylan Thomas, αλλά και πάνω από έναν «light» Wilbur Smith, να ακούς και Χατζιδάκι και Bryan Ferry… και J.Lo και Ella Fitzgerald… να αγαπάς το κλασσικό μπαλέτο αλλά και τα shows της Katy Perry… τη Lady G, αλλά και τους Blue Men Group… τη φωνή της Billie, αλλά και της Adele… την όπερα και τα rock concerts… Να μαθαίνεις και από τον Καθηγητή Πανεπιστημίου και από τον ψαρά.  Να περνάς το ίδιο καλά στη Νέα Υόρκη και στη Ρεντίνα. Να περνάς όμορφα παντού, όποιος και αν είναι ο περίγυρος και  σε οποιοδήποτε context, γιατί είσαι πάρα πολύ καλά, μέσα σου… Και γνωρίζεις πολύ καλά, ποια είσαι. Kαι είσαι και περήφανη γι αυτό. Διότι, δεν σε ‘κάνει”  ας πούμε, το Louis… αντίθετα, εσύ το κάνεις.

 

 

 

Έγραψα κάποια παραδείγματα και μακρηγόρησα, ενώ ουσιαστικά, θέλω να πω κάτι απλό: Να είσαι άνθρωπος, χωρίς στεγανά, χωρίς παρωπίδες. Τις σιχαίνομαι τις παρωπίδες, τόσο, όσο σιχαίνομαι και τις «ταμπέλες». Kαι βέβαια, βαριέμαι μέχρι θανάτου, τους μονοδιάστατους ανθρώπους… και αυτό γιατί είναι οι ίδιοι, τόσο απίστευτα βαρετοί… Αυτοί, που “κρατάνε τη θέση τους” (Τι αστεία, έως γελοία, αυτή η έκφραση, σχεδόν τόσο γελοία όσο η άλλη, η  αμίμητη, η… “Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;“. Ε, ποια ή ποιος είσαι χρυσέ μου; Έλεος, δηλαδή)

 

Αυτοί που κανουν τα ίδια και τα ίδια (όσο σπουδαία μπορεί να νομίζουν ότι είναι αυτά…) που δεν παρεκλίνουν από τις συνήθειες τους, που είναι τόσο predictable.  Aπλά, προς μεγάλη τους δυστυχία, ή μάλλον λάθος, ευτυχία εννοώ… «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι…» δεν το γνωρίζουν.

 

Τώρα, θέλω να πω κάτι άλλο και σιγά- σιγά, ελπίζω να συνδέσω όλες μαζί τις σκέψεις μου (είπαμε, γράφω μαύρα μεσάνυχτα…) Τρελαίνομαι, εδώ μέσα, να σας γράφω για τα παθήματα μου, για τις σαχλαμάρες και τις βλακείες που έχω κατά καιρούς κάνει. Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σας, όπως  το εκλαμβάνει η κάθε μια από εσάς.

 

Από την άλλη, ενοχλούμαι πολύ, αν κάποιος, λίγο μετά που θα μας συστήσουν, με ρωτήσει, “τι δουλειά” κάνω. Αγγλικό κατάλοιπο ίσως… Στη Γηραιά Αλβιόνα το θεωρούν πολύ προσβλητικό να ρωτήσεις κάποιον με το που θα τον γνωρίσεις τι δουλειά κάνει. Η έκφραση είναι, “What do you do” και πρέπει να έχεις δει τον άλλο, αρκετές φορές για να πάρεις το θάρρος, να τον ρωτήσεις. Για χρόνια και εξακολουθώ να το κάνω και σήμερα, όταν κάποιος με ρωτάει “τι δουλειά κάνεις;” λέω  υπάλληλος. Mια χαρά. Αυτό είμαι εξάλλου. Και τελικά, λίγο πολύ στη νέα τάξη πραγμάτων, σχεδόν όλοι  υπάλληλοι είμαστε, ακόμα και του εαυτού μας.

 

Διότι, οι δουλειές, έρχονται και παρέρχονται. Άσε που μπορεί και να απολυθείς. Όπως έχει συμβεί  και σε μένα στο παρελθόν, για διάφορους λόγους, όπου κανένας δεν είχε να κάνει με το αν ήμουν καλή στη δουλειά μου. Για να μετρήσω… μμμ…τουλάχιστον δυο ή τρεις φορές. Πάντως, εξακολουθώ και είμαι εγώ. Και βεβαίως, όχι η δουλειά που κάποτε ίσως έκανα. Σταματάω, ας πούμε τους βιαστικούς  (γιατί;;; άσχημη δουλειά είναι και αυτή; Ξέρετε, πόσοι βιάζονται στην εποχή μας;) και αν με συμπαθείς γι’ αυτό που είμαι, καλώς.  Αν με συμπαθείς, λόγω της δουλειάς μου, άντε ……γεια σου.

 

Πολλές φορές σκέφτομαι (ναι, το κάνω πολύ συχνά) τι είναι αυτό που μας έχει ενώσει εδώ μέσα (διότι σίγουρα, δεν είναι μόνο τα προιόντα ομορφιάς)  Και έχω καταλάβει, εδώ και πολύ καιρό, ότι το πιο σημαντικό, είναι ακριβώς αυτό: Έχουμε αποδείξει η κάθε μια ξεχωριστά και όλες μαζί, ότι δεν φοράμε παρωπίδες. Δεν είμαστε μονοδιάστατες. Δεν είμαστε βαρετές. Γι’ αυτό, εξάλλου, γίναμε φίλες. Έστω και interneτικές. Λίγο το’ χετε, στην εποχή μας;

 

Kαι αν και σας θεωρώ όλες, κάτι παραπάνω από σοβαρές και με πολύ πάνω από το μέσο όρο ευφυΐα, εν τούτοις το μόνο σίγουρο είναι, ότι δεν “νοσείτε” από σοβαροφάνεια… Τα έχουμε δει και τα έχουμε βιώσει δυστυχώς πολύ, αυτά τα σοβαροφανή και τα είδαμε πρόσφατα ακόμα και εδώ μέσα, αλλά μια που μπήκαν και μια που βγήκαν (και από το αυτί και από το bb εννοώ…) Δεν τα «σήκωσε το κλίμα»…

 

Και θα πω και κάτι τελευταίο: Είμαι απολύτως σίγουρη, ότι με τον ίδιο τρόπο, θα είχατε ξεδιπλώσει όλες την προσωπικότητα σας, είτε το bb ήταν  makeupblog, ή fashionblog, ή bookblog, ή travelblog, ή foodblog, ή healthblog, ή wineblog, ή babyblog, ή historyblog, ή socialblog ή politicalblog, ή cultureblog ή relashionshipblog ή … anykindofblog… Είναι απλό. Φαίνεται από τα σχόλια σας.

 

Ολοκληρώνω. Να είσαι λοιπόν, ας πούμε γιατρός, να βοηθάς τους συνανθρώπους σου, να ξενυχτάς στις εφημερίες, αλλά επιπλέον, πίσω από αυτή την «ασφαλή» και σεβαστή «ταυτότητα», και πίσω από αυτό το «άλλοθι», να μην κυκλοφορείς με αχτένιστα μαλλιά και απεριποίητα νύχια, να μπορείς να αγαπάς και όσα δεν είναι για κάποιους «σοβαρά», αλλά εσένα σου φτιάχνουν τη διάθεση και να μην έχεις ανάγκη να λογοδοτείς σε κανέναν.

 

Ακόμα πιο απλά, να μην αφήνεις πίσω, την  αγάπη σου για το όμορφο, το χαρούμενο, το καλαίσθητο, όπου και αν το βρίσκεις, με φόβο ότι θα κριθείς… από τους “άλλους…” Αυτούς που “κρατάνε τη θέση τους”. Γιατί η ομορφιά, η χαρά, και η ουσιαστική- χωρίς πολλά φρου φρου, κοσμητικά επίθετα και επί τούτου καλολογικά στοιχεία-  σοβαρότητα της ψυχής, είναι κοντά, τολμώ να πω παντού  και την αναγνωρίζεις αμέσως,  αν ξέρεις που και πως να ψάξεις.

 

 

 

 

 

Aύριο, θα διαβάσετε το review guest post της Nektaria για mascara! Μάσκαρα… αχ, mascara…ένα από τα τρια αγαπημένα μου προιόντα ομορφιάς (που θα ήθελα να είχα σε ερημονήσι, παραμάσχαλα και παραmascara,  με τον Keanu… Πειράζει;)

 

Επίσης, προχθές έλαβα ένα ακόμα Guest Video… αχ bb girls.. δεν υπάρχουν λόγια.. δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας… ok, ξέρετε τώρα εσείς, δεν θα πω κάτι άλλο, χωρίς εκπλήξεις, δε ζω.

 

Και περιμένω, πολλά ακόμα reviews και guest posts. Διότι, τελειώνει σιγά – σιγά το πρώτο τρίμηνο και έρχονται και Χριστούγεννα και θα βγει και ο πρώτος έλεγχος, οπότε καταλάβατε. Έτσι δεν γινόταν και στο σχολείο άλλωστε;

 

Και  θα έχουμε και δωράκια αύριο, για έτσι θέλουμε.

 

 

Αμ, post!  (Αμ πως,  θα έλεγε,  ο γνωστός Έλληνας, αείμνηστος κωμικός, αλλά εγώ είπα να “κλέψω” και να  παραφράσω τη γνωστή του έκφραση και πάω στοίχημα, θα του άρεσε)

 

Επιπλέον σήμερα, “ενώπιον”  όλων σας είναι η μέρα να “μαλώσω” την Αγάπη, που πριν από λίγες μέρες, με έκανε και έκλαψα από χαρά και νοσταλγία. Σε σένα μιλάω Mous-Mous, αγαπημένη μου. Και καλά όλα τα άλλα, αλλά και το χρώμα, το διάλεξες για να ταιριάζει στο bb;  I love you.

 

Στο μεταξύ, ωραία περνάμε, αλλά παραμεγαλώσατε πάλι και πάλι θα αρχίσουν και θα κρατήσουν οι χοροί, διότι κάθε φορά που μεγαλώνετε, “πέφτει” το σύστημα ή αργείτε να μπείτε στο bb… και τα θέματα δεν έχουν τελειώσει ακόμα. Kαι εκεί έρχομαι εγώ και ο coder μου.. και βέβαια επειδή ζούμε στο 2012, όλα φτιάχονται με moneys (ναι, επίτηδες έβαλα το s, moneys (με s) και όχι money, έτσι τα λέει ο κύριος Ρωμανός και καλά κάνει… κάτι ξέρει το παιδί μου, που είναι της νέας γενιάς)

 

 

Αnyway, εννοείται ότι αυτό δεν σας ενδιαφέρει, αλλά ο μόνος λόγος που το έγραψα είναι για να τελειώσει το post με χορούς. Διότι αφού έτσι το ήθελε η ζωή και στη “χώρα” ή στο “χώρο”  μας,  μπήκαμε για τα καλά στο χορό, θα χορέψουμε λοιπόν. Και θα το κάνουμε και καλά. Και σοβαρά.  Γιατί έτσι πρέπει, έτσι θέλουμε και τουλάχιστον εμείς εδώ μέσα, δεν δίνουμε και λογαριασμό σε κανέναν.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ξέρετε, θα μπορούσα να είχα βάλει, πολλά τραγούδια με τη λέξη dance σήμερα.. όπως ας πούμε το Dancing Till the end of Love του Leonard Kohen… ή το “I could have danced all night” από το musical “The King and I” με πρωταγωνιστές τον Yul Brynner και την Deborah Kerr… ή ακόμα και τα Dancin’ With Myself  του Billy Ιdoll,  ή το Dancing Queen των Abba, ή το (one and only…) Flashdance, ή τo You Should Be Dancing  των Bee Gees,  ή το Save the Last Dance for Me (το λατρεμένο της μαμάς μου…), ή το You Make Me Feel Like Dancing , του Leo Sayer, ή το Safety Dance των Men Without Hats, ή το Dancing in the Streets των Martha and the Vandellas (επίσης εποχή, μαμάς),  ή το Last Dance της  Donna Summer (disco baby!!), ή to Let’s Dance του David Bowie, ή το Dancing the Night Away κλπ, κλπ, κλπ… η λίστα είναι ατελείωτη…

 

Αλλά για κάποιο λόγο, μαζί με τον light rock Σαββόπουλο, νομίζω ότι ταιριάζει τέλεια και ο light rock, Bruce Springsteen…(και μεταξύ μας, light, ξε-light, και ρέστα δίνω και φλέβα κόβω για Bruce…)

 

…και το δικό του, “Dancing in the Dark…”

 

Γιατί εδώ και κάποιο καιρό, νιώθω ότι πραγματικά, χορεύω στο σκοτάδι (αλλά τελικά,  μαζί σας τουλάχιστον είμαι και τυχερή γιατί δεν “χορεύω” μόνη μου. Ούτε και εσείς. Χορεύουμε, παρέα.)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

46 Responses to “Guest Posts, Guest Reviews, Guest Videos, Guest Photos κ.α.”

  1. το περιμένω πως και πως το review της “συναδέλφου”, και σας γιατρός αλλά και σα beauty girl και γω. Γιατί οι άνθρωποι δεν ήταν ποτέ μονοδιάστατοι απλά πλέον το εκφράζουν όλες τις πτυχές τους πιο θαραλλέα απ’ ότι παλιότερα 🙂

  2. Beautyblog Beautyblog says:

    I get up in the evening
    and I ain’t got nothing to say
    I come home in the morning
    I go to bed feeling the same way
    I ain’t nothing but tired
    Man I’m just tired and bored with myself
    Hey there baby, I could use just a little help

    You can’t start a fire
    You can’t start a fire without a spark
    This gun’s for hire
    even if we’re just dancing in the dark

    Message keeps getting clearer
    radio’s on and I’m moving ’round the place
    I check my look in the mirror
    I wanna change my clothes, my hair, my face
    Man I ain’t getting nowhere
    I’m just living in a dump like this
    There’s something happening somewhere
    baby I just know that there is

    You can’t start a fire
    you can’t start a fire without a spark
    This gun’s for hire
    even if we’re just dancing in the dark

    You sit around getting older
    there’s a joke here somewhere and it’s on me
    I’ll shake this world off my shoulders
    come on baby this laugh’s on me

    Stay on the streets of this town
    and they’ll be carving you up alright
    They say you gotta stay hungry
    hey baby I’m just about starving tonight
    I’m dying for some action
    I’m sick of sitting ’round here trying to write this book
    I need a love reaction
    come on now baby gimme just one look

    You can’t start a fire sitting ’round crying over a broken heart
    This gun’s for hire
    Even if we’re just dancing in the dark
    You can’t start a fire worrying about your little world falling apart
    This gun’s for hire
    Even if we’re just dancing in the dark
    Even if we’re just dancing in the dark

  3. olgaV says:

    good morning darling!!! excellent post..love it!!!!!!

  4. MariaA says:

    Καλημέρα Τζούλια, καλημέρα bbgirls!!! Αντε πάλι συγκινήθηκα!!! Μα Τζου δεν έχεις καταλάβει ότι αυτό είναι το ατού μας ότι είμαστε πολυδιάστατοι χαρακτήρες και γι’ αυτό ταιριάζουμε ?
    Θα επανέλθω δριμύτερη σε λίγο να πω κι άλλα, πάντως το τραγούδι του Boss είναι από τα αγαπημένα μου!
    Φιλάκια!

  5. mariak says:

    Ακομα κλαίω με την ατακα…Να είσαι “comme il faut” και καλό-αναθρεμμένη, αλλά να ρίχνεις και κανένα «γαλλικό», αν σε κόψουν άσχημα στο τιμόνι.
    Καλημέρες καλημέρες….
    Τι όμορφο post!!Η ουσία βρίσκεται σε μικρα και απλά καθημερινά πραγματα..Ας πιασουμε όλοι το νόημα..και ας κανουμε την ζωή μας αλλα και τον γύρω μας πιο όμορφη!!!
    xxx

  6. christie says:

    πωπω ειχες εμπνευση ε τζουλια?αλλα εισαι και πονηρη!!μας δειχνεις την φωτο με τις μασκαρες και μετα μας λες αυριο το review!!αχαχ!αλλα να πολλα guest reviews εχουν πεσει και ποσα τετοια να αντεξει μια απλη γυναικα????(ποσο κορυφαια η νεα διαφημιση του οτε?bb girl σε ολο της το μεγαλειο η πρωταγωνίστρια lol)

    λοιπον σχετικα με τους ανθρωπους και τις κοντρα ασχολιες που λες.θελω να πιστευω οτι πολλα ατομα που το παιζουν καποιοι και ειναι με παρωπίδες οπως λες,δεν εχουν βρει μια παρεα σαν τη δικια μας free απο κακιες και ατομα που κατακρινουν για να δειξουν και αλλα ενδιαφεροντα.ειμαστε εδω αποκλειστικα για αγαπη και βοηθεια.το πιστευω αληθεια αυτο!ολοι μας λιγο πολυ καποια στιγμη ειμαστε στις μαυρες εχουμε κλειστει πισω απο τις επιτυχιες μας και τον εαυτουλη μας γιατι φοβοβομαστε να ανοιχτουμε.μεχρι να βρεθει καποιος να μας ξεκλειδωσει.κακα τα ψεματα ολες εδω ηρθαμε για ενα προιον ή ενα διαγωνισμο μετα ομως κολλησαμε και σιγα σιγα πηραμε θαρρος..να μια φωτογραφια να ενα review με μικρα βηματακι.

    και τελειωνω παντοτε μα παντοτε απο μικρη με ενοχλουσε αν καποιος με ρωταγε τι θες να γινεις.τωρα αυτο το εχει αντικαταστησει το τι δουλεια κανεις.οχι αν με ρωταει καποιος παλιος γνωστος δεν εχω θεμα αλλα καποιος αγνωστος με το καλημερα οπως και οταν ημουν μικρη που με το καλημερα σας τη θες να γινεις οχι δεν το δεχομαι.ααα επισης μου σπαει τα νευρα να με ρωτανε και το ζωδιο μου ως πρωτη κουβεντα μιας και οχι μονο τα θεωρω ξεπερασμενα αλλα δεν θελω να πιστεψω οτι ολοι ειμαστε στο ιδιο καλουπι!!και να το αναλυουν μετα και να λενε αχ οι υδροχοοι,αχ οι ιχθεις αχ οι σκορπιοι ε αντε ασε μας μου εβγαλες βιογραφικο και δεν με ξερεις ακομα!αυτα..τη καλημερα μου σε ολες!!και αδιαβροχα σημερα εεε!!

  7. christie says:

    πωπω ειχες εμπνευση ε τζουλια?αλλα εισαι και πονηρη!!μας δειχνεις την φωτο με τις μασκαρες και μετα μας λες αυριο το review!!αχαχ!αλλα να πολλα guest reviews εχουν πεσει και ποσα τετοια να αντεξει μια απλη γυναικα????(ποσο κορυφαια η νεα διαφημιση του οτε?bb girl σε ολο της το μεγαλειο η πρωταγωνίστρια lol)

    λοιπον σχετικα με τους ανθρωπους και τις κοντρα ασχολιες που λες.θελω να πιστευω οτι πολλα ατομα που το παιζουν καποιοι και ειναι με παρωπίδες οπως λες,δεν εχουν βρει μια παρεα σαν τη δικια μας free απο κακιες και ατομα που κατακρινουν για να δειξουν και αλλα ενδιαφεροντα.ειμαστε εδω αποκλειστικα για αγαπη και βοηθεια.το πιστευω αληθεια αυτο!ολοι μας λιγο πολυ καποια στιγμη ειμαστε στις μαυρες εχουμε κλειστει πισω απο τις επιτυχιες μας και τον εαυτουλη μας γιατι φοβοβομαστε να ανοιχτουμε.μεχρι να βρεθει καποιος να μας ξεκλειδωσει.κακα τα ψεματα ολες εδω ηρθαμε για ενα προιον ή ενα διαγωνισμο μετα ομως κολλησαμε και σιγα σιγα πηραμε θαρρος..να μια φωτογραφια να ενα review με μικρα βηματακι.

    και τελειωνω παντοτε μα παντοτε απο μικρη με ενοχλουσε αν καποιος με ρωταγε τι θες να γινεις.τωρα αυτο το εχει αντικαταστησει το τι δουλεια κανεις.οχι αν με ρωταει καποιος παλιος γνωστος δεν εχω θεμα αλλα καποιος αγνωστος με το καλημερα οπως και οταν ημουν μικρη που με το καλημερα σας τη θες να γινεις οχι δεν το δεχομαι.ααα επισης μου σπαει τα νευρα να με ρωτανε και το ζωδιο μου ως πρωτη κουβεντα μιας και οχι μονο τα θεωρω ξεπερασμενα αλλα δεν θελω να πιστεψω οτι ολοι ειμαστε στο ιδιο καλουπι!!και να το αναλυουν μετα και να λενε αχ οι υδροχοοι,αχ οι ιχθεις αχ οι σκορπιοι ε αντε ασε μας μου εβγαλες βιογραφικο και δεν με ξερεις ακομα!αυτα..τη καλημερα μου σε ολες!!και αδιαβροχα σημερα εεε!!

  8. Διαλεχτή says:

    Πολύ καλημέρα σας!! Ε, ναι, υπέρχοχο ποστ! Μου έφτιαξες το πρωινό Julia!! (δεν είχε ξεκινήσει και με τον καλύτερο τρόπο..) Συμφωνώ απόλυτα, σιχαίνομαι τη σοβαροφάνεια, οι πραγματικά “σοβαροί” άνθρωποι είναι αληθινοί, μπορούν να είναι ενδιαφέροντες, με χιούμορ, και έχουν και τα δικά τους, ας πούμε, μειονεκτήματα… Αλλιώς δε θα ήταν άνθρωποι! κι εμείς εδώ μέσα είμαστε τόσο διαφορετικές και μοναδικές και ταυτόχρονα ταιριάζουμε… αυτή είναι η μαγεία της ανθρώπινης υπόστασης, αλλά και της φιλίας!
    Σας φιλώ

  9. MOUS MOUS says:

    Καλημέρα κορίτσια !!! @Τζούλια : Τι όμορφο , “ταξιδιάρικο” και πικρόγλυκο το σημερινό post ( εμένα τουλάχιστον τέτοια αίσθηση μου αφήνει , ίσως φταίει και ο καιρός … ) . Μη με μαλώνεις , κυρία , για ένα ασορτί ζούμε τα BB girls ! Και σ’ευχαριστώ για όλα , ξέρεις εσύ ….

  10. artemi says:

    Καλημερα!!
    Προσωπικα θα σταθω στις πολλες πτυχες της προσωπικοτητας μας. Κατι που λατρευω κ εγω.
    Γιατι εχω βαρεθει να μας αποκαλουν οσες ασχολουμαστε με το beauty blogging ρηχες,αδιαφορες κ ενα σωρο ακομα.
    Δεν ισχυει σε καμια περιπτωση αυτο,τρανο παραδειγμα η αγαπητη Nektaria αλλα κ ολες μας πιστευω.
    Και τωρα σ’αφηνω γιατι παω να μαγειρεψω,μετα το προγραμμα εχει video & blogging :p
    xxx

  11. Stella says:

    Καλημέρα! Καλημέρα! Ενα υπέροχο, συγκινητικό post, με το οποίο ταυτίζομαι τρελλά! Αν κάτι μ’ έχει σωσει στη ζωή μου είναι όλα αυτα τα “πολλά” που βρίσκονται μπροστα μου όταν τα χρειάζομαι, έτοιμα να εκφράσουν κάθε πλευρα της ζωής μου και του χαρακτήρα μου. Εκεί που νομίζεις, ότι έπιασες πάτο, τσουπ να κάτι καινουργιο που μπορεις να μάθεις, να κάνεις, ν’ ανακαλύψεις, να αφεθείς, να δημιουργήσεις. Χρόνο να ‘χεις κα όρεξη και πόσο μικρη ειναι η ζωή να τα χωρέσει όλα αυτα που θα μπορούσαμε να κάνουμε…νέα ξεκινήματα και κύκλοι που κλείνουν κι ανοίγουν – ευτυχώς (γι’ αυτό και δεν αρκούμαστε μόνο σε μια ζωή, χι χι χι…, να τη κι η μεταφυσικοφιλοσοφική μου προσέγγιση για σήμερα)! Κι απ’ τα πιο ωραία που μου χουν πει ποτε? “Και του λιμανιού και του σαλονιού”. How beautiful is to getting old!

  12. Despina says:

    Καλημέρααααα σε όλες
    Συμφωνώ κ κάτι παραπάνω με όσα γράφεις Τζουλάκι.

  13. Stella says:

    Επίσης λατρευω τη Τζούλια όταν βρίσκεται σε φαση εσωτερικής αναζήτησης! Βγαίνουν κατι γραπτά…. ασύλληπτα!!! Oτι πρέπει για μεταμεσονύκτια αναγνωση, τζακι και cabernet!!! (ετσι τα φανατσιώνομαι κι ας μου λείπει το τζάκι… το cabernet το’χουμε!!!)

  14. julia says:

    @Stella: Ακριβώς έτσι όμως… ούτε μπροστά σου να με είχες, όταν έγραφα… μόνο κάνε στην εικόνα, το κρασί λευκό…

  15. sofiaT sofiaT says:

    Καλημερα!!Τζουλια!κοριτσια!!
    Νιωθω τοσα πολλα συναισθηματα που ειναι πολυ δυσκολο να τα εκφρασω ολα!!
    Εγω πιστευω εδω στο bb ειμαστε ολες απο ενα κομματακι του παζλ που οταν ενωθουν ολα μαζι συνθετουν μια υπεροχη πανεμορφη εικονα!!Γιαυτο ολες μας ημαστε τοσο διαφορετικες αλλα και τοσο ιδιες ταυτοχρονα γιατι ανηκουμε στο ιδιο συνολο!!
    Φιλια χχχ
    Υ.Γ εννοηται οτι περιμενω με αγωνια το αυριανο ποστ!Αχ Τζουλια τι μας κανεις!!

  16. mako says:

    …. !!!! 🙂

    Καλημέρα Ju. We love U !!!

    Y.Γ. καλημέρα κορίτσια

  17. christie says:

    @Stella,Τζουλια αν δεν σας κανει κοπο στη φαντασιωση βαλτε και κανα μεζε οχι τιποτα τρελο απλα για να σπασει τη λιγουρα.μην παει μονο του και το κρασακι.

  18. Natalie says:

    Καλημέρα! Αυτά τα κείμενά σου τα λατρεύω, όσο πιο αυθόρμητα και βραδυνά τόσο καλύερα! Εννοείται ότι δε μας ταιριάζουν οι μονοδιάστατοι άνθρωποι! Αγαπάμε τους πολυτάλαντους ανθρώπους, τα πολύπλευρα βιβλία, τις πόλεις με τα πολλά πρόσωπα, τα προϊόντα 2-σε-1 (δεν μπορώ να τα βγάλω απέξω, τι σόι bb girl θα ήμουν;)
    Τα φιλιά μου…

  19. ΕΛΕΝΗ says:

    Καλημέρα τρομερό το post σου και να σου πω και κάτι μου αρέσει πολύ όταν γράφεις μεταμεσονύχτια γιατί οι αλήθειες βγαίνουν πιο εύκολα, ειδικά αν έχει προηγηθεί και κανένα ποτηράκι αφρώδους οίνου. Τουλάχιστον σε μένα λειτουργεί καταλυτικά. Στο θέμα μας όμως, συμφωνώ σε όλα μαζί σου η ζωή δεν είναι μονόδρομος μπορείς να συνδυάσεις την οικογένεια , τη δουλειά, τους προσωπικούς σου φίλους, το χόμπι σου, όλα, αρκεί να το θέλεις, να το προσπαθήσεις , να το αγαπάς. Ax πολύ θα ήθελα να βρεθώ στη Τζιά μόνο με μια Maskara, και να χορεύω το dancing till the end of love με τον keanu ….

  20. kathy says:

    Καλημερα σε ολα τα bbgirls στη νεκταρια(σε θυμαμαι, σε εχει αναφερει η τζουλια εχεις ξαναγραψει κατι για μασκαρα, νομιζω) και στη τζουλια βεβαιως βεβαιως……….
    Ημερα με βροχουλες σημερα παντου, θελω να σας εκμυστηρευτω κατι ειστε η ωραιοτερη παρεα μου……… κ πραγματικα το λεω ανοιγω με χαρα τον υπολογιστη για να διαβασω κ ενα καινουριο αρθρο…..
    Διαφορετικο το σημερινο κειμενο με μια εξομολογηση ψυχης απο την τζουλια, με την οποια θα συμφωνησω απολυτα
    ολοι οι ανθρωποι ειμαστε διαφορετικοι, εχει κ αυτο την ομορφια του, καθημερινα συνανταμε τα κομπλεξ και τις ανασφαλειες του καθενος……
    -κατανοω εως ενα σημειο την δυσκολη κατασταση που περναμε ολοι μας- αλλα δεν ειναι δυσκολο να πεις μια πραγματικη καλημερα στον φουρναρη , στον μαναβη στον διπλανο σου…….. η να χαμογελασεις σε καποιον που σου ανοιξε την πορτα στην τραπεζα…….. αν καναμε ολοι ετσι η κοινωνια μας θα ηταν πολυ καλυτερη…… αυτα..
    περιμενουμε αυριο το post σου νεκταρια με αγωνια …..πολλα φιλια σε ολες

  21. Litsa Strantzali Litsa Kouklitsa says:

    Τζα!!!Καλησπέρα κουκλίτσες μου.Διαβάζω τι λες Τζούλια και νομίζω καταλαβαίνω τι θες να πεις.Είναι αυτό,το “να ‘χαμε να λέγαμε”σε μια κουβεντούλα,όταν σε ρωτάνε για τη δουλειά,τα κιλά,τα ζώδια και την ηλικία σου.Και νομίζω θα ήταν αφάνταστα βαρετό αν όλοι μοιάζαμε.Αλλά αν το καλοσκεφτείς τελικά όλοι είμαστε ίδιοι!Αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα κι έχουμε τις ίδιες ανησυχίες και θέλουμε όλοι τα ίδια ακριβώς πράγματα.Αυτό που αλλάζει είναι η σειρά που βάζουμε στα θέλω και στα μη(οι προτεραιότητες)και η ένταση της αναζήτησης αυτής.Και αφού εσύ έχεις το θάρρος-θράσος να ρωτάς εγώ απαντώ: Είμαι χορεύτρια οριεντάλ από ανάγκη,δουλεύω μέχρι να διοριστώ.Μα ναι φυσικά κι έχω πτυχίο,έχω τελειώσει εκπαιδεύτρια Pokemon.Κάτι άλλο;;;

  22. Δέσποινα Ν. says:

    Γειά σας,bb girls! Οι μονοδιάστατοι άνθρωποι είναι άνθρωποι χωρίς οράματα και όρεξη να βελτιώσουν τον εαυτό τους, να κάνουν όνειρα, να δουν τα χρώματα της ζωής και να ακούσουν τους ήχους της. Γι’ αυτό μακριά από τέτοιους τύπους.
    Περιμένουμε το αυριανό -ενδιαφέρον σίγουρα- post της Νεκταρίας με χαρούμενη και αισιόδοξη διάθεση παρά τη βροχή!

  23. MARYL says:

    Τι άρθρο!!!!!!Πόσα like να κάνω????Καλά λέω ότι βράδυ έρχονται όλες οι εμπνεύσεις….!!!!!Λατρέυω τις πολύπλευρες προσωπικότητες,ποτέ δεν με κάνουν να πλήττω…σαν υδροχόος που είμαι κουβαλάω αρκετή τρέλα για να είμαι σταθερή..σταθερή είμαι μόνο στην αστάθεια μου!!! Μόνη ένσταση:τον Κιανου τον θέλω κ εγώ(χρόνια τώρα..σαυτό είμαι σταθερή!)

  24. Stella says:

    ε… λοιπόν εγω δεν το πιστεύω, ότι είμαστε όλοι ίδιοι (ευτυχώς)! Ούτε, ότι θελουμε όλοι τα ίδια πραγματα (πάλι ευτυχως)! Κι αν θέλετε τη γνώμη μου, η μεγαλύτερη μαστιγα της κοινωνίας (και δη της ελληνικής) είναι, ότι δε δέχεται τις διαφορετικότητες παντός είδους. Δεν είναι ανεκτική σε τίποτα που μπορεί να ταράξει τον μικροαστισμό της και να σπασει τα καλούπια. Αν το καλοσκεφτείτε, μας θέλει όλους ισοπεδωμένους και μέσα σε κουτάκια και νομίζω, ότι αιτιολογεί σε μεγάλο βαθμό αυτο που αναφέρει και η Τζούλια την κυριαρχία του “δήθεν”. Θέλω να πω πιο συγκεκριμένα, ότι ναι η ελληνική κοινωνια (αυτην ζω, γι΄αυτην θα μιλήσω, αυτηνής τα κουσούρια βλέπω τόσα χρονια..) ειναι αυτη που ήθελε το παιδι της να γινει γιατρος και δικηγόρος και ουχί αγροτης και σαν γιατρος και δικηγορος να παντρευτει οπωσδήποτε ένα άλλο γιατρο και δικηγόρο, να κανει δυο παιδάκια, οπωσδηποτε, γιατι αυτα πάνε σετάκι) και σαν σοβαρη γιατρος και δικηγορος θα εχει και την αναλογη ζωη, δηλαδη ει δυνατον σπιτι στα βόρεια ή στα νοτια προάστεια, ακριβό αυτοκίνητο και διακοπές σε νησί το καλοκαίρι. Ενα παραδειγμα αναφέρω, ως προτυπο ζωής και όχι ως οικονομικό επιπεδο. Φαντάζεστε για παραδειγμα τα πολλαπλα εγκεφαλικά της μαμας και του μπαμπά μιας “σοβαρής γιατρού και δικηγόρου” που θα ανακοίνωνε για παραδειγμα, ότι δεν θέλει να παντρευτει αλλα να συζήσει ή αντε το πολύ πολυ να κάνει ένα σύμφωνο ελευθερης συμβίωσης για φορολογικούς λόγους και όχι δεν είναι μεσα στο πλανο ζωης της τα παιδιά, αλλα τα ταξίδια σε όλο τον κόσμο…ή ακόμα κι ότι δεν σκοπεύει να μείνει στον “απο πάνω όροφο που της αγόρασαν απο το δικό τους διαμέρισμα”… Δεν συνάδουν αυτά με τη σοβαρότητα. Ενα παραδειγμα σας εφερα που μπορει να έχει πολλές εφαρμογές, εκφάνσεις και εναλλαγές και την προσωπική μου άποψη, γιατι για να είσαι πολυπράγμων και πολυδιάστατος προυποθέτει να σ’ αφήνουν ν’ αναπνεύσεις και να εκφράσεις χωρις “κουτακια” αυτο που είσαι κι όχι αυτό που θα ‘θελαν οι άλλοι να είσαι. Αλλά αυτο είναι κατι που “μαθαίνεται” απο παιδι και όχι ενας τρόπος ζωης που υποδυκνείεται. Πως μπορούμε να είμαστε πολυδιάστατοι, όταν ακόμα και τα χομπυ μας ή αυτα που μας αρέσουν, περνανε μεσα απο το φίλτρο του political correct.

  25. tonia tonia says:

    Καλημέρα!Τι έμπνευση είναι αυτή Julia!Βαθύ το νόημα,το’πιασα………Όλες και όλοι έχουμε 1000 διαφορετικά πρόσωπα,σα τη Νεκταρία μας.Περιμένουμε το αυριανό review της,με ενδιαφέρουν πολύ οι μάσκαρα και από τη πανέμορφη φωτογραφία της έχω ενθουσιαστεί!
    Έλαβες guest video????Έκπληξη???Ioanna Thess μυρίζομαι!!!!!!Πότε να το περιμένουμε;
    Τα φιλιά μου σε όλες……….

  26. Kaiti says:

    Geia sas koritsiaaaaaa
    i love the post!
    bravo Julia pes ta…………….

  27. mariagstar mariagstar says:

    Το πρόβλημα είναι πολύπλοκο.Η σοβαροφάνεια συγγενεύει με την υποκρισία. Υποκρίνεσαι ότι είσαι κάτι άλλο.Η σημερινή κοινωνία έχει πολύ περισσότερους σοβαροφανείς, δηλαδή δήθεν από σοβαρούς δηλαδή αυθεντικούς.
    Πολύ ωραίο θέμα σήμερα μπραβο,δε γραφω συχνά αλλά σήμερα με ξεσηκώσατε.
    Είμαι καθημερινά εδώ,σας διαβάζω πάντα.Περιμένω τα reviews και τα βίντεο ανυπόμονα.
    Καλό απόγευμα

  28. julia says:

    @Tonia: Ναι, και η Ioanna, μας επιφυλάσσει super Μake up Τutorial! Αλλά στο post, μιλάω για Guest Video..

  29. marianna says:

    καλησπερα σε ολες τις κοριτσαρες κ ιδιαιτερως στην πρωθυπουργο,της οποιας τα ματαμεσονυκτια posts ειναι μελενια!(can’t help doing this….!!!).
    χθες υποσχεθηκα στη nansy να της γραψω πιο αναλυτικα για το βιντεακι της.μου αρεσε πολυ το πρωτο μακιγιαζ.βεβαια,σε εκεινη πανε κ τα δυο καθοτι μελαχρινη.φοβερα νυχακια nancy κ ωραιο δερματακι.πολυ ωραια η σκια ως eyeliner-δεν νομιζω να τα καταφερνα.
    @JULIA,θα κλαιω,δευτερη μερα που δεν προλαβαινω να διαβασω τα σχολια κ μετα να γραψω το δικο μου,μη με μαλωσεις!!
    θα γραψω αργοτερα,αν χρειαστει,κτ συμπληρωματικο.
    οσον αφορα τις μονοδιαστατες προσωπικοτητες θα ηθελα να πω οτι συμφωνω για αλλη μια φορα με την τζουλια:ειμαστε για ολα κ μεσα σε ολα.δεν θα παραδεχομουν ποτε να με πουν ελαφρια επειδη ασχολουμαι με τη μοδα κ την ομορφια…μου αρεσει να κανω τα παντα,να διαβαζω για τη δουλεια μου,να βαφω τα νυχια μου,να βαφω το προσωπο μου,να βαζω μυρωδατες κρεμες στο σωμα μου,να ετοιμαζω εργασιες,να αγοραζω περιοδικα,να,να,να…κ ο καταλογος ειναι ατελειωτος.δεν ξερεις ομως τι χαρα παιρνω οταν μου λενε οτι μυριζω ομορφα,οτι μου πανε αυτα που φοραω η οτι ταιριαξα ωραια την τσαντα μου.η ικανοποιηση μου ειναι απεριγραπτη οταν τα χερια μου ειναι απαλα,οταν καποιος,γνωστος η αγνωστος τα αγγιξει.
    χαιρομαι, οσο χαιρομαι οταν πω κτ σωστο στη δουλεια μου,οταν τους διαφωτισω σε κτ,οταν τα παιδια με επιβραβευουν.
    αχ!ηθελα η ημερα να ειναι μεγαλυτερη για να χωραει οσα θελω να κανω!!!!!!σας φιλω κ αν χρειστει θα επανελθω.

  30. marianna says:

    γιατρε μου,περιμενουμε το post σας αυριο…..mascara..love it!!!

  31. kt says:

    Julia, χειμαρρώδης ο λόγος σου για άλλη μια φορά!Νομίζω ότι η βαθύτερη επικοινωνία με τον εαυτό μας έρχεται με λίγη ησυχία, λίγη μοναξιά και λίγο κρασάκι.Και εκεί ακριβώς έρχονται τα δύσκολα ή τα εύκολα…Γιατί τότε συνειδητοποιούμε εάν η εικόνα που προβάλλουμε προς τα έξω είναι αυτή που μας εκφράζει ή απλώς μια προσποίηση για κρατήσουμε ευχαριστημένο τον περίγυρό μας. Εχω πέσει πολλές φορές σε αυτήν την παγίδα, να ανέχομαι ανθρώπους κενούς, ανόητους στην τελική και να ενεργώ σύμφωνα με τον τρόπο που περίμεναν οι άλλοι από εμένα, λες και τους χρωστούσα. Μεγαλώνοντας όμως (ένα από τα καλά της ωριμότητας)συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι εγώ η διαφορετική, οι άλλοι είναι οι βολεμένοι και λιμνασμένοι στα νερά της μακάριας αυταρέσκειάς τους, που δεν παραδέχονται τα λάθη τους και κάνουν τους σοφούς από καθέδρας.Οχι, δεν θεωρώ ότι είμαι τέλεια, νιώθω όμως ότι τα τελευταία χρόνια είχα την ευλογία να γνωρίσω σωστούς ανθρώπους που με δέχτηκαν όπως ήμουν και με βοήθησαν να εξελιχθώ-και ακόμη το κάνουν. Πειραματίζομαι με πράγματα που ενδιαφέρουν ακόμη και αν θεωρούνται light”, αλλά σίγουρα “σηκώνω” και τα “βαριά”.Δεν αντέχω πλέον ανθρώπους που ουσιαστικά, προσπαθώντας να παραστήσουν τους “δήθεν”, καταφέρνουν να εμφανιστούν, στα δικά μου μάτια τουλάχιστον, ακόμη πιο “γυμνοί” και “λίγοι” από ό, τι στην πραγματικότητα είναι. Η ζωή είναι ευλογία και πρέπει να την χαρούμε ως το μεδούλι της και ευτυχία είναι να μπορείς να γεύεσαι και τα μεγάλα και τα μικρά-και να είσαι ευγνώμων γι’ αυτό.

  32. despoina s says:

    Σπάνια σου σχολιάζω,αλλά πόσο μ’ άρεσε τον σημερινό άρθρο σου,δεν μπορείς να φανταστείς! 😀
    Δεν μπορώ να χωρέσω μέσα σε ένα κείμενο ποοοοοοοόσο πολύ συμφωνώ μαζί σου(ειδικά στο σημεία για τους ανθρώπους)

  33. lia says:

    ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ.ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΙΨΑΤΕ ΠΟΛΥ bb girls.
    ΤΙ ΕΠΑΘΕΣ ΤΖΟΥΛΙΑ ΜΟΥ ΣΗΜΕΡΑ?ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΕΧΕΙΣ ΝΕΥΡΙΑΣΕΙ?ΠΑΝΤΩΣ ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ ΣΕ ΟΛΑ.
    ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΞΕΡΟΥΝ ΟΛΑ ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ.ΕΠΙΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΚΑΚΟΜΗΡΙΔΕΣ.
    ΑΥΤΑ ΓΙΑΤΙ ΦΟΥΝΤΩΣΑ ΤΩΡΑ!!!!
    ΦΙΛΑΚΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!!

  34. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ says:

    Τζούλια μου είσαι απίστευτη!Αυτά μόνο γιατί βιάζομαι.Θα απολαύσω με ηρεμία το ποστ σου αργά καθώς και τα σχόλια!Σας φιλώ!!!!

  35. Στελλα says:

    ποσο μου αρεσε το ποστ σου σημερα και ποσο αληθεια ολα αυτα που ειπες κι εσυ αλλα και τα κοριτσια στα σχολια!αλιμονο μας αν ειμασταν οπως μας θελει η κοινωνια και ο περιγυρος,τοτε θα ειμασταν ολοι σαν ρομποτακια,σπιτι-δουλεια-λεφτα-καταθλιψη!

  36. sophiesspa says:

    Πολύ όμορφο το post σου, με εκφράζει απόλυτα. Δεν μου αρέσουν οι μονοδιάστατοι άνθρωποι, αυτοί που βολεύονται, που κολλάνε στα ίδια και τα ίδια και δεν ανοίγουν μάτια και αυτιά να δούν κάτι παραπάνω. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που είναι ανοιχτοί σε νέα ερεθίσματα, που δεν προσπαθούν να επιβάλλουν την αναχρονιστική άποψή τους. Περιμένω και εγώ το review με ανυπομονησία, μου αρέσει πολύ σαν προϊόν το mascara. Φιλάκια πολλά!

  37. Τι ωραίο ποστ!!!! μ’αρεσε απιστευτα!!!
    2 μου μείνανε πολύ έντονα: Τους “Δήθεν” που λένε “ξερεις ποια είμαι εγώ??” (Ασε μας κουκλίτσα μου!!!!! Εγώ να δεις ποια είμαι!!!! χιχιχιχιχι) και το “Dancing in the darck!” Bruce Springsteen!!!!
    Μου θυμίζει έντονα τα παιδικά μου χρόνια και τη μεγάλη αγάπη ( Έρωτα μπορώ να πω) της μαμάς Σοφίας για εκείνον!!!!!!!!
    Περιμένω το αυριανό ποστ διότι οι μάσκαρα είναι το ευαίσθητο μου σημείο!!!!
    Μακια σας και καληνχτα!

  38. Beautyblog Beautyblog says:

    Και αυτό το σχόλιο, αργά το γράφω. Για εσάς, τις λίγες:

    Ξέρετε, στο post δεν διάλεξα τυχαία τον συγγραφέα Wilbur Smith. Ο Smith, ένας από τους πιο πλούσιους, διάσημους, πολυγραφότατους best seller συγγραφείς, έγραψε και το βιβλίο «Ο Θεός Ποταμός».

    Είναι ένα από τα all time αγαπημένα μου, εκτυλίσσεται στην Αρχαία Αίγυπτο και ο «Θεός Ποταμός» (σαφώς Θεός, όπως όλα τα μεγάλα ποτάμια, που δημιούργησαν τις μεγαλύτερες και πιο εύρωστες πόλεις του τότε κόσμου) ήταν βέβαια ο Νείλος. Εκτός βέβαια, διότι είναι ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα, το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω στη ζωή μου, για ένα και μόνο λόγο: Την αφιέρωση στην μπροστινή σελίδα. Ο Wilbur αφιερώνει το βιβλίο του, στην αγαπημένη του, στη λατρεμένη της καρδιάς του, στη γυναίκα του.

    Αυτά είναι τα λόγια της αφιέρωσής του:

    Νείλος. Ένας Θεός. Αλλά, ούτε το μήκος του, ούτε το βάθος του, ούτε η ορμή του, ούτε η φόρα του, ούτε η δύναμή του, ούτε η ζωή που δίνει, μπορούν να συγκριθούν, με την αγάπη μου, για σένα γλυκιά μου….

  39. nektaria says:

    Καλησπέρα κι από μένα!
    Στα κλεφτά πρόλαβα να μπω, να διαβάσω αυτό το υπέροχο κείμενο-χείμαρρο, όπου τι να σχολιάσει κανείς, τα έχεις πει όλα με αυτόν τον ταλαντούχο λόγο σου Τζούλια μου…Απλώς να πω ότι ο όρος “καθολικός άνθρωπος”, από τότε που τον έμαθα, βρίσκεται στο μυαλό μου ως ιδανικό -”τεντωμένο” από την αναγεννησιακή του ρίζα και προσαρμοσμένο στις δικές μας εποχές- ιδανικό που προσπαθώ να αγγίξω, και ιδιότητα που χαίρομαι να αναγνωρίζω στους διπλανούς μου.
    Ελπίζω το αυριανό review μου να σας φανεί ενδιαφέρον και χρήσιμο!
    Σας φιλώ!

  40. sofiaT sofiaT says:

    Εκτος απο διασημος ο Smith ειναι και πολυ τυχερος!
    Γιατι εχει βρει την απολυτη Αγαπη!! Τον ενα και μοναδικο
    ανθρωπο που θα μπορεσει να σε κανει να νιωσεις ετσι!!
    Διαβαζοντας αυτα τα λογια με κανουν να θελω να γινω
    καλυτερος ανθρωπος για αυτους που υπεραγαπω!!
    Γιατι εγω προσωπικα πιστευω στην Αγαπη πρεπει παντα
    δινεις απλοχερα και οχι να ζητας ανταλαγμα!!για οτι εδωσες!!
    Καληνυχτα αγαπημενη Τζουλια χχχχ

  41. Beautyblog Beautyblog says:

    @SofiaT: Καλημέρα Σοφάκι!! Έτοιμη για mascara, σήμερα;

  42. marianna says:

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΤΖΟΥΛΙΑ!(ΣΤΑ ΚΛΕΦΤΑ ΓΤ ΦΕΥΓΩ) Ο ΝΕΙΛΟΣ,Η ΟΡΜΗ ΤΟΥ Μ’ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΩ ΚΤ Κ ΝΑ ΔΑΚΡΥΣΩ…………ΠΟΛΛΕΣ,ΠΟΛΛΕΣ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ!!!!!!!!!!

  43. jyliko says:

    Έγραψες…Ή μάλλον ζωγράφισες!

  44. Amalia Amalia says:

    Για άλλη μια φορά αναρωτιέμαι πως θα έγραφες αν ήσουν ξεκούραστη, αν δεν σε κυνηγούσε ο χρόνος, ίσως και ο κύριος Ρωμανός.
    Πάντως, τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν πάει χαμένο. Τρέχω να διαβάσω και το guest post της Νεκταρίας.

  45. vickysot vickysot says:

    Μόλις διάβασα όλο το post και τα σχόλια…
    @Julia: R E S P E C T !!!

  46. Elena Elena says:

    Καλημέρα αγαπημένες μου! Πολύ χαίρομαι που η όμορφη παρέα μας μεγαλώνει, ομορφαίνει και δημιουργούνται φιλίες, έστω και από το internet! Είναι σημαντικό να’χεις δίπλα σου αληθινούς ανθρώπους που γεμίζουν την ζωή σου και σε κάνουν να αισθάνεσαι όμορφα!
    @Αγαπημένη μου Τζούλια, η σημερινή σου ανάρτηση είναι εκπληκτική! Πάντα μ’αρέσει ο τρόπος που γράφεις και διατυπώνεις τις σκέψεις σου! Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου και πιστεύω ότι “Το αυθεντικό, είναι πάντα καλύτερο απ’το αντίγραφο”! Φιλιά! 🙂

Σχολιαστε