Posted on December 26, 2016 in: Julia's Corner

Αντίο George.

 

george-michael

 

 

Την τελευταία φορά που έκλαψα για ένα διάσημο πρόσωπο που έφυγε νωρίς ήταν για την Lady Diana Spencer. Από τότε στενοχωριόμουν μεν για διάσημα πρόσωπα που έφευγαν, αλλά δεν ξανά έκλαψα ποτέ.

 

Σήμερα, κλαίω για τον πολυαγαπημένο μου George Michael.

 

Δεν μπορώ να γράψω πολλά, πενθώ πραγματικά, νομίζω ότι κάποιος μου κάνει ένα κακόγουστο αστείο. Φέτος για κάποιο λόγο που φυσικά ούτε η ίδια δεν ξέρω, ήθελα να ολοκληρώσω την περίοδο των Χριστουγέννων με τον George Michael. 

 

Μια ιστορία με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο μου τραγουδιστή, που ήθελα να σας διηγηθώ χρόνια τώρα, την διηγήθηκα εδώ μέσα μόλις πριν από δύο μέρες.

 

Ο George έφυγε χθες ανήμερα Χριστουγέννων, των Χριστουγέννων όλου αυτού του κόσμου που ο ίδιος έχει σημαδεύσει με τη φωνή του. Το δικό του Last Christmas γράφηκε στις 25 Δεκεμβρίου του 2016. Λάτρευα τη φωνή του, το ταλέντο του, τα τραγούδια του, τη διάθεσή του για αυτοσαρκασμό, την πληθωρική του προσωπικότητα.

 

Και εγώ σήμερα νιώθω άδεια, νιώθω  ότι έχασα τον καλό μου φίλο, που τόσα πρωινά, απογεύματα, βράδια της ζωής μου,  είχα τη φωνή του στα αυτιά μου. «Βγάλε επιτέλους το cd player από το μπάνιο, πρέπει να ακούς μουσική και την ώρα που φτιάχνεις τα μαλλιά σου; Θα πάθεις καμιά ηλεκτροπληξία δεν το καταλαβαίνεις;» ήταν τα λόγια του μπαμπά μου για χρόνια και  πολλά βράδια, που λίγο πριν βγω για βραδινή διασκέδαση, την καλύτερη παρέα μου την έκανε ο George.

 

Και πέρα από τις τεράστιες Νο 1 επιτυχίες του, σε αυτή και την άλλη πλευρά του Ατλαντικού τις οποίες άκουγα και χόρευα σα να μην υπήρχε αύριο, στις πιο «δικές» μου στιγμές άκουγα τα λιγότερα γνωστά τραγούδια του, με τα αισθαντικά σαξόφωνα,  τα οποία έψαχνα σε πολύ παλιότερους δίσκους του.

 

 

I spend my nights down on the wharf
In unlit alleyways
By the church downtown
Where Sally prays

 

Come down sometime
We’ll share a rusty can of corn
And listen to the radio
I love you, I love you, it says

 

Where did your heart go
Did you put it on a train
Did you leave it in the rain
Or down in Mexico

 

You cry, but I don’t know
I’ve heard it all before
There it goes again, the slamming of the door

 

Sometimes the river calls me
And at night it calls my name
Says “put your troubles down beside me”
Things have always been the same

 

And rock ‘n’ roll won’t teach me
What the river said that night
I jumped into this beauty
And drifted out of sight

 

Where did your heart go
Did you put it on a train
Did you leave it in the rain
Or down in Mexico

 

 

 

Καμιά φορά με καλεί το ποτάμι. Και τις νύχτες φωνάζει το όνομά μου. Μου λέει “άσε τις στεναχώριες σου κοντά μου, τα πράγματα πάντα τα ίδια ήταν”. Και το rock and roll δεν θα με διδάξει, τι μου είπε το ποτάμι εκείνη τη νύχτα. Και εγώ πήδηξα μέσα στην ομορφιά του και παρασύρθηκα μακριά, μέχρι που χάθηκα από τα μάτια σου.

 

 

 

 

 

 

 

Δε μεγαλώνουμε μέρα με τη μέρα, ούτε με τον χρόνο που περνάει. Μεγαλώνουμε μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Ξαφνικά σα να γίνεται μια έκρηξη μέσα μας και νιώθουμε ότι ο χρόνος,  μας έφτασε τελικά, όσο και να τον κρατούσαμε γερά κλειδωμένο για χρόνια, με όλες μας τις δυνάμεις,  με νύχια και με δόντια. Μου συνέβη σήμερα.

 

 

 

17 Responses to “Αντίο George.”

  1. marianna says:

    Αγαπημένη μου Τζούλια και bbgirls,δεν χρειάζεται να πω πόσο λυπάμαι….ναι,εκείνος που σημέδεψε τα Χριστούγεννα με το τραγούδι του έφυγε την ημέρα των Χριστουγέννων.Σηκώθηκα πριν λίγο και είδα την ανάρτηση σου στο facebook που έγραφε ‘GOODBYE’ και μου έκανε εντύπωση.”Πάλι για τον George θα μας γράψει η Julia”αναρωτήθηκα.Όταν διάβασα παρακάτω…..

  2. Amalia Amalia says:

    Όλες αυτές τις μέρες ήθελα να γράψω ευχές, αλλά πάντα κάτι με διέκοπτε. Τα ξημερώματα, σε μία φάση αϋπνίας διάβασα το νέο και αμέσως σκέφτηκα τη Τζούλια μας, τη σύμπτωση του post, τη λύπη για τον αγαπημένο της. Και τώρα τι να γράψω;

  3. Christina says:

    Δεν μεγαλώνουμε μέρα τη μέρα ! Πόσο απλά γραμμένη η μεγάλη αλήθεια ! Και μετά την κάθε έκρηξη ας συνεχίςουμε να προσπαθούμε να γνωρίσουμε τον νέο , μεγαλύτερο , εαυτό μας ! Εκεί που λέγαμε οτι τα καταφέρναμε καλά , πάλι απο την αρχή !
    Χρόνια πολλά Τζούλια μου , να είσαι καλά και να γράφεις τόσο ουσιαστικά , με τόση αγάπη !

  4. χρυσα says:

    Τζουλια ηταν και ο δικος μου αγαπημενος ξενος τραγουδιστης.Λυπηθηκα παρα πολυ

  5. Debbie A. says:

    …χθες το πρωί διάβασα το άρθρο σου για τον George Micheal και “ταξίδεψα” σε όλες τις αναμνήσεις που έχω με μουσική επένδυση τα υπέροχα τραγούδια του. Αργά χθες το βράδυ, επιστρέφοντας από γιορτινή έξοδο, όπου το “Last Christmas” ακούστηκε τουλάχιστον 4 φορές, διαβάζω πως ο George πέθανε. Κι έμεινα να αναρωτιέμαι πως κάποιος εκεί πάνω μας κάνει πλάκα, καθώς πήρε κοντά του όχι οποιαδήποτε μέρα, αλλά την συγκεκριμένη, τον άνθρωπο που σημάδεψε τα Χριστούγεννα της γενιάς μας, αλλά και των επόμενων γενεών. Από την άλλη πλευρά, ίσως αυτό που φαντάζει ως κραυγαλέα σύμπτωση τελικά να αποδεικνύει πως τίποτα δεν είναι τυχαίο, ειδικά για έναν άνθρωπο με θρησκευτικές αναζητήσεις και εσωτερικές πάλεις όπως ο George. ΄
    Σήμερα στο μυαλό μου έχει καρφωθεί το Jesus to a child, και δεν φεύγει με τίποτα! Σε νιώθω, Τζούλια!

  6. MariaA says:

    Καλημέρα αγαπημένη. Με το που το άκουσα/ διάβασα χτες το βράδυ εσένα σκέφτηκα, ήταν 1 το βράδυ ώρα Ελλάδας και δίστασα. Όλοι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί παίζανε ασταμάτητα όλο το βράδυ τη μουσική του…

  7. Beautyblog Beautyblog says:

    νιώθω ότι έχασα έναν δικό μου άνθρωπο σήμερα, θέλω λίγο χρόνο να συνέλθω.

  8. alkistis αλκηστις says:

    Ο,τι και να πω ειναι λιγο… Τζουλια μας παρε οσο χρονο θες!!!

  9. Maryl says:

    Μόνο αυτό το post εκφράζει στο έπακρο αυτά που νιώθω σήμερα,με τη μόνη διαφορά ότι ο George είναι ο μοναδικός καλλιτέχνης που έχω κλάψει για το θάνατο του μέχρι στιγμής..Σήμερα το έμαθα από τη μεγάλη μου κόρη που,ξέροντας τη λατρεία μου για το συγκεκριμένο καλλιτέχνη και βλέποντας ότι δεν είχα μπει καθόλου στο internet για να ενημερωθώ προσπάθησε η αγαπη μου να μου το πει με τρόπο..Where did your heart go????
    Miss you forever George……

  10. Stella says:

    “Δε μεγαλώνουμε μέρα με τη μέρα, ούτε με τον χρόνο που περνάει. Μεγαλώνουμε μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Ξαφνικά σα να γίνεται μια έκρηξη μέσα μας και νιώθουμε ότι ο χρόνος, μας έφτασε τελικά, όσο και να τον κρατούσαμε γερά κλειδωμένο για χρόνια, με όλες μας τις δυνάμεις, με νύχια και με δόντια.”

    Τίποτ’ άλλο! Αυτό μόνο! Τέλος εποχής! Αποχαιρετισμός στη νιότη…

  11. Ανθη Κ says:

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
    Ο GM έζησε 10 ζωές σε μία κι αυτή γεμάτη από αγάπη από τα εκατομμύρια θαυμαστών του. Οποιος τον αγαπούσε, τον λάτρευε!
    Τζούλια σε καταλαβαίνω.. σαν κάτι να σου έκλεψαν..

  12. Panos says:

    Συγνώμη αλλά Θέλω να μείνω ο έφηβος με τις άτεχνα κολλημένες αφίσες στον τοίχο του παιδικού μου δωματίου…θέλω να μείνω στα ονειρά μου…
    Δεν θέλω ν’ακούω ειδήσεις…φτιάχνω τις δικές μου…όπως μαγικά τις θέλω εγώ…
    Δεν είναι άρνηση,αλλά και να είναι λίγο με νοιάζει…
    Μπορεί να είναι επιλογή…μπορεί και λίγο τρέλα…
    Εγώ πάντως θα περιμένω την επόμενη συναυλία…
    Συγνώμη… αλλά είναι δικαιωμά μου…

  13. Maryl says:

    My childhood just dissappeared today…στο επανηδειν αγαπημένε George

  14. Τραγική ειρωνεία να φύγει τα Χριστούγεννα…Λυπάμαι

  15. mako says:

    Είναι ανατριχιαστικό που σκεφτόμαστε και νιώθουμε όλοι το ίδιο. Αποχαιρετίσαμε σπουδαίους καλλιτέχνες φέτος όμως με τον GM νιώσαμε όλοι ότι αποχαιρετήσαμε ένα κομμάτι του ευατού μας. Περάσαμε απο το “ζω” στο “θυμάμαι”. Ίσως για αυτό να μας στεναχωρεί τόσο.

  16. Anna Nas says:

    Πρώτο πάρτι
    Πρώτος έρωτας
    Πρώτο φιλί
    Πρώτα Χριστούγεννα χωρίς εσένα, αλλά για πάντα μαζί.

  17. Mary Andreadaki says:

    Δε ξέρω αν λόγω ηλικίας ή καταστάσεων ζωής, πάντως πλέον κλαίω πολυ περισσότερο από παλιά. Δε γινόταν να μη κλάψω για τον George που για μένα σήμαινε μια ολόκληρη εποχή. Την ομορφότερη της ζωής μου ίσως….

Σχολιαστε