AVEDA XMAS GIFTS

Ομορφιά: «Βουτιά» στο παρελθόν με 5 vintage προιόντα (και άλλα…)

 

vintage2

 

Τρελαίνομαι να διαβάζω για προϊόντα αλλά και τρόπους που έβρισκαν οι γυναίκες στο παρελθόν για να γίνουν πιο όμορφες. Έχω επηρεαστεί λίγο (αρνητικά, βέβαια) και από μια ιστορική ταινία που είδα τις προάλλες. Ονομάζεται “The Countess” (ελλ. Η Ματωμένη Κόμισσα) και έχει να κάνει με την αληθινή ιστορία της Ουγγαρέζας Κόμισσας Erzebet (Elizabeth) Bathory (1560-1614)

 

 

Σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί η Γαλλίδα ηθοποιός Julie Delpy και η ιστορία έχει περίπου ως εξής: H Κόμισσα Bathory ήταν πανίσχυρη, και από τις πιο πλούσιες γυναίκες της χώρας με ανίκητο στρατό, την οποία «φοβόταν» και ο ίδιος ο Βασιλιάς της Ουγγαρίας. Χάνοντας τον σύζυγό της στα 35 της, μένει χήρα και  έχει πλέον όλη τη δύναμη και τον πλούτο στα χέρια της. Στα 39 της ερωτεύεται έναν 21χρονο ευγενικής καταγωγής. Τρελαίνεται από έρωτα, αλλά θεωρώντας ότι το αντικείμενο του πόθου της είναι πολύ νεαρής ηλικίας και εκείνη πλησιάζει τα 40, μια μέρα της μπαίνει στο μυαλό ότι ο μόνος τρόπος για  να παραμείνει ποθητή και να διατηρήσει την ομορφιά και τη νεανικότητα της,  είναι το φρέσκο αίμα παρθένων. To cut a long story short, τα ιστορικά στοιχεία και πάμπολες μαρτυρίες,  υποστηρίζουν ότι σε διάστημα λιγότερο των πέντε ετών, η “Blood Countess“, (όπως έμεινε γνωστή) βασάνισε και στράγγισε από το αίμα τους σε ενα μαρτυρικό κλουβί που είχε εγκαταστήσει στα υπόγεια του πύργου της, εκατοντάδες παρθένες (περίπου 650) για να χρησιμοποιεί το αίμα τους, ως προϊόν ομορφιάς για το πρόσωπο και το σώμα της. Δεν θα σας πω, τι απέγινε. Δείτε την ταινία, ή διαβάστε την ιστορία της. Πάντως ακόμα και τότε, για να είμαστε και up to date, η πολιτική τον έπαιξε τον ρόλο της… Anyway,  η  κόμισσα μέχρι σήμερα, είναι γνωστή ως η πιο περιβόητη γυναίκα serial killer όλων των εποχών. Σας θυμίζει κάτι από τον Ρουμάνο Vlad Tepes γνωστό και ως Count Dracula; Σωστά. Είναι το αντίστοιχο γυναικείο και μάλιστα σχεδόν την ίδια εποχή. Με τη μόνη διαφορά, ότι αυτός δεν έμεινε γνωστός ως ο πιο περιβόητος serial killer… (που ήταν…)

 

(Θα το γράψω. Κάποιες φορές, ακούμε ότι το όνομα, ταιριάζει με τον κάτοχό του… Εγώ όσο έβλεπα την ταινία, σκεφτόμουν, το επίθετό της Bathory… τι μου θυμίζει… αχ, τι μου θυμίζει…Bathory…. Bathory..  Bath… Bath… blood bath…)

 

 

Ντροπή και φτου μου, αλλά, θα το πω.. Κούκλα, η ρουφιάνα, η Bathory…

 

 

blood-countess-elizabeth-bathory

 

Sorry κορίτσια, λίγο μακάβριο, το ξέρω, πάντως η ταινία είναι αρκετά καλή, τη συστήνω, έχει καλές ερμηνείες, απεικονίζει με αλήθεια την εποχή, δεν έχει “άγριες” σκηνές, περισσότερο υπονοεί, παρά δείχνει -εκεί φαίνεται εξ’ άλλου και η γυναικεία σκηνοθετική ματιά.

 

Εντάξει πολύ μεγάλη η συγκεκριμένη «βουτιά»  από πολλές απόψεις, και τώρα θέλω να δούμε κάποιες έντυπες vintage διαφημίσεις και κάποια προιόντα ομορφιάς του τότε, τα οποία χαζεύω με τις ώρες…

 

 

To 1900 η κρέμα προσώπου Jonteel υποσχόταν, ότι αν τη χρησιμοποιήσει μια γυναίκα, ΔΕΝ θα βγάλει τρίχες στο πρόσωπο…..(;;;;). Δηλαδή τι; Κάποιες άλλες, κρέμες,  έβγαζαν;;  Θέλει πολύ διάβασμα αυτό…(αλλά, με την επίκτητη υπεροψία, της τεχνολογικά προηγμένης εποχής που ζω, γελάω τρελά, αν και δεν θα έπρεπε, αν ήμουν καλός άνθρωπος…)

 

 

 

1900-jontel

 

 

Tη δεκαετία του 1920 και του charleston (σκεφτείτε Great Gatsby) κάθε fashionista που σεβόταν τον εαυτό της, έπρεπε να είχε για τα μαλλιά της ένα χτενάκι Auguste Bonaz

 

 

Auguste Bonaz

 

 

Φανταστείτε σαμπουάν, το οποίο να περιέχει στη σύνθεσή του.. ένα ολόφρεσκο αυγό! Kαι να περηφανεύεται γι΄αυτό! Και να είναι και το tagline του! Ναι, ναι, όπως το ακούσατε! Το Hellen Curtis, Shampoo plus egg!  59 σεντ, τη δεκαετία του 1940. Tώρα, πως ακριβώς θα μύριζαν τα μαλλιά, είναι κάτι που με ξεπερνάει.

 

 

 

egg-shampoo

 

 

Μην κοιτάτε, με ανοιχτό το στόμα. Τι νομίζατε; Λίγες μόνο δεκαετίες κρατάει η υστερία με τις αδύνατες και την αδυναμία. Πίσω στις αρχές τις δεκαετίας του 1950, μια αδύνατη γυναίκα, απλά δεν είχε sex appeal. Σκεφτείτε καμπύλες Jane Mansfield, είδωλο της εποχής. Τότε λοιπόν, δεν υπήρχαν προιόντα αδυνατίσματος, αλλά αντίθετα, πρόσθεσης κιλών. Όπως το ironized yeast σε ελεύθερη μετάφραση, ζύμη με σίδηρο και… “ζυγίστε γρήγορα και εύκολα 5 με 12 κιλά παραπάνω”! Και να σας πω και κάτι μεταξύ μας; Επειδή έχω κάνει πολλές συζητήσεις περί αυτού, με άντρες φίλους μου, αυτό, δεν άλλαξε ποτέ, για τους άντρες. Σχεδόν κανένας άνδρας, δεν έλκεται από ένα πολύ αδύνατο γυναικείο σώμα. Αυτό είναι δικό μας προνόμιο, η μια με την άλλη και ιέρεια την Carrie Bradshaw και το size 0.   Kαι εννοείται, ότι μιλάω, για εμάς, που προσπαθούμε να βγούμε, από το πετσί μας. Αν ο σωματότυπος θέλει size 0, ή 2, τέλεια. Εσείς, οι 0 ή 2,  χωρίς αμφιβολία, είχατε και έχετε το δικό σας sex appeal (με το  μόνο που ΔΕΝ έχει να κάνει το sex appeal, είναι τα κιλά… trust me…)

 

 

 

 

gain-weight!

 

 

Το 1960, η μάρκα κραγιόν Τangee, υποστήριζε ότι ήταν η διασημότερη στον κόσμο. Είναι πολύ πιθανό κάπου να το έχει πάρει το μάτι σας, πρόκειται για ένα κραγιόν σε πορτοκαλί χρώμα, που όμως όταν το απλώνεις στα χείλη είναι διάφανο και σιγά σιγά, το χρώμα αρχίζει και φαίνεται, τονίζοντας ουσιαστικά το φυσικό χρώμα των χειλiών της κάθε γυναίκας, πράγμα που σημαίνει ότι δείχνει αλλιώς σε κάθε μια. Το Tangee(R)  πωλείται ακόμα!

 

 

 

tangee-lipstick

 

 

Το Sun-In, ήταν ένα σπρέι με βάση το οξυζενέ,  βγήκε στην αγορά, το 1969 και πολλές ήταν εκείνες που καλωσόρισαν την άφιξή του. Το ψέκαζαν στην παραλία και περίμεναν ώρες κάτω από τον ήλιο για να ανοίξουν τα μαλλιά τους  με την συντροφιά βέβαια του baby-oil, για μαύρισμα,-άλλο τρελό trend της εποχής και αυτό… Καταλάβατε πως γύρναγαν από τις διακοπές… οξυζενέ στα μαλλιά, baby oil για προστασία…οχ, μανούλα μου…(προσφάτως έμαθα από τον κύριο Ρωμανό ότι το ωχ, δεν γράφεται πλέον με ωμέγα αλλά με όμικρον και είπα να προοδεύσω και εγώ, αλλά δεν αντέχω, με αυτά που βλέπουν τα μάτια μου στα ελληνικά… ωχ, ωχ, ωχ και πάλι ωχ…)

 

 

Sun-In

 

 

Το Binaca, σπρέι για δροσερή αναπνοή,  λανσαρίστηκε την δεκαετία του 1970 και ήταν πρωτοποριακό για την εποχή του. Δεν καταπολεμούσε την δυσάρεστη αναπνοή, απλώς την καμουφλάριζε με άρωμα μέντας.

 

 

binaka

 

 

 

 

 

Όλα τα παραπάνω με έβαλαν σε πολύ vintage mood και έτσι λέω να κάνω και εγώ μια βουτιά στο παρελθόν και συγκεκριμένα στην δεκαετία του 1960 και μάλιστα στις πολύ αρχές, στο 1961 και σε ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια της εποχής.  Ναι, πολύ παλιό, αλλά τι να κάνω, δε φταίω εγώ… έχω και πολύ παλιότερα αγαπημένα, εφόσον μεγάλωσα με οικογένεια, προ-γιαγιάδες, γιαγιάδες, παππούδες, μπαμπάδες, μαμάδες, προ-θείες, προ-θείοι, θείες, θείοι, – ο αγαπημένος μου νονός, Νίκος και καλύτερος χορευτής rock&roll και twist, άλλος θείος τρελός με Eagles, άλλος με disco, Earth, Wind and Fire και Barry White και τι να κάνω και εγώ; Όλοι αυτοί λάτρευαν τη μουσική και από μωρό- αν μπορώ να το πω αυτό- με μουσική με μεγάλωσαν, ο καθένας τους με τα αγαπημένα της δικής τους εποχής, αλλά εδώ που τα λέμε, όλα τους άρεσαν και τους αρέσουν, για παράδειγμα το αγαπημένο τραγούδι της μαμάς μου σήμερα, είναι αυτό του John Newman, ” I need to know now, can you love me again... Πάρε και κατάλαβε, τώρα, εμένα με πάνε προς τα πίσω, άλλοι προχωρούν μπροστά…

 

Στο μεταξύ το Πάσχα, έβαλα ένα ωραίο, very cool τζινάκι στον κύριο Ρωμανό, που ήταν πιο μακρύ από τα Vans παπούτσια του (τα κάλυπτε, βεβαίως…) τον αφήνω για καμιά ώρα στον παππού και ξαφνικά,  όταν τον ξανα- βλέπω, ήταν με πατζάκια ανεβασμένα…  (ξέρετε, αυτό το vintage, “προς τα πάνω και προς τα έξω” τα πατζάκια…)  “Έλα Παναγία μου” σκέφτηκα και το είπα και δυνατά:  “Γιατί είναι ανεβασμένα τα πατζάκια του παιδιού μου;” Για να πάρω την εξής απάντηση, από τον πατέρα – παύλα- παππού:  “Αααα, αν μου επιτρέπεις, εμείς οι Rockabilly’s, του Elvis, έτσι τα φοράγαμε.. έτσι πρέπει να το φοράει και ο ο εγγονός μου… ” (να λιποθυμήσω τώρα, ή να το αφήσω για αργότερα, μια που το παιδί μου, δεν γεννήθηκε το 1947, αλλά το 2007;;;;;) Styling και ο παππούς; Έλεος, δηλαδή!

 

(Α,πα πα πα, τι παρλαπίπα, Θέε μου, πόσο trivial…αλλά όποια κανονίσει Τrivial Pursuit βραδιά, εννοείται είμαι μέσα. Το στοιχείο μου.)

 

Anyway, το τραγούδι είναι  για την “άτακτη” Runaround Sue, η οποία Sue, έκαιγε καρδιές και δεν έμενε πιστή σε ένα αγόρι. Πάντως, δεν είναι απλά, ένα νόστιμο τραγουδάκι αυτό το παρακάτω. Σύμφωνα με το έγκυρο περιοδικό Rolling Stone, κατατάσσεται στο Νο 342 στη λίστα με τα “500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών”. Παρόλα αυτά, δεν το διάλεξα εντελώς τυχαία για σήμερα, που μιλάω για vintage. Δείτε όλο το video. Απίθανη εποχή… Το ντύσιμο, το μακιγιάζ, το στυλ, το hair styling, οι άντρες- αρσενικά, οι γυναίκες- θηλυκά, απίθανο σας λέω, απίθανο… (ή που σε λάθος εποχή, γεννήθηκα, ή που  με έχουν μπερδέψει, όλοι αυτοί οι παραπάνω… Όσο αφορά, τον κύριο Ρωμανό, που εκτός από τους παραπάνω, έχει και μένα που η μουσική δεν σταματάει ούτε στο σπίτι ούτε στο αυτοκίνητο, τι να πω; Ας βρει και αυτός τον δρόμο του. Προς το παρόν, “λυσσάει” κάθε βράδυ στο χορό, με Pharrell Williams και Happy.)

 

 

Άντε, λοιπόν.. ας πάει και το παλιάμπελο.. το παρακάτω, το αφιερώνω, σε εσάς αλλά και σε μπαμπάδες, μαμάδες παππούδες, γιαγιάδες ακόμα και προ-whatever, που όμως, το “λέει ακόμα”, η ψυχή τους…

 

 

Dion & The Belmonds: Runaround Sue.

 

 

 

 

 

 

Σαν πολλά να είπε το στόμα μου, αυτή την εβδομάδα, την επόμενη θα δώσω σκυτάλη στην Ιωάννα, που έχει πολλά και ενδιαφέροντα να μας πει.

 

Καλό Σαββατοκύριακο αγαπημένες!

 

23 Σχόλια
  1. Καλημέρα, με πολλά vintage ωχ!!!
    Ευτυχώς οι εποχές αλλάζουν και οι θυσίες για την ομορφιά εξελίχθηκαν σε ατομικές (άντε και οικογενειακές-οικονομικές).
    Όμορφο το ταξίδι στο παρελθόν, σήμερα.

  2. Καλημέρα! Δεν το πιστεύω όμως! Χθες έτυχε να δώ στους τοίχους καταστήματος δικές μας παλιές διαφημίσεις προιόντων κι επηρεάστηκα τόσο πολύ που σκεφτόμουν “τι ωραίες εποχές, τι αθώες!” και τώρα αυτό! Πραγματικά το λάτρεψα το κείμενο!(το ρούφηξα τολμώ να πω) Σου εύχομαιένα ολόφωτο σαββαατοκύριακο!

  3. Τρελλαίνομαι για Vintage posts!!! τρελλαίνομαι για τις παλιές διαφημίσεις, συσκευασίες, συνηθειες των γυναικών, trends και νοιωθω τόσο τυχερή που γεννηθηκα και ζω στο σήμερα κι εχω πια τόση ενημέρωση και τόση γνώση ώστε να μην κανω λαθη τραγικά όπως το οξυζενε στα μαλλιά (απο κει θα βγήκε και το οξυζεναρισμένη ξανθιά έτσι?). By the way, η Maybelline ή η Loreal δεν είχε βγαλει ενα κραγιον πριν δυο τρια χρονια που έκανε ακριβως την δουλειά του Tangee?

  4. @Stella: Correct, as always, αγαπημένη.. Η L’Oreal, αλλά δεν είχε αναμενόμενη επιτυχία, νομίζω…

  5. Τη μισώ τη μοντέρνα ορθογραφία.Όχι γιατί με δυσκολεύει , όσο γιατί αλλοιώνει τη γλώσσα μας και την ιστορία που υπάρχει πίσω από κάθε συλλαβή!

  6. Χείμαρρος είσαι σήμερα.Ε όχι δεν θα κολυμπήσω και στο αίμα παρότι είμαι 40 παρά 5 (μήνες). Και ‘γω τρελαίνομαι με το i need to know now….

  7. 1 απο τα πιο ωραια αρθρα που εχεις ανεβασει Τζούλια!!! “Ταξιδιάρικο” και “μυθηστορηματικό”……!!!! Merci!

  8. Καλημέρα αγαπημένη, καλημέρα.
    Σε χόρτασα σήμερα, διάβαζα πίνοντας έναν εσπρέσο καραμέλα και νομίζω δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος για να κλείσει η βδομάδα μας.

    Χε, χε στα χνάρια της κόμισσας η Καρντάσιαν, δεν είχε ανεβάσει στο instagram τις θεραπείες που έκανε στο πρόσωπο με το αίμα (οκ βέβαια εκείνη έβαζε το δικό της, δεν έψαχνε παρθένες…)

    Μου αρέσουν πάρα πολύ οι ρετρό διαφημίσεις, έχω μια μικρούλα συλλογή.

    Εχμμ…κάπου εκεί το ΄80, η μαμά μου αγόραζε από τον Κλαουδάτο (το Hondos της εποχής, εσείς είχατε το Μινιόν στην Αθήνα, εμείς τον Κλαουδάτο στη Θεσσαλονίκη) ένα σαμπουάν. Ήταν σε κίτρινο πλαστικό μπουκάλι, στρογγυλό κάτω και είχε ένα πολύ λεπτό και μακρύ λαιμό. Δε θυμάμαι καθόλου τη μάρκα, θυμάμαι όμως πως είχε αβγό και η μαμά μου το είχε σε μεγάλη εκτίμηση.

    Αντίστοιχο κραγιόν του Tangee, μας έφερνε η γιαγιά μου χρόνια ολόκληρα από την Πόλη. Σε χρυσή συσκευασία με μικρά spikes(ω ναι), ήταν πράσινο, στα χείλη έβγαινε διάφανο και σιγά σιγά κοκκίνιζε ή γινόταν ροζ ανάλογα το ph των χειλιών.

    Πόσο όμορφη η διαφήμιση του Sun In!Πολύ κλασικά χρώματα και γραμματασειρά…Τη λατρευω αυτή τη γραμματοσειρά, με συγκινεί πολύ. Μου θυμίζει Μπριζίτ, μου αρέσουν τα 70’s.

    Πέρσι το καλοκαίρι, ανάβαμε κεράκια με τις μικρές στο μπαλκόνι, φτιάχναμε smoothies για τις μικρές (και μοχίτο για τη μαμα) και βάζαμε τραγούδια στο youtube. Τη μεγαλύτερη επιτυχία την είχε το Lolipop.

    Νομίζω σήμερα ταιριάζει κιόλας να μοιραστώ τη χαρά μου. Έχω κλείσει από τώρα ραντεβού με τις κόρες μου στο σαλόνι για την Κυριακή, 13:30. Στον Ant1 θα παίξει το Grease και σκοπεύουμε να τραγουδήσουμε όοοοολα τα τραγούδια της ταινίας. ♪♫ You’re the one that I want ♫♪

    Σε ευχαριστώ αγαπημένη για το σημερινό, μου έφτιαξες το κέφι.

  9. @Ελένη Κερσένογλου: Αγαπημένη μου…

    Thank you, thank you, thank you..

    Σήμερα σε ευχαριστήθηκα και εγώ πίνοντας το τσάι μου και διαβάζοντας όλα τα ενδιαφέροντα που έχεις πάντα να πεις.

    Αυτό για σένα και τις δυο μικρές κούκλες σου:

    http://www.youtube.com/watch?v=dZQF3YDDYs4

  10. @Ελένη Το θυμαμαι Ελενίτσα αυτο το κραγιόν το πράσινο από την Πόλη!!!! Το θυμαμαι τωρα που το είπες!!!! κι όσο για το σαμπουάν της μαμάς σου μήπως ήταν το ΟΜ-ΟΡ με το μότο “….για ομορφα μαλλιά…”?

  11. Τι όμορφο το post σου σήμερα κ πολύ χορταστικό!Μου αρέσουν πολύ οι vintage διαφημίσεις κ εικόνες!Εγώ έβαζα το sun-spray στα μαλλιά μου κ άνοιγαν στον ήλιο!Όσο μεγάλωνα,σκούραιναν κι αυτό δεν μου άρεσε!Όμως,δεν ήθελα κ να τα βάψω!Αυτό που θυμάμαι ήταν η απαίσια μυρωδιά του.Καλό Σαββατοκύριακο!

  12. Γεια σας Τζουλια ακου η μαλλον διαβασε μια συγκυρια. Πριν μια ωρα ημουν στο Θησειο και συγκεκριμενα στο μουσειο του νεκροταφειου του Κεραμικου( για μενα ο πιο ενδιαφερων αρχαιολογικος χωρος της Αθηνας). Κοιτωντας τα εκθεματα απο τα αντικειμενα που εχουν βρεθει στους ταφους ειδα το εξης εκπληκτικο. Δυο συσκευασιες πουδρας που ειχαν μεσα ακομα πουδρα. Ειχε γινει βεβαια η πουδρα στερεη σας μικρα στρογγυλα νομισματα ασπρα. Εκπληκτικο παντα οι γυναικες σε ολες τις εποχες ηθελαν να ειναι ομορφες. Σας συστηνω καποια στιγμη να πατε σε αυτο το μουσειο και τον αρχαιολογικο χωρο το εισητηριο ειναι μολις 2 ευρω. Παντως Τζουλια φοβερη συμπτωση δεν συμφωνεις .

  13. @rania: Και σε πληροφορώ, ότι δεν είναι μόνο μια η σύμπτωση… Πριν λίγες μέρες, διάβασα, ότι σε αρχαιλογικό χώρο της Αγγλίας (κατά τη διάρκεια των Ρωμαίων) βρέθηκε, κρέμα προσώπου, επίσης βέβαια σε στέρεα μορφή.. Και έχεις δίκιο για το χώρο και το Μουσείο. Όσο για τις συμπτώσεις, γνωστές πλέον στα bb girls.

  14. Να συμπληρώσω στην ιστορία για την Ουγγαρέζα κόμισσσα ότι στο Μουσείο Τρόμου του Σαν Μαρίνο αναφέρεται η ζωή της με τη δέουσα βαρύτητα.Πολύ ενδιαφέρον μουσείο!!

  15. ωραίο άρθρο!
    και από το αίμα των παρθένων κλείνουμε με ένα τραγουδάκι..
    nice trip!
    *μα τι βάζανε στα “μούτρα τους” θεέ μου!

  16. Tζα!!!Καλησπέρα Τζούλια,bbgirls.Υπέροχη η αναδρομή στα παλιά αλλά σαν να μελαγχόλησα κάπως.Εντύπωση μου έκανε το ironized yeast.Δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι υπήρχε τέτοια ανάγκη των γυναικών για να δημιουργηθεί κάτι αντίστοιχο.Να,κάτι τέτοια διαβάζω και μετά σκέφτομαι ότι μάλλον σε λάθος εποχή γεννήθηκα!Φιλιάααααα

  17. Για άλλη μια φορά υπέροχο και απολαυστικό κ το σημερινό post! Aλλά πολύ μου κίνησε το ενδιαφέρον η ταινία με την κόμισσα,δεν υπάρχει περίπτωση να μην τη δω..πόσο μου αρέσουν αυτές οι αναδρομές στο παρελθόν!

  18. @Litsa Kouklitsa: Ξέρεις… κατά μια έννοια, τη νιώθω, τη μελαχγολία σου.. Μου συμβαίνει και εμένα και είναι λογικό.. Πας πίσω, πολύ πίσω.. και σκέφτεσαι, διάφορα.. Στιγμές, ώρες, μέρες, μήνες, χρόνια και ζωές.. ζωές που έφυγαν, αλλά είναι τόσο πολύ ακόμα μαζί μας.. I feel you, bb girl…

  19. ……………………………………………
    ………………………………………………
    …………………………………………………
    …………………………………………………..

    ειμαι σιγουρη οτι μπορεις να το αποκρυπτογραφησεις
    (εκει που ενωνει η μουσικη και τα λογια ειναι περιττα)

  20. Η ανάρτηση σήμερα…. “τα σπάει”!! Ένα νοσταλγικό ταξίδι με vintage εικόνες με πανέμορφα προϊόντα ομορφιάς, που δημιουργήθηκαν σε λατρεμένες εποχές! Όντως η Loreal είχε βγάλει (δεν θυμάμαι πότε) ένα κραγιόν που ήταν παρόμοιο με το κραγιόν Τangee και δυστυχώς τ’αγόρασα αλλά ήταν μεγάλη αποτυχία! Πάντως θα’θελα πολύ να ζω σ’εκείνη την εποχή που υπήρχαν προϊόντα πρόσθεσης κιλών και που οι πλούσιες καμπύλες ήταν συνώνυμο του sex appeal!! Πολλά φιλιά! 🙂

Αφήστε το σχόλιο σας

Το e-mail δεν θα εμφανιστεί.