Posted on February 26, 2015 in: Good Life

Guest Post: Και Mητέρες και Όμορφες (ένα «αρχέγονο» ένστικτο)

 

minwi-pariziana

 

Δήλωση: Δεν μπορώ να της χαλάσω χατίρι.
Φυσικά μιλάω για την Τζούλια. Δεν πρόλαβα να γεννήσω και το μυαλό της στη δουλειά (ή να πω στο πάθος της;). Θα γράψεις, μου είπε, θες δεν θες κάτι. Τι; Την εμπειρία σου, κάτι τέλος πάντων… Κι επειδή διαβάζω το beautyblog με την πεποίθηση ότι για πολλά από αυτά που αισθάνομαι δεν είμαι μόνη, ακολουθεί το επόμενο κείμενο.

 

Πέρασα μια πολύ όμορφη εγκυμοσύνη. Κανένα σοβαρό πρόβλημα δεν τάραξε αυτήν την περίοδο της ζωής μου. Το μεγαλύτερο διάστημα λόγω καλοκαιρινών σχολικών διακοπών δεν εργαζόμουν και έτσι ήμουν χαλαρή.

 

Τόσο χαλαρή που είχα ξεχάσει τι σημαίνει μακιγιάζ -δεν συζητάω καν για μανικιούρ πεντικιούρ και βαφή μαλλιών που τα είχε απαγορεύσει η γιατρός μου. Δεν μου έκανε καμία εντύπωση το “φτιασίδωμα” (για να μην ξεχνιόμαστε). Φανταστείτε ότι πήγα στην Αθήνα για είκοσι μέρες προκειμένου να φέρω στη ζωή τον μπομπιράκο μου και δεν πήρα μαζί μου ούτε ένα προϊόν μακιγιάζ. Θέλω, βέβαια, να σας μεταφέρω το άγχος μου όταν υπήρξε η πιθανότητα να συναντήσω την Τζούλια κι εγώ θα ήμουν με τους ωραίους μαύρους κύκλους μου από τις λίγες ώρες ύπνου. Περίμενα το επικριτικό της σχόλιο: Κακή μαθήτρια. Δυστυχώς, δεν τα καταφέραμε…

 

Τα μόνα καλλυντικά που με ενδιέφεραν ήταν τα βρεφικά. Το επόμενο guest post θα το κάνει ο μπέμπης μας: Το αγαπημένο μου baby oil – επιλογή της μανούλας.

 

Και γυρίζω στο νησί με το μωρό μου και τον αγαπημένο μου και περνάω έναν δύο μήνες μικρού πανικού μέχρι να μπουν όλα σε σειρά. Και τότε, με μεγάλη χαρά, επιστρέφω στο σχολείο κι αρχίζω την πρωινή προετοιμασία. Συνειδητοποιώ ότι όλα είναι όπως πριν, η ανάγκη να βελτιώσω την εικόνα μου είναι παρούσα και ισχυρή. Μη φανταστείτε κάτι έντονο. Τα βασικά. Ένα, δύο, τρία, άντε τέσσερα προϊόντα… Ούτε καν το ιδιαίτερα ευχάριστο και υποστηρικτικό σχόλιο του αγαπημένου μου: “Γιατί βάφεσαι; Αφού δεν το έχεις ανάγκη“, μου άλλαξε γνώμη και σχέδια. Αντίθετα, σκέφτηκα γρήγορα και του απάντησα: “Γιατί μου αρέσει να με βλέπω έτσι στον καθρέφτη“.

 

Ακόμα κι αν κάποιοι λόγοι –ευχάριστοι ή δυσάρεστοι- επιβάλλουν (ή επιτρέπουν) κάποιες φορές να κάνουμε ένα διάλειμμα, η αρχέγονη ανάγκη μας για μια όμορφη εξωτερική εικόνα δεν εξαφανίζεται ποτέ. Η ενασχόλησή μας με την ομορφιά και την ανάδειξη των καλών χαρακτηριστικών μας είναι σε μεγάλο βαθμό η κάλυψη της ανάγκης να έχουμε καλή εικόνα για τον εαυτό μας. Άλλωστε, μόνο έτσι μπορούμε να είμαστε και να δείχνουμε ομορφότερες.

 

Και για να δικαιολογήσω το “αρχέγονη”  αλλά και την τοιχογραφία που ανοίγει το post και να υπογραμμίσω και τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα του bb, παραθέτω από το site του Υπουργείου Πολιτισμού:

 

Τοιχογραφία της “Παριζιάνας”

 

Από τα πιο γνωστά ζωγραφικά έργα της μινωικής εποχής είναι το τμήμα τοιχογραφίας, που απεικονίζει νεαρή γυναίκα να κινείται προς τα δεξιά. Η μορφή προκαλεί εντύπωση με το ζωηρό μάτι, τα σαρκώδη και βαμμένα χείλη, την έντονη μύτη, τα σγουρά μαλλιά, μια τούφα από τα οποία πέφτει με εξεζητημένη αφέλεια στα μάτια, και εκφράζει όλη τη ζωντάνια και φυσιοκρατία της μινωικής τέχνης.

 

Φοράει πλούσιο ιερατικό ένδυμα και φέρει τον ιερό κόμβο στην πλάτη. Το έργο αποτελεί την προσωποποίηση της φυσικής αρμονίας και κίνησης και ανήκε σε μεγαλύτερη τοιχογραφική σύνθεση, με θέμα την προσφορά των σπονδών. Η νεαρή γυναίκα καθόταν σε πτυσσόμενο κάθισμα και μαζί με άλλες ανδρικές και γυναικείες μορφές δεχόταν τη μετάδοση της ιερής κύλικας.

 

Η ονομασία «Παριζιάνα», με την οποία έχει γίνει γνωστή, της δόθηκε από τον Άρθουρ Έβανς, επειδή την εποχή που βρέθηκε, το 1903, τα μεγάλα μάτια, τα κατσαρά μαλλιά, τα έντονα κόκκινα χείλη και η ανασηκωμένη μύτη θεωρούνταν ιδεώδη του γυναικείου κάλλους.

 

Αμαλία

 

 

11 Responses to “Guest Post: Και Mητέρες και Όμορφες (ένα «αρχέγονο» ένστικτο)”

  1. Demi says:

    Πόσο πολύ συμφωνώ!!! Δεν πρέπει να αφήνουμε τον εαυτό μας ναι υπάρχουν καταστάσεις που πολλές φορές μας ξεπερνούν και η περιποίηση μπορεί να έρχεται σε δεύτερη μοίρα αλλά το να είμαστε όμορφες και περιποιημένες γιατί θέλουμε πρώτα να μας αρέσει αυτό που βλέπουμε στον καθρέφτη είναι σημαντικό για την καθεμιά μας. Πάντως και εγώ “τεμπέλιασα” στην εγκυμοσύνη μου και ειδικά τον πρώτο χρόνο του μωρού, τα αποτελέσματα αυτή της τεμπελιάς είναι ορατά και τώρα προσπαθώ να τα διορθώσω με αρκετά φιλότιμες προσπάθειες αν και το ομολογώ ακόμη κάποιες φορές με παίρνει ο ύπνος στον καναπέ χωρίς να ντεμακιγιαριστώ το οποίο είναι σφάλμα μέγα και ολέθριο. Καλημέρα bb girls

  2. Beautyblog Beautyblog says:

    @Demi: Όχι!! Όχι!! Οπωσδήποτε ντεμακιγιάζ, ακόμα και αν δεν κάνεις μακιγιάζ!! Οπωσδήποτε!! Θέλω κι άλλα να γράψω, αλλά αγχώθηκα τώρα με αυτό που έγραψες…

  3. ΕΛΕΝΗ says:

    WELCOME Αμαλία!!!!

  4. Maryl says:

    Προσωπικά και στις 2 εγκυμοσύνες μου,αν και μεταξύ τους μεσολάβησαν κάπου 15 χρόνια απόσταση,δεν εγκατέλειψα στιγμή το μακιγιάζ,την περιποιηση και τις ενυδατωσούλες στην αισθητικό μου..μόνο που δεν έβαφα τα μαλλιά μου καθόλη την διάρκεια,αλλά ευτυχώς είναι μαύρα,οπότε δεν υπήρχε καμιά διαφορά σημαντική..Είμαι υπέρ του να μην εγκαταλείπει τον εαυτό της η γυναίκα,σε καμιά φάση της ζωης της,μόνο και μόνο για την ίδια!

  5. marianna says:

    Γεια σας!Κι εγώ είμαι υπέρ του να μην εγκαταλείπουμε ποτέ την εμφάνιση μας.Όταν κοιταζόμαστε στον καθρέφτη πρέπει να μας αρέσει αυτό που βλέπουμε.Σίγουρα όταν ένα μωρό γεννιέται χάνεις τον μπούσουλα αλλά σιγά-σιγά πρέπει να βρούμε το ρυθμό μας.Δεν χρειάζονται υπερβολές αλλά μια ενυδατική,μια πουδρίτσα ,λίγο ρουζάκι,λίγη μάσκαρα,λιγο…..

  6. Τζα!!!Καλησπέρα παρεάκι μου.Προσωπικά δεν είχα αλλάξει ιδιαίτερες συνήθειες στην καθημερινή μου ρουτίνα περιποίησης λόγω εγκυμοσύνης(απ’όσο μπορώ να θυμηθώ δηλαδή γιατί πέρασαν και είκοσι χρόνια από τότε),αλλά είχα θέμα με τις μυρωδιές,όχι με όλες με μία συγκεκριμένη και με το μπεζ χρώμα.
    @Αμαλία μου γλυκιά να σου ζήσει το μπεμπάκι σου.
    Μουτςςς

  7. Χάιδω says:

    γιατί το να είσαι μαμά σημαίνει να είσαι απεριποίητη? ναι κι εγώ στις εγκυμοσύνες μου άφησα το μαλλί άβαφο αλλά την μάσκαρα την τίμησα και έξω δεν κυκλοφόρησα άβαφη (και να σκεφτείς πως δεν είμαι make up fanatic) που σημαίνει δεν κάνω υπερβολές αλλά ό,τι χρειάζεται για ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα και λίγο παραπάνω φυσικά το διαθέτουμε. Αν απο την άλλη δεις την ψυχολογία των παιδιών (3 κορίτσια) όταν φροντίζω εμένα ή του άντρα μου τότε καταλαβαίνεις αν αξίζει το κόπο. Ξέρεις πόσο έχω στεναχωρεθεί στο παρελθόν με συνομίλικη -36- και φίλη μαμά που βγήκαμε έξω για καφέ και ήταν όπως είναι σπίτι της? (με 1 παιδί και free επαγγελματικά?) Για να είσαι μαμά σημαίνει πως πρώτα είσαι γυναίκα και αν εξαιρέσουμε τις δυσκολίες της ιδιότητας αυτής, το 1ο δεν αναιρεί το 2ο οπότε ας μη το χρησιμοποιούμε για δικαιολογία γιατί… κάτι τέτοια κάνουμε και μετά μας βγαίνει το όνομα (εμάς τις γυναίκες- ότι τώρα που παντρευτήκαμε δε μας νοιάζει!!!) φιλάκια σε όλες τις bbμαμάδες

  8. rania says:

    χαιρετε. Συμφωνω με ολες οτι πρεπει να μην αμελουμε την εμφανιση μας σε καμμια περιοδο της ζωης μας. Προσωπικα εκεινο που δεν αμελω ποτε ειναι ντεμακιγιαζ και ορο με κρεμα ο κοσμος να χαλασει οπως γινεται εξω αυτη την στιγμη.Καλο απογευμα

  9. alkistis αλκηστις says:

    Στην περίοδο της εγκυμοσύνης δεν αμέλησα την εμφάνιση μου πολύ αν και γενικότερα δεν βαφόμουν πολύ… ¨οταν γέννησα όταν ήταν να βγω από το σπίτισπάνια μακιγιαζόμουν… 2 χρόνια σχεδόν μετά με έχει πιάσει το ανάποδο και δεν βγαίνω από το σπίτι χωρίς να είμαι έστω και λίγο περιποιημένη… Άφησα τον εαυτό μου δεν είχα πάρει ρούχα και κυκλοφορούσα με την σαλοπετ/φούστα εγκυμοσύνης στην αρχή… Πολύ κακό για το τίποτα… Αν έρθει 2η εγκυμοσύνη ελπίζω να μην αμελήσω τον εαυτό μου ούτε πριν ούτε μετά… Τώρα τελευταία βλέπω τον άντρα μου να με χαζεύει όταν βάφομαι και να απορεί αν πάω να βγω από το σπίτι αβαφη…

  10. Amalia Amalia says:

    Για να μην παρεξηγηθώ και διαγραφώ και από bbgirl, μια χαρά ήταν το διάλειμμα. Δεν εγκατέλειψα την περιποίηση, όσο τον καλλωπισμό.
    @ΕΛΕΝΗ, ευχαριστώ, αν και νιώθω βετεράνος του beauty log.
    @Litsa, ευχαριστώ πολύ για την ευχή.

  11. ketty says:

    Όπως σας έχω ξαναπεί,εγώ δεν πάω άβαφτη ούτε στο περίπτερο!!Το ίδιο έκανα και στις εγκυμοσύνες.Τα μαλλιά μου δεν τα βάφω,οπότε δεν είχα θέμα,τα νύχια ήταν το μόνο που άφησα,ενώ ΠΑΝΤΑ έβγαινα έξω στην τρίχα.Να φανταστείτε,όταν έμεινα έγκυος,πήγα στο γιατρό με μια σακκούλα γεμάτη απ’αυτά τα χαρτιά που έχουν μέσα οι κρέμες.Αυτός,σαν καλός άνθρωπος που είναι,έκατσε και διάβαζε τι έχει μέσα η κάθε κρέμα και αν μπορώ να την χρησιμοποιήσω.Στο τέλος μου λέει:
    -Στα καλλισττεία θα πας μετά τη γέννα;
    Και η απάντηση:
    -Τι,να γίνω σαν πατσάς;

Σχολιαστε