Posted on January 13, 2016 in: Good Life

Είναι τα 40’s Supreme? Για να δούμε.

 

photo-130

 

 

Η πρόσφατη ταινία της Νάνσυ Μάγιερς (παραγωγού επιτυχημένων ρομαντικών κομεντί) με πρωταγωνιστές τον Robert de Niro και την Anne Hathaway έχει τίτλο “O Αρχάριος” και tagline, «Η εμπειρία είναι πάντα στη μόδα».. Το διάβασα σε μια αφίσα στο δρόμο. Το ξαναδιάβασα. «Εμπειρία»… Προσωπικά η λέξη αυτή μου θυμίζει τη λέξη «ηλικία». Γιατί δεν μπορεί να έχεις εμπειρία και να είσαι είκοσι. Στα είκοσι έχεις ζήσει απλά, «καταστάσεις».

 

Το πλήθος αυτών και η επανάληψη τους είναι που χτίζει την εμπειρία. Να η σύνδεση λοιπόν. Σε ποια ηλικία έρχεται η εμπειρία; Και ποια είναι η καλύτερη ηλικία για να έχεις εμπειρίες; γιατί, στα ογδόντα σίγουρα έχεις πολλές εμπειρίες, μπορείς να κάνεις κάτι όμως με αυτές;

 

 

intern-1

 

 

 

 

 

Η καλύτερη ηλικία για τη γυναίκα δεν είναι ηλικία. Είναι ….δεκαετία. Η δεκαετία των 40.

 

Προσωπικά μιλώντας, με το που πάτησα τα 40, λες και έκανα reboot στο μυαλό μου. Το βασικό μου motto είναι «να απολαμβάνω». Τα απλά πράγματα. Το χρώμα του δειλινού στο Αιγαίο, το χρώμα της ανατολής στο Ιόνιο, ένα δροσερό chardonnay, ένα σκωτσέζικο ουίσκι, ένα καλό αστείο, την καλή παρέα. Το φιλοσόφησα. Την προηγούμενη δεκαετία είχα πολλή δουλειά. Και πολύ άγχος για την πολλή δουλειά. Και πολλή συζήτηση για το πολύ άγχος για την πολλή δουλειά! Δεν είμαι όμως η μόνη. Μιλώντας με συνομήλικες φίλες, είδα πως γελάμε περισσότερο, αγχωνόμαστε λιγότερο (για τα μικρά θέματα), έχουμε πιο σταθερές αξίες. Κι όχι μόνο. Αλλά ας τα πάρουμε ανά κατηγορία (γιατί οι σαραντάρες είμαστε και οργανωτικές!).

 

 

 

Η δεκαετία της μόδας:

Σε όλες τις ηλικίες ακολουθούμε τις τάσεις της μόδας. Στη δεκαετία των σαράντα όμως, ξέρουμε να διαλέγουμε από τις τάσεις και να τα συνδιάζουμε με αυτά που μας αρέσουν. Αυτό λέγεται στυλ! Μη νομίζετε ότι έχουμε κάνει κρυφά σεμινάρια, ούτε ότι αυτό προέκυψε από τα τεύχη της Vogue που έχουμε διαβάσει (εντάξει, βοήθησε κι αυτό). Μια γυναίκα στα 40, ξέρει πλέον τι της πάει γιατί έχει φορέσει τα πάντα!

 

Έχουμε φορέσει τη μίνι φούστα και τη φούστα – ζώνη. Έχουμε φορέσει τα στενά και τους κορσέδες (δοξασμένη μόδα της Madonna με το Γκοτιέ κορσέ). Έχουμε φορέσει τα ξώ-κοιλα. Έχουμε βάλει την α-λα TomFord χαμηλόμεση καμπάνα αλλά και το σκίνι. Και ναι, ίσως έχουμε φορέσει και buggy παντελόνι. Και, κορίτσια, κακά τα ψέματα, αν δεν έχεις βάλει μπάγκι παντελόνι, ταιριασμένο με λευκό δερμάτινο μποτάκι και μπουφάν «φουφούλα» με ενσωματωμένες βάτες – μαξιλάρες, δεν έχεις γνωρίσει λάθος στυλιστικές επιλογές!

 

Μπορεί η ντουλάπα μας να είναι η ντουλάπα της ταινίας Narnia (μια ντουλάπα χωρίς πλάτη, που σε οδηγεί σε μια άλλη διάσταση) αλλά ξέρουμε τι μας πάει και ποιο κομμάτι είναι για πού. Μπορεί να έχουμε δέκα μικρά μαύρα φορέματα, αλλά ποτέ δε θα βάλουμε το μικρό και μαύρο και σι-θρου σε παράσταση της Λυρικής Σκηνής… Μπορεί να αγοράσαμε το νέο μάξι πριντ φόρεμα, αλλά δε θα το βάλουμε και στην παιδική χαρά που βγάλαμε το βλαστάρι μας βόλτα!

 

 

 

40-2

 

 

 

Η δεκαετία των σχέσεων:

Διάβασα τις προάλλες ένα ανέκδοτο για τους άνδρες: «Οι άνδρες, είναι όπως οι οδηγοί ταξί. «Ας πάρω κι αυτή, στο δρόμο μου είναι»! Πολλές θα συμφωνήσουν ότι το ανέκδοτο αφορά και τα δύο φύλα, με τη διαφορά πως η γυναίκα, κάπου στη δεαετία των σαράντα, σταματά να οδηγά.. ταξί.

 

Έχουμε ερωτευτεί, έχουμε τσακωθεί, έχουμε κάνει υπερβάσεις. Έχουμε γνωρίσει πρίγκιπες αλλά έχουμε γνωρίσει και «κακά» παιδιά. Έχουμε κλάψει κι έχουμε κάνει άλλους να κλάψουν. Έχουμε συμπληρώσει όλα τα τεστ Cosmopolitan τύπου, «Βρες την αγαπημένη σου εποχή για να μάθεις ποιος είναι ο δικός σου τύπος άνδρα». Έχουμε διαβάσει εκατοντάδες άρθρα όπως «αν είσαι γυναίκα – σέξυ γατούλα, ταιριάζεις με το αρχέγονο αρσενικό και αν είσαι γυναίκα – μάνα, ταιριάζεις με το γλυκούλη αδέξιο» (κι αν δεν είμαι τίποτα από τα δύο; κι αν είμαι και τα δύο; δεν υπάρχει ιδανικός τύπος για μένα;).

 

Έχουμε, εχμ.., κοιμηθεί με αρκετούς ιδανικούς άνδρες και καταλήξαμε ότι δεν υπάρχει ιδανικός άνδρας αλλά ιδανικός για αυτή τη φάση / νύχτα/ ώρα της ζωής μου άνδρας και.. ηρεμήσαμε!  

Στη δεκαετία των σαράντα, η γυναίκα ξέρει να δεχτεί ένα κομπλιμέντο με την ίδια άνεση που ξέρει να το κάνει. Ξέρει πώς να ανεβάσει κάποιον αλλά ξέρει και πώς να τον παγώσει.

 

 

Η δεκαετία της φιλίας:

 

 

Κάτι που ζηλεύω στους άντρες είναι οι ξεκάθαρες σχέσεις που έχουν με τους κολλητούς τους. Αυτούς τουςεξής τρεις με τους οποίους βλέπει ποδόσφαιρο, ή τους τέσσερις συνάδελφους που πίνει μπύρες μετά τη δουλειά. Ποτέ δε θα τους ακούσεις να αναλύουν συναισθήματα και επιλογές.. Ίσως να υπάρχει ένας κολλητός, στον οποίον θα πετάξει τη φράση «φίλε, υπάρχει θέμα» και, τέλος. Και ο άλλος, ο κολλητός, θα καταλάβει ότι υπάρχει θέμα με γυναίκα και θα είναι έτοιμος για τα 2 σενάρια: Στο 1ο θα είναι έτοιμος για βραδυά με ξύδια και τσιγάρα (σενάριο – χυλόπιτα) ενώ στο 2ο θα είναι έτοιμος για έξοδα κουμπαριάς. Τόσο απλά!

 

Οι γυναίκες πιάνουμε φιλίες με όποια γυναίκα ακούσει τον πόνο μας. Αναλύουμε καταστάσεις και συμπεριφορές με βασικό συστατικό τον πόνο. Καταλήγουμε με δέκα «κολλητές», όπου με όλες έχουμε αποκλειστικές σχέσεις (γιατί η μία ζηλεύει τη σχέση μας με την άλλη) και που με όλες καλούμαστε να συμφωνήσουμε… Κορίτσια, υπομονή, η δεκαετία των σαράντα τα κόβει αυτά μαχαίρι!

 

Πλέον λέμε στην κολλητή, χωρίς φόβο και πάθος, πως δε φταίνε τα 2 εκατομμύρια άντρες του λεκανοπεδίου Αττικής που δεν της στεριώνει γκόμενος, αλλά η ικανότητά της να μετατρέπεται σε μία νύχτα, από σέξυ γατούλα σε υστερικό γυναικάκι. «Παγώνουμε» την κολλητή που θεωρεί πως η ζωή μας πρέπει να περιστρέφεται γύρω από αυτήν. Στην υπέροχη αυτή δεκαετία έχουμε πλέον φίλες από επιλογή, κι όχι από συνήθεια. Φίλες που βλέπουμε για πέντε λεπτά και λέμε τα πάντα ή που βγαίνουμε χωρίς να πούμε κουβέντα! Φίλες από τις οποίες ζητάμε την αλήθεια κι όχι τη συγκατάβαση. Φίλες που αν μας χρειαστούν, αφήνουμε παιδιά, σκυλιά και τρέχουμε στο πλάι τους, κι ας είχαμε να μιλήσουμε εβδομάδες.  

 

 

Η δεκαετία της ομορφιάς:

 

Last but not least, το αγαπημένο μας θέμα! Η ματαιοδοξία είναι γένους θηλυκού! Από το μαιευτήριο μέχρι το κοιμητήριο, οι γυναίκες ασχολούμαστε με το αν είμαστε όμορφες, λαμπερές, ξεκούραστες, αδύνατες, γυμνασμένες, κλπ. Όσα προϊόντα, θεραπείες και κοιλιακούς και να κάνουμε, ποτέ, μα, ποτέ δεν θα είμαστε ευχαριστημένες!

 

Δε θα σας χρυσώσω το χάπι ότι στη δεκαετία των σαράντα σταματάει να μας απασχολεί αυτό… είπαμε χρυσή, όχι… μαγική! Και οι ρυτίδες μας απασχολούν και η άνωση ή η πτώση του ποπού, μας απασχολεί και η κούραση, που μας ρίχνει σε λήθαργο από τις δέκα το βράδυ στον καναπέ, μας απασχολεί.

 

 

Ξέρουμε όμως με ποιες λίγες κινήσεις μπορούμε να γίνουμε κούκλες! Έχουμε διαβάσει λίιιγα παραπάνω άρθρα στο beautyblog.gr, έχουμε πειραματιστεί με κάποια λάθος χρώματα, έχουμε προσπαθήσει το smoky-eyes look, καταλήγοντας σε ρακούν-ελεύθερο-στην-Κηφισίας look (ναι, δεν πάει σε όλες).   Μπορεί το νεσεσέρ μας να το έχουμε πάντα μαζί μας (πάντα, γιατί ποτέ δε ξέρεις ποιόν θα δεις και που θα βρεθείς), αλλά πλέον δε κουβαλάμε 3 mascara και δέκα σκιές – για κραγιόν δε κάνω νύξη γιατί εκεί υπάρχει θέμα. Ξέρουμε πολύ καλά πλέον, ότι κανένα μακιγιάζ όσο πετυχημένο και αν είναι δεν μπορεί να αντικαταστήσει την αγαπημένη μας κρέμα ημέρας. Το κατάλληλο προϊόν για εμάς είναι αυτό που θα ενυδατώσει την κουρασμένη και θαμπή επιδερμίδα μας (γιατί το προηγούμενο βράδυ ξενυχτήσαμε και τα σημάδια δυστυχώς στα 40 δεν φεύγουν μόνο με έναν καλό ύπνο) αυτό που θα μας χαρίσει λείανση και λάμψη, αλλά κυρίως αυτό που θα επιβραδύνει τα σημάδια του χρόνου (κοινώς τις «αγαπημένες» μας ρυτίδες) και όπου χρειάζεται, θα τα κάνει αναστρέψιμα. Στα 40 κυρίες μου, δεν πάμε πουθενά, χωρίς την αγαπημένη μας κρέμα περιποίησης.

 

Μετά από αυτά, ένα έχω να πω:

Ι love my forties και αυτό το hashtag παρακάτω με βρίσκει απολύτως σύμφωνη!

#supreme40s

 

 

Lydia

Live, Laugh Love

 

 

 

 

keep-calm-i-m-forty-and-fabulous

 

 

 

Ως γυναίκα στην ίδια δεκαετία με την Lydia, αλλά πολύ περισσότερο ως αγαπημένη της φίλη (γνωριζόμαστε από 20 ετών) φαντάζεστε ότι όχι απλώς το διάβασα, αλλά το «ρούφηξα» στην κυριολεξία αυτό το κείμενο γιατί σε κάθε της πρόταση, προσπαθούσα να βρω κάπου κρυμμένη και εμένα- που σίγουρα είμαι, διότι η Lydia έκανε ένα μικρό flashback στο χρόνο και τότε σε αυτόν τον χρόνο για τον οποίο γράφει, ήμουν και εγώ εκεί. Κάναμε παρέα, γελάγαμε, κλαίγαμε, ερωτευόμασταν, χορεύαμε έως πρωίας, πηγαίναμε διακοπές, κάναμε sleepovers, ή φεύγαμε μαζί για σβ, στο εξοχικό κάποιας από εμάς.

 

Πάνω λοιπόν στο δικό της γραπτό, κάποιες μικρές προσθήκες και από μένα:

 

40s η δεκαετία της:

 

Αυτοπεποίθησης

 

(Δεν μιλάω μόνο για αυτοπεποίθηση εξωτερικής εμφάνισης, θα καταλάβετε.)

 

Βιωματικά Παραδείγματα:

 

Στα 20

Τέσσερις από εμάς, συμπεριλαμβανομένης και της Lydia (το θυμάσαι, Μαρίλι;) φεύγουμε για σκ στη Σαρωνίδα, στο εξοχικό της Αμαλίας. Οι άλλες δυο (Geo- Alexandra) είχαν ξαναπάει και όλες μαζί είχαν ανακαλύψει μια «κρυφή» παραλία (τι μανία και αυτή τότε..) όπου κατέβαινες κάτι κατσάβραχα για να τη φτάσεις. Εγώ πάλι όχι. Ήρθε η ώρα για μπάνιο στη θάλασσα, κατέβηκα κακήν κακώς τα κατσάβραχα, κάναμε μπάνιο, ήρθε η ώρα της επιστροφής. Στο μέσον του κατσάβραχου, (όπου ούτε πίσω μπορούσα να πάω αλλά ούτε μπροστά)παθαίνω κρίση πανικού και μένω ακίνητη και ξαπλωμένη πάνω στο βράχο, για 5 λεπτά ως αγριοκάτσικο, κλαίγοντας και φωνάζοντας «σκοτώνομαι!! σκοτώνομαι!» (αν είχα σκοτωθεί φυσικά, δεν θα φώναζα). Οι άλλες με κοιτάνε σα χαζές. Δεν ήξεραν τι να κάνουν. Στο τέλος η σούπερ δυναμική Αμαλία, με πιάνει από τα μαλλιά, μετά από τα χέρια και αρχίζει να με τραβάει προς τα πάνω, βρίζοντάς με, ταυτόχρονα, «τελείωνε! τελείωνε με τις αηδίες! βλαμμένο!» μέχρι να με βγάλει στη «σωτηρία», της ασφάλτου. Φυσικά τότε δεν πίστευα ιδιαίτερα στον εαυτό μου ούτε στο ότι θα καταφέρω να ανέβω το κατσάβραχο και είχα πειστεί ότι θα άφηνα εκεί τα κόκαλα μου.

 

Στα 40

Την Κυριακή 13 Δεκεμβρίου ο γιος μου ήταν καλεσμένος σε πάρτι roller skating. Εγώ τον παρακολουθούσα και κάποια στιγμή έρχεται κοντά μου και μου λέει: «Μαμά σε παρακαλώ, έλα και εσύ να κάνεις roller skate «Τρελάθηκες Ρωμανέ; Ούτε στα 20 δεν έκανα, θα κάνω τώρα;» «Και τι σημασία έχει αυτό μαμά; Έλα! ” Aλήθεια, σκέφτηκα.. τι σημασία έχει αυτό.. και τι είναι το χειρότερο που μπορεί να μου συμβεί; Να σπάσω κανά πόδι; Δύσκολο. Να πέσω και να γίνω ρεζίλι μπροστά στο γιο μου, όλους του τους συμμαθητές του και όλους τους γονείς των συμμαθητών του; Μάλλον. Ε, οk, σκασίλα μου. Ναι, ανέβηκα σε roller skates, καλά μην περιμένετε triple axel, αλλά έκανα μια γύρα, δεν έπεσα, ψιλορεζίλι μάλλον έγινα, αλλά δεν με ένοιαξε καθόλου. Γιατί πλέον  ναι, έχω αυτοπεποίθηση στα πάντα!

 

 

Εκκαθάρισης

 

 

Βιωματικά Παραδείγματα

 

Στα 20

Γύρω στα 27 γνωρίζουμε μια κοπέλα μέσω δουλειάς. Πολύ καλό κορίτσι, με πολύ καλή διάθεση, διασκεδαστική, αστεία, κλπ κλπ. Αρχίζουμε να κάνουμε παρέα. Σύντομα ανακαλύψαμε ότι το καλό κορίτσι είχε ένα μεγάλο ελάττωμα. Έλεγε φοβερά ψέματα. Αφού το καταλάβαμε, απλά πιστεύαμε, τα μισά από ότι μας έλεγε, αρκεί τα ψέματα να μην γίνονται επικίνδυνα και απλά να μας διασκεδάζουν. Μέχρι που το τράβηξε το σκοινί. Είπε ένα τόσο άσχημο ψέμα, που αν εγώ και μια πολύ καλή μου φίλη, δεν είχαμε ήδη δημιουργήσει την στενή φιλική σχέση που έχουμε μέχρι σήμερα, απλά δεν θα ήμασταν ποτέ ξανά φίλες. Ευτυχώς το σώσαμε και φυσικά «αραιώσαμε» γρήγορα από την συγκεκριμένη κοπέλα.

 

Στα 40

 

Το άτομο, για το οποίο μιλάω, μας έκανε σχεδόν ταυτόχρονα friend request μέσω fb, πριν από δυο χρόνια. Η φίλη μου (πιο γλυκούλα και pr, έκανε accept) Εγώ φυσικά, δεν έκανα ποτέ accept. Στα 40,ξεκαθαρίζεις. Τους χιλιάδες και τα τοξικά άτομα δεν τα θες στη ζωή σου για να λες «κοιτάξτε με, κοιτάξτε πόσο δημοφιλής είμαι και πόσες φίλες έχω!»
Δεν σε αφορούν τα εκατοντάδες
likes. Δεν τα θέλεις βρε αδερφέ! Θέλεις λίγα, αλλά να ξέρεις από πού προέρχονται. Στη ζωή σου, θες πλέον λίγους και καλούς. Στα 40- ειδικά όταν αυτά περιλαμβάνουν πλέον και social media- κάνεις το καλύτερο ξεσκαρτάρισμα και είσαι ευτυχής γι’ αυτό. Ότι δεν λύνει, κόβει χωρίς πολλές συζητήσεις επί συζητήσεων, μόνο και μόνο για να αναλωνόμαστε και να βαυκαλιζόμαστε για το πόσο «δημοφιλείς» είμαστε. Γιατί πλέον επιτέλους, ξεκαθαρίζω!

 

Υπομονής

 

Βιωματικά παραδείγματα

 

Στα 20

 

Την ξέρετε την γνωστή λαϊκή ρήση, “άντρα θέλω, τώρα τόνε θέλω;” Αυτή ήμουν εγώ. Δεν είχε φυσικά να κάνει με άντρα, αλλά με οτιδήποτε άλλο, είχε και παραείχε. Ταξίδι μου ερχόταν στο μυαλό; Έβγαζα εισιτήριο την ίδια μέρα. Μαλλί μου ερχόταν να αλλάξω; Έκλεινα ραντεβού το ίδιο απόγευμα. Παπούτσια έβλεπα σε περιοδικό; Τα ακύρωνα όλα και πήγαινα shopping εκείνη τη στιγμή, μπας και δεν τα βρω και «εξαφανιστούν» από το ράφι και Ω Θεέ μου!!!! Η πλήρης καταστροφή της διάθεσής μου, για κάνα μήνα!

 

Στα 40

 

Για πρώτη φορά, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έχω να πάω στο Λονδίνο, πάνω από ένα χρόνο (!). Δεν πειράζει, περιμένω. Έχω υπομονή και όταν τελικά πάω, είμαι σίγουρη ότι θα είναι ένα από τα καλύτερα ταξίδια μου, ever. Τον Φεβρουάριο, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο που μας πέρασε, δεν πήγα καν να ανανεώσω τις ανταύγειες μου. Δεν έτρεχε τίποτα. Όταν τελικά το έκανα, το ευχαριστήθηκα διπλά. Έχω βάλει στο μάτι τώρα ένα ζευγαράκι μποτάκια, αλλά να σας πω κάτι; Δεν βιάζομαι κιόλας. Αν τα βρω καλώς, αν δεν τα βρω, θα βρω άλλα. Γιατί πλέον, ξέρω να κάνω υπομονή και ξέρω ποια είναι τα σημαντικά στη ζωή μου.

 

 

40-1

 

 

Τέλος, με κίνδυνο αυτό που θα γράψω να ακουστεί υπερφίαλο, θεωρώ ότι είμαι πιο όμορφη τώρα, από ότι ήμουν στα 20 ή στα 30 μου. Είχα πάντα καλή επιδερμίδα, ένα καλό δέρμα χωρίς ιδιαίτερα ψεγάδια και προβλήματα, αλλά ήμουν και πολύ εκφραστική. Ό, τι ένιωθα φαινόταν αμέσως στο πρόσωπό μου με τις αντίστοιχες φυσικά εκφραστικές ρυτίδες. Ειδικά όταν γέλαγα, θύμωνα, διάβαζα – πράγματα που έκανα πολύ- ζάρωνα πάντα το μέτωπό μου.

 

 

Σαν τώρα θυμάμαι τη μαμά μου να μου λέει, από τα 15 κιόλας «Τζούλια μη ζαρώνεις το μέτωπό σου! Μίλα ήρεμα. Θα κάνεις ρυτίδες!». «Α, παράτα με μαμά» ήταν η δική μου απάντηση. «Καλά, δε σε νοιάζει τώρα, αλλά όταν πατήσεις τα 30 και θα τις έχεις κάνει τις ρυτίδες στο συγκριμένο σημείο, θα τα ξαναπούμε.» Και ναι, τα ξαναείπαμε. Γιατί εκεί κάπου στα τέλη της δεκαετίας των 20 και αρχών της δεκαετίας των 30, ένα πρωί πρόσεξα κάτι στο μέτωπό μου, που δεν το είχα ξαναδεί. Τι ήταν αυτό τώρα; Τρεις αχνές μεν αλλά σίγουρες δε, οριζόντιες γραμμούλες. Και δυο κάθετες γραμμούλες ανάμεσα ακριβώς στα φρύδια μου (αυτό που αν έγραφα τώρα beauty post θα το ονόμαζα «μεσόφρυο»).

 

 

Δε μου άρεσε και πολύ αυτό που είδα, αλλά τότε δεν έδωσα και πολύ σημασία. Χρόνο με το χρόνο, όμως, οι γραμμούλες άρχισαν να γίνονται πιο βαθιές. Ξαφνικά, κάπου εκεί, ξέσπασε και στην Ελλάδα η μόδα του Botox. Να λοιπόν, που υπήρχε τρόπος να τις ξεφορτωθώ αυτές τις ρυτιδούλες – είχαν γίνει πλέον τέτοιες- χωρίς ιδιαίτερο κόπο, με μόνο κίνδυνο να δείχνω συνεχώς έκπληκτη αλλά και αυτό χαριτωμένο είναι. Tην ίδια εποχή κατέφθασαν και τα fillers τα ενέσιμα υλικά υαλουρονικού οξέος κλπ κλπ (απόλυτα ασφαλή). Πως να το κάνω όμως αυτό, εγώ που έχω φαρμακο-φοβία και γενικά φοβία; Δεν το έκανα όπως φαντάζεστε αλλά στα 34-35, ήταν το μαράζι μου. Τις σιχαινόμουν αυτές τις «γραμμορυτίδες».

 

 

40-5

 

 

 

Λοιπόν, να σας πω κάτι; Αυτό δεν ισχύει πια. Θα ακουστεί κλισέ και το ξέρω, αλλά τις αγαπώ αυτές τις ρυτιδούλες γιατί πλέον έχω καταλάβει το πιο σημαντικό: οτι πρέπει να αγαπώ πραγματικά τον εαυτό μου όπως ακριβώς είναι. Και έχω συμφιλιωθεί με την ιδέα τους, αλλά βέβαια δεν λέω όχι αν παρουσιαστεί μια καλή κρέμα που μου τις απαλύνει ειδικά πρόσφατα που χρησιμοποιώ μια κρέμα ημέρας που και τις απαλύνει και κάνει την επιδερμίδα μου λεία και λαμπερή (θα σας πω αύριο γι αυτή).

 

Γιατί ας είμαστε ειλικρινής μεταξύ μας: όταν κοιτάζομαι στον καθρέφτη, θέλω να βλέπω μόνο εμένα και όχι αυτές, να σκέφτομαι τις εμπειρίες μου πίσω τους, αλλά να μη βλέπω τα σημάδια του χρόνου στο πρόσωπό μου, να νιώθω όμορφη εσωτερικά αλλά και εξωτερικά κάθε μέρα που περνά.

 

Kαι να σκέφτομαι και τη μητέρα μου και το κάθε “α παράτα μας” που της έχω πει. Και όταν της το έλεγα (εκείνη ήταν στο κατώφλι των 40 τότε) με κοίταζε με νόημα και μου τραγουδούσε ένα από τα αγαπημένα της τραγούδια.  Το I don’t wanna loose you της Tina Turner που ξεκινάει με τον στίχο: “Women, of a certain age…”

 

 

 

 

 

 

 

 

Τζούλια.

#supreme40s

 

 

 

 

43 Responses to “Είναι τα 40’s Supreme? Για να δούμε.”

  1. Georgina says:

    Σας έχω πει κατά καιρούς, στη κάθε μία ξεχωριστά, ότι απολαμβάνω τα γραπτά σας !!!

    Ο συνδυασμός κορίτσια απλά δεν παίζεται!!!! Τι απίθανο post είναι αυτό το σημερινό!!

    Ρούφηξα κάθε λέξη και μου βάλατε ένα χαμόγελο στο πρόσωπο (δύσκολο αυτές τις μέρες κατα τη διάρκεια της δουλειάς)

    ΧΧΧΧΧΧΧ

  2. Τι όμορφο άρθρο εχω κλείσει τα 40 και καταλαβαίνω τι εννοείς!! Εγώ ακόμα κάνω ποδήλατο οσο για τις ρυτιδες εδω τα χαλαμε πεταγονται νεες και κατσουφιαζω γιατι τωρα; Με φέρνεις πίσω δεκαετία του 80 με την Τινα Ταρνερ στο διαπασων και λεγαμαι ολη τη γυναικαρα ειναι και ποσο ετων ειναι δεν μου αρέσουν οι ρυτίδες και το θαμπό το δέρμα οσο νερο και αν πινω τιποτα και ειναι στιγμες που πεφτω ψυχολογικά και δεν μου αρεσει καθολου αυτο.

  3. ΕΛΕΝΗ says:

    Σαν να με βλέπω και μένα σε όλα όσα αναφέρατε και οι δύο.Χρυσή αυτή η δεκαετία , χρυσή!!!!! θα ξεκινήσω από το ενδυματολογικό. Με θυμάμαι στα 17 μου με παντελόνι levis μπορντώ , 3 νούμερα μεγαλύτερό μου σφιγμένο με ζώνη στη μέση για να κάνει φουφούλα… Τραγικό. Άσε το μωβ-ροζ κραγιόν και τα γκλίτερ στα μάτια … .
    Εμένα μου αρέσουν τα 40 μου. Πιστεύω ότι έχω ολοκληρωθεί ως άνθρωπος, έχω την οικογένειά μου, τη δουλειά μου , τους φίλους μου, πάνω απ’όλα όμως αυτό που απολαμβάνω είναι που έχω ξεκαθαρίσει μέσα μου τι θέλω , που πάω, τι κάνω και με ποιους θέλω να είμαι( η εκκαθάριση που λέγαμε παραπάνω…. ) . Με στεναχωρεί βέβαια που πολλά πράγματα από αυτά που βιώσαμε οι σημερινοί 40+ δεν θα τα ζήσουν τα παιδιά μας. Πραγματικά πολύ όμορφο το post σήμερα. Φιλιά …

  4. sofiaT sofiaT says:

    Εντάξει αυτο δεν ειναι ενα απλό αθρο αυτο ειναι το Μανιφέστο η απόλυτη Βίβλος των #supreme40s!!!!!!!
    Θα συμπληρώσω και εγω ενα μικρό λιθαράκι απο την δικιά μου χρονολογική εμπειρία!!!Και αυτή ειναι
    η βαφή των μαλλιών διότι στα 20….30….μπορείς να τα βάψεις και να κανείς οτι παραλλαγή χρωμάτων
    θέλεις στα μαλλιά σου και αυτο γιατι απλά γουστάρεις και θέλεις να πειραματίζεσαι και όχι απο την
    ανάγκη καλύψεις των λευκών!!!Στα 40….. Απλά ξερεις πια πιο χρώμα σου ταιριάζει λόγο εμπειρίας αλλα γνωρίζεις οτι κάθε μήνα θα ξεμυτίσει η λευκή ριζουλα που απόκτησες και ¨εχεις αρχίσει πια να την αγαπάς και αυτήν όπως τις ρυτίδες σου!!!καμια φορά πιάνω τον εαυτό μου να την χαιρετά οπως(καλώς την!!!!) χαχαχαχα
    Φιλακια

  5. Celia Βασιλική (Celia) says:

    ….λοιπόν, δεν ντρέπομαι να παραδεχτώ πως και μπάγκι έχω φορέσει-συνδυασμένο με κοντό φουφουλέ μπουφάν- και βάτες,βεβαίως βεβαίως….κι όλα τα tests του cosmo έχω συμπληρώσει….κι όσο για την Tina που έβαλες στο τέλος,είναι ο ορισμός του fabulous και στα 40 και στα 50 και στα 60 και….και …και…..

  6. Amalia Amalia says:

    Δεν είμαι υπέρ των γενικεύσεων. Έχω γνωρίσει γυναίκες που έχουν ωριμάσει -με την καλή έννοια- από τα 30 και γυναίκες που φτάνουν τα 60 και δεν έχουν βρει νόημα και στόχο στη ζωή τους. Βέβαια στοιχεία όλων αυτών που τόσο ομορφα παρουσιάστηκαν σήμερα αναγνωρίζουμε όλοι που είμαστε ή πλησιάζουμε απειλητικά στη δεκαετία αυτή. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να αγαπάμε την ηλικία μας, τον εαυτό μας, τη ζωή μας. Να θέσουμε ως στόχο να ζούμε έντονα και να κατακτήσουμε βήμα – βήμα την εμπειρία.

  7. Amalia says:

    Καλημέρα κορίτσια! Καταπληκτικό το σημερινό post… Τόσο αληθινό, τόσο τρυφερό, τόσο συγκινητικό…
    Χαμογέλασα, δάκρυσα,γέλασα, αναπόλησα τα ανέμελα εκείνα χρονια! Και τωρα που γράφω συγκινούμε…
    Ίσως επειδή γράφω σπάνια!
    Αν όμως δεν είχαμε ζήσει ολα αυτά δεν θα ήμασταν αυτές που έχουμε γίνει σημερα…
    Οι ρυτίδες μας εχουν αξία γιατι δείχνουν ολα αυτά που έχουμε περάσει και ωριμασαμε στο πέρασμα των χρόνων της ζωής μας… Τι κι αν έχουμε άλλες προτεραιότητες, πολλές δυσκολίες και σκοτούρες… Έχουμε τις οικογένειες μας και ευτυχώς -ακόμη στη ζωή μας- αυτές τις πολύτιμες φίλες των 20 ετών!
    Καλή χρονια με υγεια!
    Σας φιλώ πολυ και τις δυο!!!
    Υ. Γ. Θα περιμένω και το άρθρο για τα 60!!!!!!!!!!!!!!

  8. lydia says:

    Κορίτσια πολυ ευχαριστω για τα καλα σας λόγια και πολύ σωστός ο τίτλος της λατρεμενης μας beauty editor SUPREME40S!

    @ΕΛΕΝΗ: Μπορντώ Levis… Οh, my dear, τι στυλιστικές φάσεις που περάσαμε!!!

  9. Celia ΒΑΣΙΛΙΚΗ (Celia Vassou) says:

    …καλέέέ,πού είναι το σχόλιό μου;;;

  10. Tina says:

    Για άλλη μια φορά θα ξεκινήσω λέγοντας πόσο χαίρομαι να σας διαβάζω κορίτσια!!
    Κορίτσια στα 40; Και όμως γίνεται και να νιώθεις και να φαίνεσαι!! Έχω φιλενάδα που θες γιατί είναι λεπτή και μικροκαμωμένη, θες γιατί είναι τοξότης και μια νεανική τρέλα της βγαίνει αβίαστα, θες γιατί 20 χρόνια τώρα που γνωριζόμαστε σπάνια φορτώνει το πρόσωπό της με μεηκ απ κλπ,μοιάζει συνομήλικη με την 17χρονη κόρη της ενώ είναι 45!!!
    Συμφωνώ λοιπόν σε όλα τα παραπάνω και μένω στο ό,τι πιστεύω ό,τι αυτή την δεκαετία έχουμε βρει πια το νόημα της ζωής και είμαστε και κατασταλαγμένες (άρα πιο ήρεμες και αυτό κάνει την διαφορά) πάνω σε όλα τα θέματα που μας αφορούν.
    Προσωπικά μπήκα στα 44 και νιώθω πολύ καλύτερα από τα 24 ή τα 34. Με στενοχωρεί λίγο μια μικρή βλεφαρόπτωση αλλά πως να το κάνουμε;αναμενόμενο σημάδι του χρόνου.Συμφωνώ με την Αμαλία, αν αγαπήσουμε τον εαυτό μας και την ζωή μας πιστεύω πως θα φαινόμαστε σε κάθε ηλικία υπέροχες!!!

  11. Maryl says:

    Κορίτσια μου εμείς τα κορίτσια των supreme40s σύμφωνα με ένα αρθρο που διάβασα στο Marie Claire στην πραγματικότητα ειμαστε supreme30s,εφόσον-συμφωνα παντα με το αρθρο-τα σημερινα 40 είναι τα αλλοτινά 30..Κάτι που νομίζω ισχύει αν όχι για όλες τις 40αρες τουλάχιστον για τις περισσότερες..όσον αφορά τον εαυτό μου παιδί της δεκαετίας του 70 γεννημένο 😉 βρισκω πολύ καλύτερο τώρα τον εαυτό μου από ότι στη δεκαετία των 20. Υπέροχο άρθρο θα το εκτυπωσω αμεσως και θα μπει στα συλλεκτικά της ντουλάπας μου. 🙂

  12. Beautyblog Beautyblog says:

    @vaso samartzi: Να μην “πέφτεις” καθόλου!! Εσύ ειδικά, δεν επιτρέπεται να το λες αυτό που δείχνεις μια δεκαετία νεότερη! Είσαι κούκλα αλλά το ζητούμενο είναι να το νιώθεις εσύ η ίδια!

  13. Beautyblog Beautyblog says:

    @Maryl: Ειλικρινά, μια μέρα θα με καλέσεις σπίτι σου για τσαγάκι, μόνο και μόνο γιατί θέλω σαν τρελή να δω τα εκτυπωμένα posts της ντουλάπας! Αλήθεια λέω!

  14. Beautyblog Beautyblog says:

    @Celia: Εδώ είσαι! Εδώ είσαι! Δεν είχες κάνει login την πρώτη φορά, bb girl! H ανυπομονησία της δεύτερης “εφηβείας” μας, καλά δε λέω;

  15. Beautyblog Beautyblog says:

    @Georgina: Θα θυμάσαι βέβαια, εκείνο το μοναδικό σβ στη Σαρωνίδα και εμένα να κλαίω πάνω στο βράχο… αχχααχχαχαχαχ!!

  16. Beautyblog Beautyblog says:

    @sofiaT: Απίστευτο αυτό που έγραψες με τα μαλλιά! Περιττό να σου πω, ότι κάνω προσευχές να ασπρίσω πολύ και γρήγορα γιατί ξέρω ότι μόνο με βάση λευκά μαλλιά, μπορείς να κάνεις το καλύτερο και πιο πετυχημένο ash blonde, το απόλυτα αγαπημένο μου χρώμα! Κάνω υπομονή ως τα 60 που είπε και η αγαπημένη Αμαλία! (aka, o “σωτήρας” μου, στα 20!)

  17. Beautyblog Beautyblog says:

    @Amalia: ΣΩΤΗΡΑ ΜΟΥ!!!! (έγραφα το post και πέρασα υπέροχα, γέλαγα για ώρες μόνη μου, όσο σε θυμόμουν να με τραβάς για να ανέβω τον βράχο!!) Here’s to our fabulous 60’s!!

  18. Beautyblog Beautyblog says:

    @Maryl 2: Ξέρεις είναι ακριβώς έτσι και έχει φυσικά να κάνει με καθαρά βιολογικούς, επιστημονικούς αλλά και λόγους ευζωίας. Φυσικά τα σημερινά 40 είναι τα 30 πριν από μια 20ετία. Και που σαι, ακόμα. Θα φτάσουμε 60 και τότε θα είμαστε όπως στα σημερινά 40. Αυτό είναι κάτι που το πιστεύω ακράδαντα όπως και το γεγονός, ότι χάρη της επιστήμης, πολύ σύντομα τα “γηρατειά” που θα αντιμετωπισθούν πλέον σαν ασθένεια του DNA, θα εξαληφθούν. Νομίζω είχα κάνει και ένα post παλαιότερα πάνω σε αυτό με όλα τα νέα που μας έρχονται μέσα στην επόμενη πενταετία.

  19. Stella says:

    Δεν θ΄άλλαζα ούτε μία λέξη από το σημερινό post. Αυτό που θα ξαναπώ είναι μια υπέροχη κουβέντα που μου είπε ο γιατρός μου πέρσι όταν πήγα για μαστογραφία: “Ερχονται οι γυναίκες και μου παραπονιούνται…. γιατρέ γέρασα…. Τους απαντώ… ο μόνος τρόπος για να ζήσεις πολύ είναι να γεράσεις, δεν ξέρω κανέναν άλλον”. Οχι, δεν εννοώ μ΄αυτό, ότι γερνάμε στη δεκαετία των σαράντα. Ισα ίσα είμαστε πιο υπέροχες από ποτέ και το πιστευω εν πλήρει συνείδηση κι εμπειρία της δεκαετίας. Βασικά δεν πιστεύω στα γηρατειά! Ερχονται όταν εμείς το θελήσουμε. Eρχονται όταν εμείς έχουμε αποφασίσει να παραιτηθούμε από την εξέλιξη κι απόλαυση του εαυτού μας. Γερνάμε όταν ξεχνάμε να υπάρχουμε για τους εαυτούς μας, όταν ξεχνάμε να ζήσουμε…. Παραφραζοντας όμως τον στίχο του γνωστού τραγουδιού και κατανοώντας τι ακριβώς εννοούσε ο γιατρός μου. πίσω από την κακόηχη λέξη “γερνάω” θα σας πω, “how beautiful is to getting old…” (και όχι “how terrible…” ). Πόσο όμορφο είναι να μεγαλώνεις εξελισσόμενη, σαν ένα καλό κρασί που αντί να γίνει ξύδι, αναδεικνείει όλα του τ΄αρώματα, την επίγευση, τα χρώματα και οδηγεί όσους το απολαμβάνουν στην αρμονία των αισθήσεων… Και μόνο όσοι δεν γερνούν, αλλά εξελίσσονται είναι απόλαυση για τους ίδιους και τους άλλους.

  20. MariaA says:

    Kalispera!! Katapliktiko post simera gelasa poly!! Oses eimaste 40+ mas ekfrazei apolyta! Ego pali aniko stin katigoria palavou toskoti pou den exei kammia synaisthisi tou xronou.
    Pantos mou aresei to oti pernane ta xronia kai thelo poly na ftaso sto simeio pou to poiima kato tha me ekfrazei apolyta:

    “When I am an old woman I shall wear purple
    With a red hat which doesn’t go, and doesn’t suit me.
    And I shall spend my pension on brandy and summer gloves
    And satin sandals, and say we’ve no money for butter.
    I shall sit down on the pavement when I’m tired
    And gobble up samples in shops and press alarm bells
    And run my stick along the public railings
    And make up for the sobriety of my youth.
    I shall go out in my slippers in the rain
    And pick flowers in other people’s gardens
    And learn to spit.

    You can wear terrible shirts and grow more fat
    And eat three pounds of sausages at a go
    Or only bread and pickle for a week
    And hoard pens and pencils and beermats and things in boxes.

    But now we must have clothes that keep us dry
    And pay our rent and not swear in the street
    And set a good example for the children.
    We must have friends to dinner and read the papers.

    But maybe I ought to practice a little now?
    So people who know me are not too shocked and surprised
    When suddenly I am old, and start to wear purple. “”

    Filia polla!!

  21. Stella says:

    @MariaA Εγραψες Μαρία! Τα είπες όλα!!!! Κράτα και για μένα τα μωβ κι ένα κόκκινο καπέλλο! Από τώρα!

  22. Beautyblog Beautyblog says:

    @Stella: “My heart missed a beat” με αυτό που έγραψες (για να αντιγράψω λίγο και λατρεμένους Pet Shop Boys και το “Heart” τους) Και αυτό συνέβη διότι ήθελα να το γράψω ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΤΣΙ, αλλά επειδή έγραψα πολλά, φοβήθηκα μην το παρακάνω. Μιλάω γι αυτό:

    “Βασικά δεν πιστεύω στα γηρατειά! Ερχονται όταν εμείς το θελήσουμε. Eρχονται όταν εμείς έχουμε αποφασίσει να παραιτηθούμε από την εξέλιξη κι απόλαυση του εαυτού μας. Γερνάμε όταν ξεχνάμε να υπάρχουμε για τους εαυτούς μας, όταν ξεχνάμε να ζήσουμε….”

    ΝΑΙ ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΈΝΗ ΜΟΥ!! Θα γεράσω, ΜΟΝΟ αν το αποφασίσω, ΕΓΩ. Και επειδή δεν με βλέπω να παίρνω τέτοιες αποφάσεις, απλά ΔΕΝ θα γεράσω ΠΟΤΕ!

    Σου το αφιερώνω:

    https://www.youtube.com/watch?v=wTkfK2g4pKI

  23. Beautyblog Beautyblog says:

    @MariaA: Μόλις έγραψες ποίημα της Jenny Joseph????????? Aαααααααα!!!!! Το ποίημα αυτό το Warning, από τη συλλογή Rose in the afternoon, είχα στην ύλη μου, στο 1ο έτος!!!!!!!!!!!!!!!!

    Θα με τρελάνεις????????? Το ποίημα αυτό έχει παίξει ρόλο και στην απόφασή μου για ένα bb μοβ, αλλά και στο να βάψουμε τα μαλλιά μας μοβ στα 75 μας!!!!!!!!!!!!

    Ααααααααα!!!!! Δεν το πιστεύω πλέον αυτό που συμβαίνει εδώ μέσα!!

    Stella, βοήθειαααα!!!

  24. Stella says:

    @Julia ΕΕΕΕΕ… τι βοηθεια τώρα που αν το πω θα μας κλείσουν μεσα??? Μόλις το διαβασα το ποίημα ήθελα να γραψω.. “μα αυτο είναι η επιτομή του ΒΒGirl στά … άντα και ..ήντα….. “. Αλλά δεν το έγραψα γιατί απ΄έξω περιμένουν οι κύριοι με τα λευκά κουστουμάκια….

  25. MariaA says:

    Nai Ju imoun sigouri oti tha to ikseres!! Ta megala pnevmata synantontai, to exo se vivliaraki ikonografimeno mono tou kai to diavazo syxna giati etsi thelo na eimai giati ki ego den pistevo sta giratia, ma katholou omos!!!!
    Love you!!

  26. MariaA says:

    Pantos ego to malli mou blue tha to vapso na tairiazei me ta matia mou kai tha forao kai eyeliner Cleopatra

  27. Sheena says:

    Πολύ ωραίο άρθρο, Lydia και Ju (για τις βιωματικές σου εμπειρίες)! Επιφυλάσσομαι να εχω απαντήσεις σε μια δεκαετία ωστόσο! Έχοντας πατήσει τα πρώτα -άντα (ουφ, το είπα, αν και γενικά τα κρύβω, χαχαχα, έχω τα γονίδια της μαμάς και μικροδείχνω θαρρώ), οφείλω να παραδεχτώ ότι δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που φανταζόμουν, όταν ήμουν 18. Δεν έχω πετύχει τους στόχους που είχα τότε, με φανταζόμουν διορισμένη / οικογενειάρχισσα / με δικό μου σπίτι κτλ κτλ, το “greek dream” των αρχών της χιλιετίας. Η δική μου πείρα όμως λέει ότι μεγαλώνεις, ωριμάζεις, μαθαίνεις να πετάς από τη ζωή σου ό,τι σου κάνει κακό, ξεκόβεις από τοξικούς ανθρώπους, δεν έχεις ανάγκη να περιτριγυρίζεσαι από πολλά άτομα, σε γεμίζουν λίγοι και καλοί φίλοι και, κυρίως, μαθαίνεις να εκτιμάς τις μικρές χαρές της ζωής. Άλλωστε, age is just a number! 🙂

  28. Anthi K. says:

    ok, και τις βάτες τις βάλαμε, και πολύ περμανάντ κάναμε, αλλά τί να κάναμε, αφού όλες το κάναμε ?
    Δε υπήρξε κάτι που να μη συμφώνησα στο άρθρο σας κορίτσια
    Βέβαια κάποια είχαν αρχίσει πιο μπροστά, ίσως λόγω χαρακτήρα, αλλά γενικά
    κάπως έτσι τα πάει η ζωή, οι εμπειρίες που μαζεύεις.
    Αν έχεις πετύχει, έστω κάποια, από τα όνειρά σου, αισθάνεσαι γεμάτη.
    Το μόνο που μου λείπει είναι το “ακαταλόγιστο άλλοθι” της ηλικίας..
    μπορείς να κάνεις ότι μακακία θέλεις και όλοι θα πουν “έλα, μικρή είναι, θα αλλάξει!” πού και να’ξεραν – χα,χα!

  29. marianna says:

    Κι εγώ δεν θα άλλαζα λέξη από αυτό το post!Μεγάλωσα,έκανα ρυτιδούλες,ωρίμασα,στάθηκα στα πόδια μου,ανοίχτηκα σε ανθρώπους,έβγαλα άλλους από τη ζωή μου και πιστεύω πιο πολύ σε μένα τώρα.Δεν αλλάζω αυτή τη δεκαετία με τίποτα!Όπως δήλωσε και η Μέριλ Στριπ,δεν με πειράζει που γερνάω γιατί άλλοι δεν είχαν αυτό το προνόμιο.

  30. Maryl says:

    @Mariaa:υπέροχο ποιημα το λατρεψα,δεν το γνώριζα! @Stella:πόσο το πιστεύω και εγώ αυτό..γερνάμε όταν το αποφασίσουμε εμείς όντως! Και είμαστε όσο αισθανόμαστε! @Julia:αγαπημένη μου θα ήταν τιμή μου να σε κέρναγα τσαγάκι Lipton of course!! 😉

  31. rania says:

    Καλησπερα και απο μενα Ειναι ολα οσα γραφετε υπεροχα Εχω μπει ηδη στα 51 αλλα σαν μεγαλυτερη σχεδον ολων εχω να σας πω αυτο που ελεγα παντα σε ολους τους γνωστους μου Αν ηταν να ξαναζησω παλι θα ηθελα την δεκαετια των 40 Κοριτσια ειναι η καλυτερη Εχεις κατασταλαξει επαγγελματικα ξερεις τι σου ταιριαζει στο ντυσιμο στο μακιγιαζ παντου Διωχνεις οτι σε φθειρειαπο την ωη σου Ξερεις να ζητας αυτο που αξιζεις και να το παιρνεις Δεν λες ναι απο ντροπη η φοβο Εχουν μεγαλωσει τα παιδια και δεν σε κουραουν πια με το διαβασμα Θα μπορουσα να γραφω πολυ ωρα ακομη γιατι ειναι τοσα πολλα Μου αρεσε η δεκαετια των 40 και βλεπω οτι και η καινουργια δεν ειναι ασχημη Μου φερετε καλα ο χρονος γιατι τον αγαπω για τις εμπειριες που μου φερνει Καλο σας βραδυ

  32. Έκλεισα τα 42 και είμαι καλά.Καλύτερα από ποτέ.Πλέον ξέρω όχι μόνο τι θέλω αλλά το βασικότερο ξέρω και πώς να το αποκτήσω.
    Όσο για την εμφάνιση έρχεται η στιγμή που έχεις ήδη συμφιλιωθεί με τον εαυτό σου,που τον αγαπάς πραγματικά και αυτό που βλέπεις στον καθρέπτη σου δεν είναι μόνο εσύ και η εικόνα σου,αλλά εσύ και όλα όσα έζησες και σε έφτασαν στο σημείο που βρίσκεσαι.
    Δεν νιώθω να γερνάω με την κυριολεκτική σημασία του όρου νιώθω να ωριμάζω όπως ένα λαχταριστό ζουμερό φρούτο.Κάποια στιγμή θα πέσω από το κλαδί μου και θα προσγειωθώ αλλά ως τότε το απολαμβάνω πραγματικά.
    Για μένα η καλύτερη ενυδατική(εκτός από τις μαγικές της @Stella)είναι αυτό που πηγάζει από μέσα μας.Η γαλήνη,η ηρεμία,η αγάπη που δίνει λάμψη στο δέρμα και σπιρτάδα στο βλέμμα.
    Τα καλύτερα ήρθαν!
    Μουτς

  33. Beautyblog Beautyblog says:

    @rania: Ράνια μου, σε ευχαριστώ για το υπέροχο σχόλιο σου και είμαι σίγουρη όλα τα bb girls, στα 20, τα 30, τα 40 θα συμφωνήσουν με αυτό που θα σου γράψω παρακάτω “κλεμμένο” από τα κορίτσια του Sex and the City όταν η the only and only Samantha, έκλεισε τα 50:

    Here’s to Rania! Who is 50 and fabulous!!!

  34. Beautyblog Beautyblog says:

    @Litsa: Για φάγωμα, είσαι ώριμο φρουτάκι μου εσύ!! Να μην προσγειωθείς ποτέ και ποτέ να μην πέσεις από το δέντρο!

  35. Beautyblog Beautyblog says:

    @Sheena: Σε αγαπώ για την ειλικρίνειά σου και έχεις δίκιο. Δεν σου φαίνονται τα 30, όπερ δεν θα σου φανούν ποτέ και τα 40!! And yes my love: Age is JUST a number!

  36. Beautyblog Beautyblog says:

    @όλες: Αυτό που θα γράψω τώρα και το οποίο δεν έγραψα χθες, το απευθύνω σε εσάς που ξέρετε ποιές είσαστε και είναι και ο λόγος που δεν το έγραψα στο post, αλλά προτίμησα να σας το γράψω σε σχόλιο. Ακριβώς επειδή τυχαίνει να ζω (κυριολεκτικά) μέσα στη βιομηχανία της ομορφιάς και την αγαπώ και πολύ γιατί είναι σίγουρο ότι παίζει μεγάλο ρόλο στο γεγονός ότι πλέον μια γυναίκα 40 ετών μπορεί να δείξει ακόμα και 28, εν τούτοις θα σας πω το εξής:

    Όσα botox και να υπάρξουν, όσα «έξυπνα» fillers, όσοι εξαιρετικοί πλαστικοί χειρουργοί και baby lifting, όσες τεχνολογικά εξελιγμένες botox like κρέμες και όσες υποσχέσεις και αν δοθούν για αιώνια νεότητα από την τεράστια βιομηχανία της ομορφιάς, ένα πράγμα μόνο δεν μπορεί να σου υποσχεθεί κανένας άλλος, παρά μόνο ο εαυτός σου, αν πραγματικά τον αγαπήσεις.

    Και εκεί κάπου, ήρθε και η μεγαλύτερη συνειδητοποίηση των 40 μου, αυτή που θα μοιραστώ σήμερα μαζί σας:

    Το ζητούμενο, δεν είναι να δείξεις 10 χρόνια νεότερη. Είναι να νιώσεις, 10 χρόνια ομορφότερη.

  37. Sissy says:

    Happy new year full of fabulosity, fabulous Julia 😉
    Τι να πω κι εγώ τώρα για το υπέροχο άθρθο, αλλά και για το σχόλιό σου (Beautyblog says:January 14, 2016 at 10:37, το οποίο με κάλυψε α-πο-λύ-τως; Συνεχίζουμε ακριβώς έτσι!
    Με αγάπη, Σίσσυ.
    Κι αν δεν κατάλαβες ποια Σίσσυ, να σου πω ότι, όχι μόνο ρεζίλι δεν έγινες στο roller skating πάρτυ, αλλά θαύμασα πολύ το θάρρος και το κέφι σου πάνω στα (πρώτη φορά στα 40)roller skates!!! xxx

  38. Flora says:

    Τι ωραία που τα είπατε βρε κορίτσια. Εντάξει καμμιά φορά αναπολώ τα 20’s μου αλλά μετά σκέφτομαι “Μια χαρά είμαι και τώρα” και δεν μετανιωνω που δεν έκανα Botox κλπ (γιατί βλέπω αυτές που έκαναν και με τρομάζει λίγο το αποτέλεσμα). Από κρέμεs βέβαια και ορους και όλα αυτά κάνω ότι καλύτερο μπορω…

  39. rania says:

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΤΟΥΛΙΑ ΛΑΤΡΕΥΩ ΣΑΜΑΝΘΑ

  40. rania says:

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΤΖΟΥΛΙΑ ΛΑΤΡΕΥΩ ΣΑΜΑΝΘΑ ΚΑΤΙ ΕΧΕΙ ΠΑΘΕΙ ΤΟ ‘Ζ ‘

  41. Beautyblog Beautyblog says:

    @Sissy: Ξέρω πολύ καλά μία και μοναδική Σίσσυ και αυτή είσαι εσύ φυσικά που είναι σα να σε βλέπω τώρα, αφού γράφεις όπως μιλάς! Τώρα όσο αφορά fabulous αυτό πάει σε σένα κυρία μου, που καβαλάς το ποδηλατάκι σου και κάνεις τον γύρο της Αθήνας, ενώ αν δεν έκανες εσύ την αρχή εκείνη τη μέρα που ανέβηκες στα roller skates, μπορεί να μη το έκανα εγώ. Βέβαια, μας έβαλες τα γυαλιά, αλλά τι να κάνουμε; Δεν είμαστε όλες και sexy και κοκκινομάλες και σπορτίφ από πάνω!! Luv ya!

  42. lydia says:

    @oles κι εγω, γιατι σε ποιό σχόλιο να πρωτο-σχολιάσω;

    Θα αρκεστώ να θυμηθω ένα απόγευμα, όχι πολλούς μήνες πριν. Είμαστε με τη fabulous b-editor σε kids play-date, αυτά να λυσσάνε δίπλα και εμείς να λυσσάμε στα “θελω” κ “νοιωθω” κ “αισθάνομαι”! Και κάπου μεταξύ “γέλιου & αχλαδιού” λέγαμε πόσο καλά αισθανόμαστε με τον εαυτό μας! Που δεν έχει σημασία το 1 εξτρα κιλο γιατι ξερουμε πως να το καλύψουμε. Που δεν εχει σημασία η 1 ρυτίδα, γιατι ξέρουμε τι σημαίνει… Και κάπως έτσι προέκυψε το ποστ… Με τα “νοιώθω” κ “αισθάνομαι” που είναι πιό έντονα και πιό συνειδητοποιημένα από ποτέ.
    #supreme40s φίλες, ναι, ζούμε την πιό λαμπερή μας νιότη 🙂

  43. […] #supreme40’s κορίτσια! Σας έχουμε ήδη στείλει e mail για τα στοιχεία […]

Σχολιαστε