Καλώς ήρθες Φθινόπωρο! (και ένα άδειο νεσεσέρ από καλλυντικά)

 

Σας ευχαριστώ όλες, όσες με βοηθήσατε να ξεκαθαρίσω και να βάλω σε μια τάξη το καλοκαιρινό μου νεσεσέρ και σύντομα θα παραλάβετε την  έκπληξή σας. Οι υπόλοιπες και υπόλοιποι- μην ανησυχείτε έχουμε πολλά νεσεσέρ να αδειάσουμε και να ξεκαθαρίσουμε ακόμα! Τώρα λοιπόν αφού έγινε και αυτή η δουλειά και ο Αύγουστος (και μαζί του σιγά – σιγά και το φετινό καλοκαίρι) μας αποχαιρετά ελάτε να καλωσορίσουμε μαζί το φθινόπωρο.

 

 

Πάντως, ειλικρινά δεν ξέρω γιατί το καημένο το φθινόπωρο έχει βγάλει τη φήμη της πιο μελαγχολικής εποχής του χρόνου. Δεν ξέρω για εσάς- αλλά εγώ δεν συμφωνώ καθόλου- το αγαπώ πολύ το φθινόπωρο. Να μου πείτε μελαγχολική κάπως την περίοδο από τέλος Ιανουαρίου μέχρι τέλος Φεβρουαρίου (όταν αρχίζεις να βαριέσαι πια την εποχή) να το καταλάβω. Αλλά το φθινόπωρο δεν είναι καθόλου μα καθόλου μελαχγολικό και τους λόγους, σας τους παραθέτω λίγο πιο κάτω. Και να πω και κάτι; Έτσι κι αλλιώς πάντα είναι λίγο βαρετό το τέλος μιας εποχής – έχεις χορτάσει και θέλεις κάτι άλλο. Νομίζετε ότι αν δεν μεσολαβούσαν οι διακοπές του Αυγούστου, κατά τα μέσα Σεπτεμβρίου δεν θα αισθανόσασταν λίγο βαριεστημένες με τα ίδια και ίδια; (και ειδικά για εμάς τις γυναίκες – η μεγαλύτερη (εντάξει, εννοείται επιφανειακή…) βαριεστιμάρα είναι τα ίδια και τα ίδια, ρούχα και παπούτσια…).

 

Για να το πάρουμε λοιπόν, λίγο αλλιώς με το φθινόπωρο και μην ακούσω καμία να μιλήσει για μελαγχολία…

 


 

Και ξεκινώ με τον Σεπτέμβριο…Κα-τα-πλη-κτι-κός μήνας! Εξ’ άλλου στη χώρα μας είναι ακόμα καλοκαίρι και εγώ θυμάμαι τους γονείς μου για χρόνια να πηγαίνουν και σε ένα διαφορετικό νησί κάθε Σεπτέμβριο και να περνάνε τέλεια. Αλλά ακόμα και έτσι να μην είναι και είτε επιστρέφεις στο σχολείο, στη σχολή, στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά, στο σπίτι σου (επιτέλους!), το κάνεις με όρεξη, με φορτισμένες μπαταρίες και (extra plus) με υπέροχο μαύρισμα. Και εκεί αρχίζεις να ξαναβρίσκεσαι με φίλους, να οργανώνεις βραδιές σε σπίτια και να τους μαζεύεις όλους, να λες νέα, νέα, νέα (σε girls night) πάνω από ένα ποτήρι κρασί που έχει άλλη νοστιμιά αν δεν το πληρώσεις- χααααα, χαχχαχα, χαχαχχαα!!!!.

 

Το λέω αυτό γιατί η Βίκυ έχασε στοίχημα και θα μου πληρώσει πολλά κρασιά τον Σεπτέμβριο… (καλό κόλπο αυτό, να το υιοθετήσετε), να φεύγεις για ένα σαββατοκύριακο κάπου κοντά και να απολαμβάνεις τόσο πολύ περισσότερο τη θάλασσα που τον Σεπτέμβριο είναι καυτή και λάδι (αντίθετα με τα μελτέμια του Αυγούστου) καλά, αν μένεις και κοντά στη θάλασσα, δεν το συζητώ είσαι ευτυχισμένος άνθρωπος και τέλος να μην περιμένεις να πάει η ώρα 9.30 και επιτέλους να φύγει λίγο ο ήλιος για να κάνεις ένα μακιγιάζ της προκοπής (το κάνεις από τις 8.30). Και στην πανέμορφη χώρα μας, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, να εισάγεσαι σιγά – σιγά στην πραγματικότητα, όταν τους βλέπεις όλους γύρω σου, μαυρισμένους, λίγο πιο ξεκούραστους λίγο πιο χαρούμενους και αισιόδοξους και σ’ αυτό να βοηθάει και η ενέργεια του ήλιου που καλά κρατεί ακόμα…

 

 

 


 

Θέλετε να μου πείτε ότι έχει περάσει ποτέ έστω και ένας Οκτώβριος στη ζωή σας, που να μην έχετε πρώτα λιγουρευτεί και μετά αγοράσει ένα τέλειο ζευγάρι μπότες ή μποτίνια; Αχχχ… με τι χαρά περιμένεις να αλλάξεις μια ίδια και απαράλλαχτη γκαρνταρόμπα των τελευταίων τεσσάρων μηνών και με πόση συγκίνηση ξανασυναντιέσαι με εκείνο το απίθανο μαύρο δερμάτινο κοντό μπουφανάκι που αγόρασες στις εκπτώσεις του Μαρτίου και πρόλαβες να το βάλεις μόνο καμιά δεκαριά φορές οπότε σου φαίνεται σαν καινούργιο;

 

Πόσο έχεις λαχταρήσει ένα ζευγάρι μαύρο οπάκ καλσόν… Τι ωραίες σου φαίνονται οι πλούσιες καστανές αποχρώσεις όταν πας να βάψεις τα μαλλιά σου που έχουν ξεθωριάσει πια από τις ακτίνες του ήλιου; Τι ωραία που μυρίζει εκείνη η πρώτη βροχούλα που φαίνεται να «καθαρίζει» και να αναζωογονεί τα πάντα στο πέρασμα της (και εσύ, κοτσάρεις και τις μποτούλες). Tι ωραία η πρώτη βραδιά που κλείνεις τις μπαλκονόπορτες (γιατί το αεράκι έχει κρυώσει λίγο) φτιάχνεις ένα νόστιμο ψητό, ανάβεις κεράκια και περιμένεις τέσσερις-πέντε φίλους να το μοιραστούν μαζί σου (και να βαθμολογήσουν κιόλας την μαγειρική σου όπως στο «Κάτι Ψήνεται» γιατί αλλιώς δεν έχει πλάκα…) Και σαν έξτρα bonus να περιμένεις και την 28η που φέτος πέφτει Παρασκευή, άρα ένα ακόμα τέλειο τριήμερο για να το περάσεις όπως ακριβώς θέλεις.. (γιούπι!!!!)

 

 

 

Καλά, τι να πω τώρα; Οι πολύ στενές μου φίλες, από εσάς που διαβάζετε bb από τα σπάργανα, ξέρετε την λατρεία μου για τον Νοέμβριο, αυτόν τον υπέροχο, μοναδικό, προ-Χριστουγεννιάτικο μήνα του χρόνου. Όπου κάτι υπάρχει, κάτι συμβαίνει, κάτι νιώθεις στην ατμόσφαιρα που είναι τόσο γλυκό, τόσο ζεστό, τόσο χουζούρικο…

Η πρώτη φωτιά στο τζάκι, η πρώτη ευχάριστη ζεστούλα από την κεντρική θέρμανση, τα χαλιά και τα ριχτάρια,  η πρώτη εξόρμηση σε κάποιο κοντινό βουνό, κόκκινο κρασί και καψαλιστό ψωμί με λάδι και ρίγανη σε ένα μικρό ταβερνάκι, οι πρώτες ετοιμασίες και τα στολίσματα για τα Χριστούγεννα εκεί κάπου στα μέσα του μήνα, βραδάκια με μπιρίμπα και ζυμαρικά,  η χαρά για το σπίτι σου, όπου κατά τις 9 το βράδυ ανοίγεις ένα καλό βιβλίο (αντίθετα με την ξεσηκωμάρα και φουρφουρίλα του καλοκαιριού που όλο κάπου θέλεις να είσαι και το σπίτι δεν σε χωράει μέχρι τις 12 τη νύχτα..).

Τι ωραία, να σας ζαλίζω μέσα από το beauty blog με ότι πιο μυρωδάτο, λαμπερό, όμορφο και limited edition υπάρχει στον κόσμο της ομορφιάς, να κάνουμε διαγωνισμούς, να γελάμε με τα απίθανα σχόλια σας, να κερδίζετε τα δωράκια σας…Και τέλος, ναι, αυτό…, μόνο αυτό φτάνει… να μετράς ανάποδα μέχρι την πιο λαμπερή και συναισθηματική γιορτή και εποχή του χρόνου….

 

Μετά από αυτά, αν και πάλι κάποιες από εσάς αισθάνεστε μελαγχολία που έρχεται το φθινόπωρο, τι να πω; Διαβάστε την παρακάτω παράγραφο μήπως και καταφέρω να σας φτιάξω λίγο -κυριολεκτικά με το σταγονόμετρο όμως – το κέφι…

 

Για πέντε από εσάς λοιπόν, έχω μια μικρή, αλλά πολύ «μικρή» έκπληξη. Θυμάστε την προηγούμενη εβδομάδα που έκανα ένα post για τα απίθανα αρώματα Bond No9; Λοιπόν δεν θα το πιστέψετε, αλλά την επόμενη μέρα από το post , κατέφθασε για άλλη μια φορά από το Λονδίνο η κολλητή μου η Ιβάνα (εντάξει, έχετε ήδη καταλάβει ότι λατρεύει την Ελλάδα…) και μαντέψτε τι είχε για εμένα στη βαλίτσα της: Πέντε δείγματα, από πέντε διαφορετικά αρώματα της σειράς Bond No9, τα οποία πήρε από το Harrod’s, γιατί ήξερε πριν φύγει πόσο πολύ μου είχε αρέσει το άρωμά της και μάλλον κάτι έχει στο μυαλό της… Μιλάω όμως για μικρά, πολύ μικρά δειγματάκια, σαν καραμελίτσες είναι, που όμως αρκούν για 3-4 ψεκασμούς. Εγώ όμως θέλω να τα δώσω σε σας… Ενδιαφέρεται κάποια από εσάς να δοκιμάσει;

 

Οι «καραμελίτσες» δείγματα από τα αρώματα Bond No 9 (και ναι, ξέρω, δεν είναι και κανένα σπουδαίο δώρο, έτσι μωρέ,  απλά για να περιμένουμε κάτι και θα σας πω το βράδυ με σχόλιο στο ίδιο post ποιες θα τα δοκιμάσετε…)

 

 

 

362 Σχόλια
  1. πλακα πλακα, μετα το αρθρο νοιωθω χαρουμενη που τελειωνει ο αυγουστος και ανυπομονησια για το φθινοπωρο! julia, respect για τον τροπο γραψιματος σου…πραγματικα, το χεις! οσο για τις καραμελιτσες, τις λατρεψα απ την πρωτη ματια!!!

  2. μερικεσ καραμελιτσεσ πρεπει να υπαρχουν στην τσαντα μας!!!

  3. τα μικρα δωρα ειναι κ’ τα πιο ομορφα…

  4. Ναι, αμε! Πολύ θέλω να τα δονικάσω κι εγώ!!!

  5. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!Καραμέλες χωρίς να έχουμε τύψεις!!!

  6. Φαίνονται καταπληκτικά. Ευχαριστούμε!

  7. Αν δεν είναι πρόβλημα που είμαι μακριά…!!!! Φαίνονται υπέροχα, θα ήθελα και εγώ 🙂

Αφήστε το σχόλιο σας

Το e-mail δεν θα εμφανιστεί.