(Saga, κοντεύω να το κάνω το bb και μάλιστα με πολλές συνέχειες, αυτό θα είναι το τελευταίο post, σας το υπόσχομαι, τη Δευτέρα δίνω σκυτάλη στην Ιωάννα και την Bobbi Brown)
Julia’s Corner
Καλοκαιρινές εικόνες: Οι φίλοι μας.
Συνεχίζω από χθες, για να σας πω ότι αφού είχα ήδη πάει Μύκονο και Φολέγανδρο, μετά την Κάρπαθο και την Κάσο, πήγα στον Πόρο, μετά στη Νότια Εύβοια, μετά ξαναπήγα στη Μύκονο για δεύτερη φορά, αλλά εκεί κρυβόμουν και δεν το κατάλαβε σχεδόν κανένας.
Καλοκαιρινές εικόνες: Aν δεν είσαι στην Ελλάδα, δεν κάνεις Καλοκαίρι.
Απίστευτα ρατσιστικός ο παραπάνω τίτλος, εγώ ειδικά, δεν θα έπρεπε να τον γράψω. Έχω βρεθεί στον Μαυρίκιο, τον επίγειο παράδεισο και εκτός από τη συγκλονιστική του ομορφιά, αυτό που με έκανε να λατρέψω το μικροσκοπικό νησάκι ,off the coast of Africa, ήταν οι απόλυτα φτωχοί του κάτοικοι (ζουν σε παράγκες) που όμως είναι οι πιο ευτυχισμένοι στον κόσμο. Χαμογελούν συνεχώς και πως όχι; Εσείς δεν θα χαμογελούσατε αν ζούσατε στον Παράδεισο;
Καλοκαιρινές Εικόνες: To work, or not to work?
Kάθομαι μετά από 20 περίπου μέρες, μπροστά στον υπολογιστή και αναρωτιέμαι, αν μπορώ ακόμα να γράψω και να μεταφέρω σκέψεις που να έχουν και κάποια αλληλουχία ή απλά ξέχασα να γράφω. Και μετά μου έρχεται στο μυαλό, τι έχει πει ο Stephen για τη γραφή του και για το πώς γράφει και ολοκληρώνει τα εκατοντάδες πλέον βιβλία του:
Totall recall: Ήρθε η ώρα της επιστροφής.
Kαι όχι τίποτα άλλο, ντρέπομαι, διότι είμαι ήδη εδώ, 2, 3 μέρες. Και σας σκέφτομαι συνέχεια. Αλλά θα μου πεις – και πολύ σωστά- -“ωραία Τζουλάκι η σκέψη, αλλά θέλω και τα έμπρακτα.” And you are absolutely right. Αλλά ξέρετε.. έχω μαζέψει τόσα πολλά, θέλω λίγο ακόμα χρόνο. Να τα μαζέψω, να τα βάλω σε σειρά, να τα μοιραστώ μαζί σας.
Kαλό Πάσχα, bb girls!
Να είδατε; Παρόλο που στο παρελθόν έχω γράψει ότι δεν ζηλεύω, σήμερα ζήλεψα. Ζήλεψα τον τίτλο με τον οποίο αποφάσισε η Ελένη Κερσένογλου να σας αποχαιρετίσει λίγες μέρες για Πάσχα. (δεν πιστεύω να μην διαβάζετε missticklemepink; Λάθος σας.) Έγραψε, «Θα τα ξαναπούμε…easterα» (λογοπαίγνιο με το Easter και το ύστερα..) και θα ήθελα να το είχα γράψει εγώ αυτό.
Rimmel: Το δώρο σας από το Λονδίνο (και άλλα…)
Τις προάλλες που έκανα τον διαγωνισμό στο facebook για τη νέα μάσκαρα Rimmel, Scandal Eyes Rockin’ Curves. που έφερα από το Λονδίνο (δυο έφερα, βέβαια..) έγραψα, ότι είναι κρίμα, μια τόσο καλή μάρκα να μην έχει βρει τον δρόμο της για την Ελλάδα, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, διότι για πιο παλιά δεν γνωρίζω.
Fay’s Control: Αυτόπτης μάρτυρας ενός έτους and going strong!
Τη Φαίη τη γνώρισα στην εταιρία που εργαζόμουν μέχρι πριν από τρία-τέσσερα χρόνια. Ήταν η αρχισυντάκτρια μου. Δεν γίναμε ποτέ φίλες. Δεν υπήρξαμε ποτέ «κολλητές». Σπάνια ίσως, μπορεί να βρισκόμασταν για δυο τρία λεπτά έξω από τα γραφεία, σε κάποιο διάλλειμα.
Έτοιμες, για το 2014 bb girls; (και κάθε «κατεργάρα» στο θρανίο της!)
Kαι πρώτη «κατεργάρα» εγώ βέβαια, ναι γνωρίζω πολύ καλά, ότι «χάθηκα» λίγο, πολλές οι υποχρεώσεις αυτές τις μέρες, αλλά το hiatus έφτασε στο τέλος του και μεταξύ μας, χαίρομαι γι αυτό.
Eurostar, You’re a Star! ( Λονδίνο – Παρίσι σε 5 λεπτά….)
Εντάξει υπερβολικός ο τίτλος, δεν είναι 5 λεπτά, αλλά η αλήθεια είναι ότι το να μπαίνεις σε ένα τρένο, να περνάς κάτω από τη Μάγχη και ξαφνικά μέσα σε δυο ώρες, εκεί που είσαι Αγγλία, να βγαίνεις από ένα τούνελ και να βρίσκεσαι Γαλλία, είναι μοναδική εμπειρία. Είναι.. όνειρο…