Posted on August 29, 2016 in: Julia's Corner

Η καταστροφή της μητέρας.

 

mothers-ruin

 

 

Η παντοδύναμη Βρετανική Αυτοκρατορία του 18ου και 19ου αιώνα, με επίκεντρο  το Λονδίνο,  εκεί όπου με περηφάνια, η άρχουσα και αριστοκρατική τάξη, διατεινόταν ότι «ο δικός μας ήλιος δεν δύει ποτέ», αφού οι αποικίες τους ξεκινούσαν από τη Δύση και έφταναν στην Άπω Ανατολή, ήταν ένα φρικτό μέρος για μια μεγάλη μερίδα του λαού, τους μη-προνομιούχους, τους εργάτες, τους φτωχούς, τις γυναίκες και τα παιδιά τους.

 

 

Σε ένα Λονδίνο αφάνταστα πυκνοκατοικημένο, ειδικά στις Ανατολικές συνοικίες,  στο East London,  όπως ας πούμε στο Whitechapel, στις όχθες του τότε βρομερού και τρισάθλιου Τάμεση, οι συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων ήταν στα όρια της απόλυτης φτώχιας και εξαθλίωσης με τα ποσοστά θνησιμότητας πολλές χρονιές,  να υπερβαίνουν αυτά των γεννήσεων.

 

 

Οι κυβερνήσεις αν και ξόδευαν εκατομμύρια λίρες για να φτιάξουν υποδομές στις διάφορες αποικίες τους ανά τον κόσμο- χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά- είχαν ξεχάσει ότι υπήρχε και λαός που υπέφερε, τους ήταν απλώς αδιάφορο,  δεν έδιναν κυριολεκτικά δεκάρα, αρκεί να βρίσκονταν σε λειτουργία τα ορφανοτροφεία και τα πτωχοκομεία, τα οποία ήταν τέτοιου είδους κολαστήρια, που πολλοί προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να βρεθούν εκεί.

 

 

Poor-Victorian-Houses

 

 

 

Αυτά όλα άλλαξαν σταθερά και με σωστά βήματα στις αρχές του 20ου αιώνα χάρη στη κυβέρνηση των Φιλελεύθερων και με πρωθυπουργό τον David Lloyd George – από τους πιο σπουδαίους πολιτικούς του 20ου αιώνα-  ο οποίος ξεκίνησε τις μεταρρυθμίσεις στη δημόσια ζωή και έβαλε τα θεμέλια για το σημερινό κράτος πρόνοιας με την δωρεάν παιδεία, τους εξαιρετικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς,  το άψογο σύστημα Υγείας και  τις ασταμάτητες παροχές σε μη προνομιούχους.

 

 

david-new

 

 

 

 

Αλλά ας γυρίσουμε πάλι λίγο πίσω, σε εκείνες τις μαύρες εποχές του 18ου και του 19ου αιώνα.

 

 

Όταν ο λαός υποφέρει τόσο πολύ, μια από τις  λύσεις είναι η λήθη. Η λήθη που πρόσφερε ένα ποτό που οι επιπτώσεις του ήταν αυτές που έχουν τα σημερινά ναρκωτικά. Αυτό το ποτό δεν ήταν άλλο από το Gin ή αλλιώς “the poor man’s drink”, το απόσταγμα από juniper berries (ελλ. κεδρόμηλα) και καθαρό αλκοόλ, που ποιος ξέρει όμως και τι άλλα βάζανε μέσα, μπορεί και βρύα και λάσπη από τον Τάμεση και ότι άλλο κατακάθι έβρισκαν πρόχειρο.

 

Αν και ξεκίνησε την «καριέρα» του στην Ολλανδία, ως φάρμακο για τη δυσπεψία και κάποιες φορές την αρθρίτιδα,  σύντομα άρχισε η εξαγωγή του αλλά και η πόση του στην γειτονική Αγγλία, αφού είχε ένα βασικό πλεονέκτημα: Ήταν ΦΘΗΝΟ. Πολύ πιο φθηνό από τη μπύρα, για να μη μιλήσουμε για κρασί ή κονιάκ, αυτά ήταν ποτά μόνο  για τους πλούσιους.

 

Γύρω στα 1750, οι τότε τοιχοκολλημένες γνωστοποιήσεις (σημερινές διαφημίσεις)  βροντοφώναζαν:

 

«Μεθύστε με μια πένα, πέστε αναίσθητοι με δυο πένες, νιώστε καλύτερα τσάμπα!!»

 

Φυσικά το έβρισκες παντού, πουλιόταν ακόμα και σε πάγκους σε υπαίθριες αγορές,  ενώ κάποιοι εργάτες έπαιρναν ένα μπουκάλι Gin ως μέρος του ημερομίσθιου τους.

 

Πολύ απλά, το Gin ήταν το «όπιο του λαού». Τους ωθούσε σε βιαιοπραγίες, τους οδηγούσε στις φυλακές, τους έφτανε στην τρέλα, την αυτοκτονία και τον θάνατο, αλλά παράλληλα τους κρατούσε ζεστούς τους παγωμένους χειμώνες και έκανε τους πολύ φτωχούς να ξεχνάνε την καθημερινή τους πείνα.

 

gin-lane

 

Όταν επιτέλους η κυβέρνηση κατάλαβε τα καταστροφικά αποτελέσματα του Gin, ανικανότητα στους άντρες, στείρες γυναίκες, υπερβολικά αυξημένα ποσοστά θνησιμότητας, (αν έφτανες τότε τα 50 ήσουν υπέργηρος)  αύξησε το φόρο κατανάλωσης και έφερε ακόμα χειρότερα αποτελέσματα.  Εν μία νυκτί ο υπόκοσμος θέριεψε, ξεκίνησε το λαθρεμπόριο, η μαύρη αγορά,  το Gin έγινε ακόμα χειρότερο σε ποιότητα (λες και μπορούσε να συμβεί αυτό) αλλά το πουλούσαν με «ευγενικά» ονόματα τύπου: Ladies Delight και  Knock Me Down.

 

Ladies Delight λοιπόν και φτάνω στο ζουμί του σημερινού post και τον τίτλο του.

 

 

 

Μεγάλες, τεράστιες ποσότητες Gin έπιναν και οι γυναίκες έως αναισθησίας, για τους ίδιους λόγους- λήθη από τη φτώχια και την εξαθλίωση-  αλλά με αποτέλεσμα  την παραμέληση της οικογένειας και πολύ περισσότερο των παιδιών τους- απλά τα ξέχναγαν- τους έπεφταν από τα χέρια, δεν τα τάιζαν, ή σε ακραίες περιπτώσεις τα πότιζαν και αυτά με gin για να μην κλαίνε.

 

 

 

Το διάσημο σκίτσο του William Hogarth,  “Gin Lane”.  (με τη μαμά να της φεύγει από την αγκαλιά το παιδί)

 

 

hogarthsginlane

 

 

Και από εκεί το παρατσούκλι  του ποτού (και ο τίτλος του post)  που δεν είναι άλλο από ,

 

 

Mothers Ruin” ή «Η καταστροφή της μητέρας».

 

 

 

 

Φυσικά τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ από τότε,  με πολύ συγκεκριμένο τρόπο αλλά αν αν σας τον γράψω,  σίγουρα θα γίνω κουραστική – κάτι που δεν θέλω. Το cut a long story short,  το Gin πλέον,  είναι ένα από τα πιο δημοφιλή και αγαπημένα ποτά σε όποια κοινωνική τάξη και αν ανήκεις και μάλιστα όλως περιέργως, τώρα πλέον το αγαπά πολύ η αριστοκρατία.  Λέγεται και είναι αλήθεια, ότι κάθε απόγευμα όσο ζούσε η Βασιλομήτωρ θεός σχωρέστη, αλλά και η Lilibeth (έτσι φωνάζουν την Βασίλισσα η οικογένειά της) σε όποιο παλάτι και αν βρίσκονταν,  τα έτσουζαν για τα καλά τα τζινάκια τους.

 

 

Δεν πίνω πολλά ποτά- αγαπώ το κρασί, το  Scotch Whiskey (και ποτέ το αμέρικαν)  και φυσικά το Gin. Δεν νοείται καλοκαίρι χωρίς G&T αφού συνήθως, το πίνω μόνο τότε. Το χειμώνα το αλλάζω με  scotch whiskey, το καλύτερο ποτό του κόσμου, αλλά γι αυτό θα σας μιλήσω άλλη φορά. Δεν αγγίζω βότκα  και καλούα– γιατί μέθυσα στα γενέθλια μιας φίλης μου στα 19 μου,  με Black Russian και δεν  ξαναέβαλα στο στόμα μου κανένα από αυτά τα δυο- και τεκίλα πίνω μόνο σε margarita και ποτέ straight. Τα άλλα –καμπάρι, μαρτίνι, λικέρ, διάφορα κοκτέιλ κλπ, και οτιδήποτε γλυκίζει-  μου είναι παντελώς αδιάφορα και έχω απέχθεια σε οτιδήποτε μυρίζει γλυκάνισο άρα έξω και το ούζο και το Pernot και οτιδήποτε μυρίζει γλυκάνισο. Α ξέχασα! Μετά το φαγητό απολαμβάνω μια Μαστίχα ή ένα Limontcello (όταν μου βρεθεί).

 

Η μπύρα έτσι κι αλλιώς δεν είναι ποτό,  θα έλεγα ότι είναι κάτι ενδιάμεσο,  αλλά όπως και να ‘χει δεν μου αρέσει ιδιαίτερα, την πίνω πολύ σπάνια, αφήστε που μετά από μια εγχώρια καλοκαιρινή διαφήμιση γνωστής μπύρας η οποία προβαλόταν ανά 2 λεπτά και με το ζόρι ήθελε να σου επιβάλλει συγκινησιακή φόρτιση,  και οι πρωταγωνιστές του κλιπ αντί να χορεύουν το ταγκό το οποίο κάποιος με δυσκολία ας πούμε τους το  έμαθε, χόρευαν  με έναν ήχο όπου  άκουγες έναν τύπο να  ξεφωνίζει,  ε,  εκεί κάπου την αντιπάθισα ακόμα πιο πολύ.

 

 

Gin –Tonic λοιπόν και φυσικά με lime και όχι λεμόνι, αφού το ζητούμενο δεν είναι η ξινή, αλλά η ελαφρώς πικρή του γεύση. Προτιμώ το Gordon’s Dry Gin γιατί το θέλω απλό και ξηρό και όχι αρωματισμένο και σαχλά παρφουμαρισμένο όπως ας πούμε το Bombay Sapphire. Ή θα το πιείς, ή μη το πιείς καθόλου.

 

 

Σαν ποτό μου το έμαθε στα 21 μου ο Harry, ο οποίος έχει και αυτός τη δική του ονομασία για το G&T. Το λέει “Blue Haze” η «Γαλάζια Άχλη» και πραγματικά αν το σηκώσεις και το δεις μπροστά από απαλό φως, παίρνει μια γαλαζωπή απόχρωση. Ε, και το haze γιατί όπως και να το κάνεις, μετά από δυο τρία, μια απαλή ομίχλη όσο να’ ναι, πέφτει μπροστά στα μάτια σου.

 

 

Στο μεταξύ για κάποιον λόγο, έχω και μανία να τραβάω φωτογραφία τα G&T μου, άγνωσται αι βουλαί του πότη.

 

 

G&T εδώ, (με λεμόνι θα το δείτε, όπου δε είχαν lime)

 

 

GT-1

 

και εδώ,

 

gt-2

 

και εδώ

 

gt-3

 

 

και εδώ ( το  διπλανό είναι  της Όλγας με λεμόνι και μην αρχίσετε, το δικό μου έχει σχεδόν τελειώσει γιατί την περίμενα σχεδόν 45 λεπτά, για να εμφανιστεί)

 

 

gt-4

 

 

Στα μέσα περίπου του Ιουλίου, κάναμε κάποιες μέρες διακοπές με τη Geo,  στην Αίγινα. Ένα απόβραδο μετά από  προμενάντ σε ένα γραφικό λιμανάκι, βρεθήκαμε σε ένα μικρό και απλό καφέ-μπαρ που όμως είχε την πιο όμορφη θέα του ηλιοβασιλέματος του νησιού.  Αποφασίσαμε να καθίσουμε και να το απολαύσουμε, παραγγέλνοντας ταυτόχρονα και κάποιο ποτό. Η  Geo δε θυμάμαι τι παράγγειλε (δεν πίνει, να το πω και αυτό, μια σουρωτή ή σε μεγάλα κέφια προσέκο) και ήρθε και η σειρά μου.

 

“Εσείς τι θα πάρετε:”  με ρώτησε ευγενέστατα το  γκαρσόνι, για να πάρει την απάντηση:

 

«Έναγκορντονςτόνικσεψηλόποτήριμετρίαπαγάκιακαικαλαμάκικαιανμπορείτεμελάιμαντίγιαφέταλεμόνι»

 

Τελειώνοντας την παραγγελία μου και αφού το γκαρσόνι είχε απομακρυνθεί,  η Geo με κοίταξε έντονα και χωρίς να μιλήσει  μου έκανε τη γνωστή έκφραση (δεν την ξέρετε φυσικά, αλλά επειδή την ξέρω από τότε που γεννήθηκα να σας πω ότι η βασική έκφραση είναι-  φρύδια ανασηκωμένα και χείλη προς τα κάτω-) και μου είπε:

 

Geo: «Σα να τον μπέρδεψες λίγο μου φαίνεται…»

 

«Γιατί τον μπέρδεψα;” απάντησα εγώ.

 

Γρήγορα κατάλαβα τι εννοούσε η Geo, αφού σε λιγότερο από 2 λεπτά το γκαρσόνι γύρισε στο τραπέζι μας και με ξαναρώτησε (ευγενέστατα οφείλω να ομολογήσω)

 

«Συγνώμη, μήπως μπορείτε να μου ξαναπείτε τι θέλετε;”

 

Κοιτάω τη Geo η οποία πλέον εκτός από “τη γνωστή έκφραση”  ανεβοκαταβάζει και με νόημα το κεφάλι. Απαντώ φυσικά στο γκαρσόνι:

 

«Ένα τζιν τόνικ, παρακαλώ»

« ε, ….και το λεμόνι που λέγατε, να σας το στύψουμε μέσα;» απαντά εκείνος.

« όχι, απλά μια φέτα μέσα, αν έχετε», απαντώ ευγενικά εγώ.

 

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή σκέφτηκα τι θα γινόταν αν του έλεγα,

 

« παρακαλώ, θα ήθελα μια «καταστροφή της μητέρας»,  με τόνικ,  3 παγάκια, καλαμάκι και lime”.

 

Δεν το έκανα φυσικά, αλλά μου βγήκε σε καλό αφού εκείνη τη στιγμή και μέχρι να πέσει  εντελώς ο ήλιος, είχα ήδη γράψει στο μυαλό μου αυτό που διαβάζετε τώρα και δεν έβλεπα την ώρα να το γράψω και στον υπολογιστή μου και να το πω και σε σας.

 

Και την επόμενη φορά που κάποια από εσάς, έχει διάθεση για G&T, μπορεί και να θυμηθεί αυτό που διάβασε σήμερα. Για να “καταστραφούμε’ μαζί, κυρίες μου, why not?

 

 

 

 

mothers-ruin-image

 

 

 

Αν δεν το καταλάβατε, ξεκινάμε σιγά – σιγά και σας περιμένω να «μαζευτείτε». Λέω αυτή την εβδομάδα, που τελειώνει άλλος ένας Αύγουστος και ξεκινάει άλλος ένας Σεπτέμβριος,  να το πάμε χαλαρά το πράγμα να μη σας βάλω από τώρα εργασίες για το σπίτι και επαναλήψεις και τεστ  και μου αγχωθείτε. Φυσικά και όπως κάθε χρόνο, τα καθαρόαιμα bb girls, δεν τα πτοούν οι εποχές, το κέφι υπάρχει σε κάθε εποχή, γι’ αυτό προς Θεού, δεν θέλω γκρίνιες ότι τελειώνει το καλοκαίρι- που δεν τελειώνει και ακριβώς εδώ που τα λέμε, αλλά και να τελειώσει, σκασίλα μας.

 

 

 

 

 

 

Τέλος, αυτό  το post, είναι αφιερωμένο στη Geo, που από φέτος θα μας διαβάζει από την Ελβετία. Και έτσι μετά το Λονδίνο και το Γκέτεμποργκ θα βρεθούμε και στην καρδιά της Ευρώπης, μαζί της.

 

Και αυτό το παραδοσιακό bb τραγούδι που μας εισάγει κάθε χρόνο με κέφι στον Σεπτέμβριο, για εκείνη είναι. Και είμαι σίγουρη, θα το χορέψει τώρα.  Μπορεί να μην πίνει, αλλά στον χορό μας βάζει όλες κάτω.

 

 

Με γη, αέρα και φωτιά, έλα Σεπτέμβριε! Είμαστε εδώ όλες και σε περιμένουμε. Και ναι, σε αγαπάμε, γλυκέ μου. Και με ένα G&T,  στο χέρι και τις αγαπημένες μας φίλες μαζί  πίστεψέ με,  σε αγαπάμε ακόμα περισσότερο.

 

 

 

 

 

 

34 Responses to “Η καταστροφή της μητέρας.”

  1. sofiaT sofiaT says:

    Καλημέρα!!!!
    Μάλλον ήρθα επέστρεψα στα θρανία την κατάλληλη μέρα!!!
    @Τζουλια Τζουλια μου λατρεύω την ιστορία και αυτά που μας έμαθες σήμερα ήταν αριστούργημα!!!
    Δεν θα με κούρασε καθόλου να διαβάζω όλη την ημέρα!!!
    Μάλλον απο συμπτώσεις τα πάμε πολυ καλά!! Εχω γίνει και εγώ ντρίπλα στα 20 με Καλουα/βότκα/κόκα κόλα και μπορω να πω με σιγουριά ότι και στην μυρωδιά πια ο συνδιασμος μου φέρνει μια ανατριχίλα!!!
    Το ίδιο εχω πάθει και με γνωστό πιστεύω southern comfort κάτι μεταξύ ουίσκι και λικέρ δεν θελω να το ξαναδώ στα ματιά μου!!! Μάλλον ειχα την τάση σε γλυκά ποτά κάτι που ισοδυναμεί με πιο εύκολη ευφορία!!!
    Ο Σεπτέμβριος ειναι η αδυναμία μου για τους γνωστούς λόγους!! Εύχομαι απο τώρα καλη μας αρχή!!!
    Καπετάνιε σήκωσε την Άγκυρα!!!!

  2. Ωδή στο G&T,νομίζω πως πρέπει να ανακηρυχτεί επίσημα ως το ποτό του bb.Είναι και το δικό μου αγαπημένο όλες τις εποχές του χρόνου και αντί για λεμόνι καμιά φορά βάζω αγγουράκι.Αυτό με τη γαλαζωπή απόχρωση δεν το ήξερα αλλά θα το προσέξω την επόμενη φορά που θα πιω(δεν θα αργήσω 😉 )
    Στην υγειά μας κι όλα τα καλά δικά μας!
    Μουτςς

  3. Anna says:

    χαχαχααα Πόσο γέλασα με τη σκέψη σου “θα ήθελα μια καταστροφή μητέρας παρακαλώ”!!! υπέροχο το άρθρο σου Τζούλια. Για να είμαι ειλικρινής δεν ήξερα την ακριβή ιστορία του τζιν και ομολογώ ότι είναι από τα αγαπημένα μου ποτά. Συνήθως το πίνω χειμώνα άλλα φέτος το τόλμησα μέσα στο καλοκαίρι και είναι υπέροχο. Και φυσικά μόνο με λάιμ επ ουδενί αγγούρι (μπλιαχ!).

  4. Beautyblog Beautyblog says:

    @SofiaT: Ε, οι συμπτώσεις δεν σταματούν ποτέ για τα bb girls, αλλά έχω πάψει να πιστεύω ότι είναι συμπτώσεις πλέον. Τι καλά που το είπες!! ” στη μυρωδιά ο συνδυασμός (βοτκα καλούα) μου φέρνει ανατριχίλα” Ακριβώς!! Ακριβώς!! Ετσι μου έρχεται να ξαναμπώ στο post και να το γράψω!! Ανατριχίλα, indeed!! Kαλώς μας ήρθες αγαπημένη μου!

  5. Beautyblog Beautyblog says:

    @Litsa: Done my lady! Αν συμφωνήσουν και τα υπόλοιπα bb girls, το G&T θα ανακυριχθεί το επίσημο ποτό του bb! Excellent idea! Στην υγειά μας πολυαγαπημένη! Cheers!

  6. Stella says:

    Καλά ξεκινήσαμε! Τζιν & τόνικ δεν έχω καλύτερο για απόγευμα, μετά τη δουλειά και ξελαμπικάρισμα…. Ε, ναι λοιπόν τζιν & τόνικ και κάνω και μια Stella’s μετατροπή με τζην & μαστίχα & δυόσμο….. Ως Ε.Α ….(επώνυμη αλκοολική) εύχομαι σε όλες καλά … πιώματα χικ, χικ, χικ…. ε …συγνώμη, καλά μαθήματα ήθελα να πω χικ!

  7. Beautyblog Beautyblog says:

    @Anna: Χειμώνα ε; Να σου πω, δεν έχεις καθόλου άδικο. Κάθε εποχή είναι εποχή για κέφι και G&T, όπως ακριβώς και στο bb! Welcome my dearest Anna!

  8. Anna says:

    Τζούλια, τώρα που βρισκόμαστε στο μεταίχμιο (καλοκαιριού – φθινωπόρου) θα πρέπει να βρεθούμε για μια τζινοκατάνυξη με την ακατανόμαστη κουμπάρα μου! εε τι λες?

  9. Beautyblog Beautyblog says:

    @Stella: Θυμάσαι που η Sheena κάποια φορά είχε πει κάτι για ένα ποτό στο συρτάρι του γραφείου της έτσι; Αχαχαχχαχ!! Όντως καλά ξεκινήσαμε και είναι και πολύ νωρίς να πάρει η ευχή, για να μου βάλω ένα G&T. Που θα πάει, δεν θα γίνει 6;

    ΜΗ ΜΟΥ ΒΑΛΕΙΣ ΜΑΣΤΙΧΑ ΜΕΣ ΣΤΟ G&T I,PLEASE YOU!!! (σε παρακαλώ με εξαιρετική μετάφραση από την αγγλικήν…)

  10. Beautyblog Beautyblog says:

    @Αnna: Τζινοκατάνυξη, τζινικατάνυξη!! Υποκλίνομαι!! Set the date, ASAP!

  11. Stella says:

    @Julia και θυμασαι τι της είχα απαντήσει εγω τότε στο σχόλιο? xa xa xa! Νέοι τρόποι να λαμογιάσετε στο Γραφείο σε ότι αφορά την τζινοκατανυξη….
    Why not my dearest? Η φαντασία στην εξουσία!!! aka φαντασία = εφευρετικότητα = νέα κοκτέηλ χα χα χα!!! 😉

  12. Amalia Amalia says:

    Αν και έπρεπε να μας έχεις προετοιμάσει ώστε να διαβάσουμε το post με ένα G&T ανά χείρας, ήταν απολαυστική η ανάγνωση σήμερα. Το ευχαριστήθηκα “μονορούφι”. Τα κεφάλια μέσα, μέσα σε μπαρ, καφέ, σπίτια με φίλους…

  13. Stella says:

    @Amalia μπα… και σε βεράντες μια χαρά πίνεται ακόμα το J&T! 🙂

  14. Beautyblog Beautyblog says:

    @Amalia: Δεν έχεις και άδικο, ίσως έπρεπε να σας προετοιμάσω αλλά μετά θα σας χάλαγα την έκπληξη που έχω φανταστεί ήδη στα μουτράκια σας, όταν διαβάζατε μεν για “καταστροφες” αλλά καταλήξατε με ένα G&T στο χέρι!

  15. Beautyblog Beautyblog says:

    @Stella: Να σου πω, το J&T σου ξέφυγε, ή εννοείς, Julia & Tonic?? Η αλήθεια είναι ότι δύσκολα πίνομαι, straight…

    Aχαχαχχαχαχαχαχαχ!!

  16. Stella says:

    @Julia xa xa xa! ετσι ακριβως! μπέρδεψα το G & J!!!

  17. rania says:

    Γεια σας Δεν επεστρεψα ακομη αν και δυσκολο καλοκαιρι ελπιζω σε ενα εξαιρετικο φθινοπωρο πινοντας τζιν τονικ μονη μου στα Αναφιωτικα χαζευοντας την πολη που μου ελειψε

  18. Beautyblog Beautyblog says:

    @rania: Πιες και ένα στην υγειά μας αγαπημένη! Αγαπώ τα Αναφιώτικα!

  19. MariaA says:

    Καλησπέρα bbgirls!!! Τζούλια έγραψες σήμερα!!! Το G&T είναι φυσικά και δικό μου αγαπημένο κι εδώ φυσικά έχουν ανάγει σε τέχνη τους συνδυασμούς με τους οποίους το σερβίρουν. Τελευταία είχα δοκιμάσει μια εκδοχή με φράουλα και μπορώ να πω μου άρεσε πολύ! Μαζευόμαστε σιγά σιγά βλέπω! Σήμερα αργία έχουμε και κοιμήθηκα λίγο παραπάνω! φιλιά πολλά!!!

  20. rania says:

    Με μεγαλη μου ευχαριστηση …φυσικα και θα το κανω

  21. Επειδή γενικά αποφεύγω το αλκοόλ δεν έχω πιεί ποτέ G&T, αλλά θα το τολμήσω σύντομα (κι ας μην είμαι μητέρα-είμαι μόνο 22 χρονών!) ^^ Εξαιρετικό άρθρο!

  22. Maryl says:

    Εμαθα τόσα ενδιαφέροντα που δεν ήξερα σήμερα! Στο μπαράκι του σπιτιου μου δεν λείπει ποτέ ένα Gordon’s speecial London Dry Gin που μπορεί βέβαια να μην το τιμώ με τη συχνοτητα που τιμώ το αγαπημένο μου κρασί,αλλά κάποιες βραδιές οπως τώρα το απολαμβάνω όχι με τόνικ(ας με συγχωρέσεις Τζουλια μου αλλά η “πευκώδη”γεύση του τόνικ δεν με ενθουσιάζει)αλλά με..σόδα! 😉

  23. Sheena says:

    Καλησπέρα και από άλλη μία Ε.Α. (Επώνυμη Αλκοολική)! Πολύ πολύ ενδιαφέρον το σημερινό άρθρο, αν και αρχικά αλλού πήγε το μυαλό μου, ούτε καν το φαντάστηκα!! Και εμένα μου αρέσει το gin, βασικά μου αρέσουν τα πάντα (κρασί, μπύρες, τσίπουρο, ρούμι, τεκίλα και η λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί επ’ άπειρον!)!!! Βασικά, πρέπει να βρω έναν τρόπο να προωθήσω την ιδέα για το αλκοόλ στο γραφείο, η Στέλλα το είχε ψάξει καλύτερα από μένα, κορίτσια θα χρειαστώ backup!!! Άσχετο, τις τελευταίες μέρες πίνω κάτι φοβερό, λεμονάδα φράουλα με αλκοόλ, είναι απίθανο! Summer in a bottle λέει η ετικέτα και έτσι είναι! Δε νομίζω ότι υπάρχει στην Ελλάδα, θα το ψάξω. Αν μου επιτρέπεται, στέλνω και το link (χωρίς καμιά διάθεση διαφήμισης φυσικά).http://www.mikeshard.com/

  24. Stella says:

    @Sheena ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ!!!! Μαζί θα βρούμε τις άκρες! 😉

  25. ΕΛΕΝΗ says:

    Μόνο εγώ η ξενέρωτη πίνω το Τζιν με λεμονάδα? Καλημέρα και καλή μας bb χρονιά!!!!

  26. Stella says:

    @ΕΛΕΝΗ οχι καλέ! Ετσι είναι το περίφημο Τζην-φις!

  27. Stella says:

    Τζιν-φις!

  28. Beautyblog Beautyblog says:

    @Ελένη: Πήγα και εγώ να γράψω ότι πίνεις Gin Fizz αλλά με πρόλαβε η Stella. Όχι μόνο δεν είσαι ξενέρωτη αλά είσαι και πολύ θηλυκό και εκλεπτυσμένη (καλά το ξάραμε αυτό) αυτό το Gin Fizz, είναι η πιο εξευγενισμένη έκδοση (και πιο ελαφριά) από το Gin Tonic.

  29. Beautyblog Beautyblog says:

    @Ελένη: Ξέχασα και συμπληρώνω: Κάποιες φορές το Gin Fizz σερβίρετε και με ζάχαρη γύρω από το ποτήρι.

  30. Beautyblog Beautyblog says:

    @Maryl: Μια χαρά αγαπημένη, έχεις κάνει τη μισή αρχή. Αν εκτός από σόδα, βάλεις και λίγο φρεσκο χυμό λεμόνι και μισή κουταλίτσα ζάχαρη και ανακατέψεις σε σέικερ με μπόλικο πάγο, θα πιείς ένα φοβερό Gin Fizz και εσύ όπως η Ελένη.

  31. Sissy says:

    Οκ Τζούλια, πάλι έγραψες!
    Παρά την απίστευτη δουλειά που έχω (έτσι για να ξεκινάει “γερά” η σεζόν, αλλά ως καθαρόαιμο bb girl δεν πτοούμαι), διάβασα το άρθρο σου μέχρι την τελευταία λέξη και… δεν έχω να προσθέσω τίποτα χαχα!

    Σε φιλώ και σκέφτομαι ήδη πού θα πιούμε το επόμενο G&T παρέα.
    Το επόμενο G&T έτσι; Όχι scotch whiskey ε;

  32. Beautyblog Beautyblog says:

    @Sissy: G&T, G&T! Είναι νωρίς ακόμα για Scotch! Μαζί θα τα πίνουμε για να πάρουμε κουράγιο για μια ακόμα χρονιά, if you know what I mean (ξέρεις εσύ…)

  33. Αικατερινη Ραπτη says:

    Τι εχει τραβηξει ο κοσμος ανα του αιωνας και τι συνεχιζει να τραβαει!Διαβαζοντας κλασικη λογοτεχνια ανακαλυπτει κανεις τις απιστευτες ιστοριες διαβιωσης,επι του προκειμενου,του Η.Βασιλειου αλλα μου αρεσε που σημερα εμαθα κατι επιπλεον.Ασχετο αλλα…Lilibeth??????? Ελεος μεγαλειοτατη, οσο κρατουν οι νεογιλοι,ok.Μετα το ξεχναμε!

  34. lydia says:

    Από μια λάτρη του G&T σε μια άλλη… well done! 🙂

Σχολιαστε