Επιστροφή

Το καλοκαίρι του πατέρα.

Το καλοκαίρι μου ήταν λίγο. Ενώ έκανα αρκετά πράγματα, χρειάστηκε να τα στριμώξω σε λίγες μέρες και χωρίς να θέλω να φανώ αχάριστος, ήταν λίγο. Και αρκετά κουραστικό. Θεωρώ ότι όλοι μας, θα έπρεπε να μπορούμε να απολαμβάνουμε 3 εβδομάδες συνεχόμενης ξεκούρασης γιατί βρε φίλε bb-αναγνώστη το ξέρεις κι εσύ.

Τα κέφια της επιστροφής! (μεταξύ μας)

Α, ο γυρισμός στο κλεινόν άστυ… Άνοιγμα αποσκευών, πλυντήρια, σιδερώματα, καθάρισμα σπιτιών… Μεγαλείο! Έμειναν πίσω οι παραλίες, τα βοτσαλάκια, οι ξαπλώστρες και κάποια λίγα κοχύλια (τα υπόλοιπα μετακόμισαν μέσα σε γυάλινα βαζάκια έτοιμα να σταθούν δίπλα στις κορνίζες με τις φωτογραφίες των διακοπών).

Επιστρέφουμε Μαζί!

Δεν έχω την παραμικρή ιδέα πώς να ξεκινήσω να γράφω αυτό το post, δεν έχω την παραμικρή ιδέα για τον πρόλογό του, για την κεντρική του ιδέα, ούτε για τον επίλογό του. Ειδικά για τον επίλογο. Και επειδή και η γραφή μου, αλλά και εγώ τελικά σαν άνθρωπος, φαίνεται ότι είμαι περισσότερο structured από ότι αφήνω να φανεί, απλά θα γράψω και θα δω πως και που θα μας πάει.

To καλοκαίρι είναι εδώ! Part One: Η αρχή

Και μην ακούσω καμία αντίρρηση, για τον τίτλο του post. Το ότι για τις περισσότερες τέλειωσαν οι διακοπές, αυτό δε σημαίνει ότι τέλειωσε και το καλοκαίρι, σε αυτή την ευλογημένη χώρα. Ο Σεπτέμβριος είναι καθ’ όλα καλοκαιρινός μήνας και μάλιστα κάποιοι- για μένα οι προνομιούχοι- τώρα ξεκινούν τις διακοπές τους.