How you Like me now?

 

Sally-Field-GGU

 

Όλοι εμείς που ανεβάζουμε φωτογραφία στα κοινωνικά μέσα, κάποιες φορές (όχι πάντα)  καθόμαστε σε αναμμένα κάρβουνα περιμένοντας να ανέβει ο αριθμός των likes. Και αν δεν το παραδεχόμαστε,  ένα έχω να πω: ψεύδομεν!. «Σούζυ / Σούζο, τρως (τα νύχια σου). Και ψεύδεσαι και τα τρως!»

 

Κατά μια έννοια, τα κοινωνικά δίκτυα έχουν αντικαταστήσει την καθημερινή μας έξοδο. Και είναι αλήθεια ότι κάποιες φορές, προσομοιάζουν το αγαπημένο μας μπαράκι. Ξέρετε, αυτό στο οποίο μαζεύονται όλοι, φίλοι και γνωστοί! Όλοι! Κι εδώ είναι το ζουμί. Γιατί, ενώ αν πας στο μπαράκι με μούτρα, θα ξίνιζες στους μισούς αλλά δε θα σε πείραζε κιόλας, «εδώ» θέλεις να ενδιαφερθούν. Θέλεις να ποστάρεις «τώρα που στρώνουμε χαλιά, τι να κάνω το πτώμα» και να γίνει χαμός στα likes.

 

Και αντ’ αυτού.. σιωπή! 2,3,4, άντε 10 likes των κολλητών (μιλάω για τους νορμάλ ανθρώπους που έχουμε 200, 300 άντε 500 φίλους. Όχι την κατηγορία  που κάνει friend request στο… Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Και αναρωτιέσαι γιατί δεν άρεσε η ξινίλα σου στους φίλους σου. Μικρή και αθώα φίλη, εσύ μπορεί να γνωρίζεις σε τι φάση είσαι. Το ίδιο και οι κολλητοί σου, ναι αυτοί οι 2-3-3 άντε 10. Τη φίλη που έχεις να δεις από το δημοτικό, τη ρώτησες σε τι φάση είναι; Γιατί εσύ μπορεί να κατέχεις το μπλακ χιούμορ, μπορεί να αγαπάς την αυτοκριτική, τον αυτοσαρκασμό και το αυτοπυροβόλημα, αλλά αυτό δεν το ξέρει αυτή. Τι, μήπως το είχες και από το δημοτικό;

 

Όταν εσύ ανεβάζεις φωτογραφία σου με μαγιό από τις διακοπές και περιμένεις να σκάσουν τα εκατοντάδες likes, πρόσεχε γιατί πιθανώς σκάσουν οι εκατοντάδες… κατάρες! Γιατί, ξαναλέω, εσύ μπορεί να είσαι στο mood «Είμαι καλά με τον εαυτό μου» αλλά τη ρώτησες την άλλη σε τι φάση βρίσκεται;

 

 

Υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο το ανέβασμα της προσωπικής φωτογραφίας να αφορά προσωπική… ανασφάλεια. Χάσαμε τα κιλά των Χριστουγέννων, λιώσαμε στο γυμναστήριο, αγοράσαμε νέο φόρεμα ή αυτοκίνητο. Έχουμε ανάγκη από θαυμασμό και κομπλιμέντο και τα 3,4,5…άντε 10 likes δε βοηθάνε! Σε αυτή την περίπτωση υπάρχει η επιλογή κοινοποίησης σε ομάδες συγκεκριμένου ενδιαφέροντος. Π.χ. Ομάδες για μητέρες και μπαμπάδες όπου, γράφοντας «πείτε μου πόσο κούκλα/ κούκλος είμαι με τρία ανήλικα παιδιά» θα πάρετε άνετα 500 likes. Μπορείτε ακόμα να κοινοποιήσετε σε ομάδες για ειδικού .. χμ… ενδιαφέροντος, αρκεί να είστε έτοιμες για όλων των ειδών τα σχόλια. Εκεί, δεν χρειάζεται καν λεζάντα.. Καμιά φορά δε , ούτε καν φωτογραφία. Με απλή κοινοποίηση παρουσίας θα λάβετε 3,000 likes χωρίς κόπο, χωρίς πόνο, χωρίς καν δίαιτα!

 

Διάβαζα ένα άρθρο, για ένα μοντέλο που έκανε καριέρα ποστάροντας και ποζάροντας στο Instagram από τα 15 της και πλέον προτρέπει τους «followers» της να βγουν από τα κοινωνικά δίκτυα γιατί προσφέρουν ψεύτικη ζωή. Δεν συμφωνώ (από τη στιγμή φυσικά που δεν γίνεται μονομανία και το χειρίζεσαι εσύ, αντί να σε χειρίζεται αυτό). Τι διαφορετικό έχει η ζωή στα κοινωνικά δίκτυα από τη ζωή σε οποιαδήποτε άλλο «δίκτυο»; Το φαινόμενο της κοινωνικής αρεσκείας το συναντάμε από την παιδική χαρά μέχρι στο καφενείο των Κ.Α.Π.Η. Οπότε, γιατί ο πανικός ότι ζούμε την «ψεύτικη διαδικτυακή ζωή;” ( Δεν αναφέρομαι φυσικά στα ψεύτικα προφίλ. Αυτό αφορά καταστάσεις πιο …«στο ντιβάνι με τον Φρόϋντ». )

 

Μήπως και στις εξόδους μας λέμε πάντα την (ωμή) αλήθεια; Όχι. Δε θέλουμε να θυμόμαστε πάντα τι περνάμε. Θέλουμε να «βγούμε» και να περάσουμε καλά. Τόσο, απλά! Τα κοινωνικά δίκτυα πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε σαν ένα ταξίδι σε μια ωραία πόλη: Θα πας στα μαγαζιά της, στα μουσεία της, θα διαβάσεις τα νέα της. Κι αν τύχει να δεις και γνωστούς, δε θα αλλάξεις πεζοδρόμιο, απλά δε θα καθίσεις να τους πεις τα σώψυχά σου. Και κυρίως, δεν θα αποζητήσεις από αυτούς την επιβράβευση, τουτέστιν τα likes!

 

Για να μη μιλήσω και για τα shares (άλλο και τούτο…) Λοιπόν, έχω μια ιδέα: Την επόμενη φορά που θα αναρωτηθείς γιατί δεν κάνουν share τις αναρτήσεις σου, καλύτερα να πράξεις αυτό που λέει και η bb chief editor:

 

Share a cup of tea, share love.

 

 

 

 

 

 

Lydia

Live Laugh Love

 

 

12 Σχόλια
  1. Or share a cup of coffee,share love :)συμφωνώ απόλυτα με αυτό!! Σωστές επισημάνσεις αλλά στη διαδικτυακή εποχή που ζούμε η αλήθεια είναι ότι πολύ από εμάς είμαστε κατά έναν τρόπο εξαρτημένοι από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και προσωπικά λόγω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ξαναβρεθήκαμε με συμμαθητές που είχαμε χρόνια και ζαμάνια να βρεθούμε και είχαμε “χαθεί”εξαιτίας διαφόρων καταστάσεων του καθενα μας..Και επίσης μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτυωσης απόκτησα πολύτιμες διαδικτυακές φιλες,όπως η Τζούλια,η Λίτσα και η Στέλλα που μπορεί να μην εχουμε δει η μία την άλλη από κοντά,αλλά έχουμε μοιραστεί πολλά,έχουμε μιλήσει και αισθάνομαι λες και τις ξέρω χρόνια..

  2. Ενδιαφέρουσα άποψη αλλά μπορώ μόνο για μένα να μιλήσω.Δεν θέλω να πω πολλά επειδή βιάζομαι.Τα κοινωνικά μέσα έχουν τεράστια δύναμη και μπορούν να σε ανεβάσουν στα ύψη ή να σε χαντακώσουν στα τάρταρα σε μια στιγμή.Ανάλογα με την ανασφάλεια που έχεις και τα κενά που προσπαθείς να καλύψεις.Ανάλογα με το χαρακτήρα σου και την ψυχοσύνθεσή σου.Ένας ευχάριστος και θετικός άνθρωπος είναι πάντα ευχάριστος και θετικός και πίσω από το πληκτρολόγιο ενώ ο μίζερος και αρνητικός όσα ποσταρίσματα και “αγαπησιάρικα” σχόλια να κάνει,την εκπέμπει τη μιζέρια του και όσο και να προσπαθεί στο τέλος αποκαλύπτεται.
    Προσωπικά έχω γνωρίσει αξιόλογους ανθρώπους(που δεν ξέρω κατά πόσο το σύμπαν θα συνομωτούσε ώστε να συναντηθούμε αν για κάποιο μυστήριο λόγο δεν βρισκόμασταν στο fb)που ακόμα κι αν μας χωρίζουν αποστάσεις τους νιώθω κοντά(καμιά φορά περισσότερο κι από τους “κανονικούς”φίλους εκτός fb)
    Και πραγματικά δεν σκάω για τα likes γιατί τα “μηνύματα χωρίς χρέωση”που ποστάρω βρίσκουν πάντα τους παραλήπτες τους 😉
    Μουτς
    ΥΓ. @Maryl:σ’αγαπάω 🙂

  3. @Litsa:

    “Ένας ευχάριστος και θετικός άνθρωπος είναι πάντα ευχάριστος και θετικός και πίσω από το πληκτρολόγιο ενώ ο μίζερος και αρνητικός όσα ποσταρίσματα και “αγαπησιάρικα” σχόλια να κάνει,την εκπέμπει τη μιζέρια του και όσο και να προσπαθεί στο τέλος αποκαλύπτεται.”

    Γι’ αυτή και μόνο τη φράση σου, θέλω να πάρω το αεροπλάνο και να σε ξανασυναντήσω στη Θεσσαλονίκη. Θα ξεκινήσουμε με καφέ (τσάι εγώ) και όσο μας πάρει. Είναι συγκλονιστικά αληθινό αυτό το σχόλιο σου και δείχνει για άλλη μια φορά το “κριτικό” και right to the point πνεύμα σου. Ο άνθρωπος ναι, “δείχνει” ποιός είναι, ακόμα και “κρυμμένος” πίσω από ένα ψυχρό πληκτρολόγιο. Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, γι αυτό σου το σχόλιο.

  4. @maryl: Litsa loves you, but i love you more (αρχίσαν τα δακρύβρεχτα τώρα και οι κόντρες με τη Litsa…χεχεχε..)

  5. @Litsa + Julia:σας ξεπερνάω θα έλεγα γιατί σας αγαπάω διπλά και τις δύο!!! <3 <3

  6. Εγώ πάλι βλέπω το σχόλιο μου κι απορώ:Δηλαδή αν δεν βιαζόμουν πόσα ακόμα θα έγραφα??
    (ΥΓ.Βρε ότι και να λέτε,όπως και να το δείτε,με όποια ζυγαριά κι αν το ζυγίσετε σας κερδίζω!!Είναι πολλά τα κιλά @[email protected] 😉 )

  7. At last!!!! I did it!!! Απο το Σάββατο προσπαθώ να γράψω Lydia! Τόσο to the point το Post σου. Αυτό ειναι με λίγα λόγια και απόλυτη σαφήνεια το θέμα. Συμφωνώ απολυτα! Οπως επίσης θα συμφωνήσω σε όλα με την Maryl (I love u babe) αλλά και την Litsa (I love u 2). Ετσι έχουν τα πράγματα παιδιά, είναι απλά. Η σκαρταδούρα θα είναι σκαρταδούρα παντού, ακόμα και π.χ στα πανεπιστημιακά έδρανα ή στις αίθουσες διδασκαλίας ή των δικαστηρίων ή στη NASA ή οπουδήποτε… Η ποιότητα θα φαίνεται, ότι κι αν κάνεις, ακομα κι απ΄αυτο που πληκτρολογείς, απ’ τον τροπο που το πληκτρολογείς. Επι της ουσίας κανείς μας δεν είναι ανώνυμος, ας το καταλάβουμε. Τελεία!
    Σας αγαπώ ΒΒGirls!

  8. Κορίτσια , συμφωνώ απόλυτα με αυτά που λέτε και ειδικά με τη @Litsa , γιατί νομίζω ότι το σχόλιό της “έγραψε” κι επίσης έχω να προσθέσω ότι “παν μέτρον άριστον” , διότι οκ το facebook και τα υπόλοιπα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν μεν την πλάκα τους , αλλά η ζωή είναι εκεί έξω και μας περιμένει … Επίσης , τι να το κάνω να βρω στο facebook τη συμμαθήτρια από το δημοτικό και να μάθω ότι έκανε 2 παιδιά και πήρε και σκύλο , όταν μαζί της δεν πρόκειται να έχω ουσιαστική επαφή κι απλά θα ανταλλάσουμε ευχές σε γιορτές/γεννέθλια/Χριστούγεννα/Πάσχα ? ( γιατί στην τελική αν ήθελα θα κρατούσα την επαφή από το δημοτικό , δεν θα την έψαχνα τόσα χρόνια μετά στο facebook …)Από την άλλη έχω γνωρίσει κι εγώ αρκετούς ενδιαφέροντες ανθρώπους με τους οποίους έχω πολλά κοινά ενδιαφέροντα (πχ το διάβασμα) που αν δεν ήταν το fb δεν θα γνώριζα ποτέ .Παν μέτρον άριστον λοιπόν …

  9. Επιτέλους μπόρεσα να απαντήσω. δεν ξερω για εσας, αλλα στο Χαλάνδρι που μένω, μάλλον η καλοκαιρία απαγόρεψε (!!!) την είσοδο στο διαδίκτυο.. πφ..
    Σε ποιές να πρωταπαντήσω; Από την αρχη:
    @Maryl (έχεις και το όνομα που με φωναζουν οι κολλητες μου), συμφωνώ α-πό-λυ-τα. Μέσω των κοινωνικών δικτύων Βρήκα φίλους, όχι μόνο από άλλες γωνίες της Ελλάδος αλλά και από το εξωτερικό, φίλους που αλληλογραφούσαμε 1-2/χρόνο και φυσικά είχαμε χάσει την άνεση της καθημερινής επαφής. Μπορεί να μην είχα κάνει – έως τώρα- διαδικτυακές φίλες, αλλα το λίγο καιρό που σας γράφω κ σας διαβάζω, αισθάνομαι την άνεση που έχω μιλώντας σε φίλες <3
    @Litsa: My thoughts exactly!
    @Stella: "Η ποιότητα θα φαίνεται, ότι κι αν κάνεις, ακομα κι απ΄αυτο που πληκτρολογείς, απ’ τον τροπο που το πληκτρολογείς. Επι της ουσίας κανείς μας δεν είναι ανώνυμος, ας το καταλάβουμε. Τελεία!" Σε αγαπώ!
    @MOUS MOUS: όλοι οι καλοί χωράνε. Αυτό συμβαίνει με τα κοιν. μέσα. Όντως, με την παιδική φιλη, του δημοτικού, δεν έχουμε πολλά κοινά πια. Ακριβώς επειδή δε θα την αναζητήσουμε ποτέ – για καφε- δεν είναι κακό να δούμε που/πως/τι κανει στη ζωή της. Όπως δεν είναι κακό να μην περιμένουμε το δικο της το like 😉
    Κορίτσια, πολύ χαίρομαι που όλες νιωθετε το ίδιο για το αντιμετωπίζουμε τα κοιν. μέσα… Μου το'χε πει η bb editor μας: Θα γνωρίσεις κορίτσια θησαυρούς εδώ.
    χχχ

  10. @Stella: Την επόμενη φορά που θα έχεις πρόβλημα με το login, πάτησε ctrl+F5 και ξαναδοκίμασε.

  11. @Julia ευχαριστώ πολύ! Το αντιμετωπίζω πολύ συχνά, οπότε θα με βοηθήσει σίγουρα.

  12. Dear Julia,ξέρεις ότι φωτό δε βάζω ποτέ και πουθενά.Ο ένας λόγος είναι ότι δεν έχω την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση,ο άλλος-και πιο βασικός-δε χρειάζεται όλοι να ξέρουν πώς είσαι,γιατί εκτός από τους φίλους σου μπορεί να σε βλέπουν και φίλοι των φίλων σου,πολύ εύκολά ξεφεύγεις και συνδέεις tη ζωή σου με τα like,και στην τελική οι γονείς μας που έζησαν χωρίς κοινωνικά δίκτυα μια χαρά συνειδητοποιημένοι ήταν!

Αφήστε το σχόλιο σας

Το e-mail δεν θα εμφανιστεί.