Posted on October 4, 2015 in: Good Life

Guest Post: Ex in the City.

 

sex and the city

 

 

 

Σάββατο βράδυ και πάς με τις φίλες σου στο μπαράκι. Το γνωστό, ναι. Εκεί που πήγαινες με αυτόν, ναι. Ο μπάρμαν σε χαιρετάει. «Που χάθηκες, τι έγινε, πως πάει..». Δε ξέρεις πώς να το προφέρεις αλλά το ξεφουρνίζεις. Του λες ότι χώρισες. Η αμηχανία του διαρκεί όσο να σου σερβίρει το πρώτο ουϊσκυ.

 

Μετά αρχίζει τις συμβουλές «Καλύτερα μόνη», «ουρά κάνουν για σένα εδώ μέσα» και άλλες κλασικές αγαπημένες ατάκες των μπαρμεν. Αντέχεις; Αντέχεις. Όλα τα αντέχεις.

 

Και τις φίλες που αναπολούν τις διακοπές στη Σίφνο και μόλις το βλέμμα τους πέσει πάνω σου αμέσως να αλλάζουν θέμα καθώς θυμήθηκαν πως ήσουν με αυτόν εκεί.. Και τη μαμά σου ακόμα αντέχεις,  που δεν καταλαβαίνει γιατί δε θέλεις να βάλει για πλύσιμο «αυτό το ξένο μπλουζάκι». Ακόμα και τον Μαρκ (του φέιςμπουκ αυτόν, ναι) αντέχεις, με τα «ξέρω με ποιόν έβγαλες σέλφι πέρσυ 31 ιουλίου, δέκα και τριάντα οκτώ το βράδυ». Αυτό που δεν αντέχεις, γιατί δεν το περίμενες, είναι που βλέπεις ξαφνικά το πρώην αντικείμενο του πόθου, πάθους και πλέον πόνου σου… να μπαίνει στο ίδιο μπαράκι και σα να μην έφτανε αυτό, συνοδεύεται από κάποια κοπέλα!

 

Τους βλέπεις με την άκρη του ματιού σου και αισθάνεσαι το κόκκινο χρώμα να κατακλύζει το πρόσωπό σου. Κατεβάζεις το ουϊσκι σφηνάκι, ενώ ο μπάρμαν, τρέχει να βάλει δεύτερο.

 

Ποιο θα είναι το επόμενό σου βήμα; Σκέψου το καλά γιατί υπάρχουν μερικές στιγμές που θα της θυμάσαι για πάντα (εσύ, οι φίλοι σου και ο Κοέλιο).

 

Να τρέξεις ας πούμε, στη τουαλέτα; Κι αν αυτός μείνει όλη νύχτα; Να κάνεις ηρωϊκή έξοδο, με τίτλο «σε ξεπέρασα»; Ο χωρισμός είναι τόσο πρόσφατος που κανείς δε θα σε πιστέψει. Υπάρχει και η επιλογή εκτέλεσης καραόκε, με τη Μαρινέλα ντυμένη στα μαύρα να παρακαλά την πέτρα να ανοίξει, αλλά είναι πασέ και τόσο κατώτερή σου…

 

Πρέπει να σκεφτείς γρήγορα γιατί στέκεσαι ακόμη εκεί και αυτός πλέον σε είδε! Eye contact – check! Αμήχανο χαμογελάκι – check! Τι θα ακολουθήσει; Τι θες να ακολουθήσει; Είναι η δική σου ζωή, η δική σου ταινία. Θέλεις λίγη σκηνοθετική βοήθεια; Lights, camera, Go:

 

Κίνηση πρώτη: Καθώς κοιτάτε ο ένας τον άλλον, σκας χαμόγελο! Αληθινό χαμόγελο, όχι αμήχανο χαμόγελο. Το δικό σου χαμόγελο. Αυτό που ξέρει. Αυτό που θυμάται. Αυτό που φόραγες στα πρώτα ραντεβού.

 

Κίνηση δεύτερη: Αφήνεις ήρεμα το ποτήρι στο πάγκο, γιατί το τρέμουλο δεν είναι αξιοπρεπές και γιατί σου δίνει χρόνο να σβήσεις το κοκκινίσμα από το πρόσωπό σου.

 

Κίνηση Τρίτη: Κάνεις ΕΣΥ το βήμα και τον πλησιάζεις. Ρωτάς για την υγεία του, για τους γονείς του, για το σκύλο του (δε μπορεί, σε κάτι θα απαντήσει). Κι ενώ το στόμα σου προφέρει τις λεξούλες, τα μάτια σου κοιτάνε τα μάτια του… γλυκά…τρυφερά…ζεστά…Όπως τον κοίταζες τότε. Ξέρεις εσύ.. και το αντικείμενο του πόνου σου ξέρει…

 

Και, ξέρεις γιατί;

 

Γιατί αυτή, θα είναι η τελευταία φορά που θα τον κοιτάξεις έτσι! Αυτή, θα είναι η τελευταία του ευκαιρία να αισθανθεί τη μοναδική σου ζεστασιά να τον αγκαλιάζει. Θα είναι η τελευταία φορά που θα σε ακούσει να ενδιαφέρεσαι γι΄αυτόν. Αυτή θα είναι η τελευταία φορά που θα ανατριχιάσει ακούγοντας τη βραχνάδα της φωνής σου.. Γιατί η επόμενή σου κίνηση, είναι να ολοκληρώσεις τον συνοπτικό διάλογο και να γυρίσεις με ηρεμία, στην παρέα σου, γυρνώντας του την πλάτη, για πάντα!

 

 

Τα νεύρα και το ξέσπασμα, ας’ τα για μετά. Σε αυτές τις πριπτώσεις, κερδίζει η φινέτσα.

 

 

Carrie: Your girl is lovely Hubble.

Mr Big: I don’t get it.

Carrie: And you never, DID.

 

 

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=FyuCwCN78lA

 

 

 

 

Lydia

Live  Laugh Love

 

 

13 Responses to “Guest Post: Ex in the City.”

  1. nansy says:

    kalispera julia bbgirls!!! ti oraio asinithisto post!!!
    filakiaaaaa

  2. Flora says:

    Και σε ποιά από όλες μας δεν έχει συμβεί τελικά …

  3. Maryl says:

    Το τέλος αξίζει πολλά!!

  4. Μήπως να του έδινα κι ένα φιλί(φιλικό φιλί)?
    Να κεράσω πρώτα ό,τι πίνουν τα παιδιά και μετά να εμφανιστώ?
    Και πώς θα συστηθώ στο νούμερο 2(το νούμερο 1 λογικά ήμουν εγώ)
    Φαντάζομαι τώρα σκηνικό να λέω αν θα μας συστήσει ο συγχωρεμένος και πριν προλάβει να απαντήσει να τον διευκολύνω και να πω: είμαι το πάντα που δεν κράτησε για πάντα ή κάτι παρόμοιο μελοδραματικό.
    ‘Η μήπως να τον αφήσω στη δύσκολη θέση?
    Ή να κάνω σαν μη συμβαίνει τίποτα μέχρι να δω ποιος θα φύγει πρώτος?
    Πφφφφ δύσκολα μου βάζεις @Lydia,πολύ δύσκολα.
    Πραγματικά δεν ξέρω τι θα έκανα,είναι πολλοί παράγοντες που θα επηρέαζαν την αντίδρασή μου εκτός του ποινικού κώδικα και της αξιοπρέπειάς μου φυσικά πχ η αιτία του χωρισμού,ποιος το αποφάσισε,πόσος καιρός πέρασε κλπ.
    Η αλήθεια δεν μου έχει τύχει ποτέ έτσι όπως το περιγράφεις αλλά ένας συγκεκριμένος που συνάντησα κανα δυο φορες τυχαία δεν ενοχληθηκα καθόλου το αντίθετο μαλιστα.
    Χάρηκα παράφορα,που γλύτωσα!
    μουτς

  5. lydia says:

    Καλημέρα bb girls,
    @Nansy, thank you and thank to our bb editor who is always pro new and fascinating posts!
    @flora, yeap. Σε όλες, με τον έναν ή άλλο τρόπο. Afterall, we’re the girls in the city 😉
    @Maryl, it’s all about deciding how to make the right exit
    @Litsa Strantzali, ίσως δύσκολα αλλά όχι ακατόρθωτα, ε; Με το σωστό σκηνοθετη (φίλες) στην επιτόπου σκηνή, όλα γίνονται.
    χχχ

  6. Beautyblog Beautyblog says:

    @Litsa: Προφανώς χάρηκες που τον είδες, γιατί θα τον “ξεφορτώθηκες” καλά και σωστά. Όπως θα έλεγε και η αγαπημένη ElizaBBeth!

  7. Beautyblog Beautyblog says:

    @nansy: Ε, ναι ξέρεις, αγαπημένη.. Όλο ομορφιά, ομορφιά, βαριέμαι και εγώ και θέλω να διαβάζω και άλλα. Πολύ χαίρομαι που σου άρεσε το Guest Post της Lydia! xxx

  8. Beautyblog Beautyblog says:

    @Maryl: Τι σκηνή.. τι τέλεια, σκηνή. Και η Carrie, στις μεγάλες της, ομορφιές!

  9. mako says:

    x & Sifnos …

    ξύνεις πληγές Lydia …

  10. Beautyblog Beautyblog says:

    @Flora: Σε όλες, θα έλεγα.

  11. Beautyblog Beautyblog says:

    @mako: Από τη Σίφνο κατάγεται η Φλώρα!

  12. lydia says:

    @Mako: Lol! όλες στη Σίφνο πια?
    χχχ

  13. Vicky says:

    ξέσπασμα μετά, ναι! και να παίζεις την σκηνή ξανά και ξανά στο κεφάλι σου…
    χαχχαχαχ! τι μου θυμίσατε!

Σχολιαστε