Posted on February 8, 2017 in: Good Life

Lady Lipton: Relaxing in London Part Three.

 

lipton-at-home-3

 

 

Παρά τα πολλά fun and fashion and travel posts που έχω κάνει εδώ μέσα για το Λονδίνο τα τελευταία επτά χρόνια, πρέπει να σας πω με απόλυτη ειλικρίνεια ότι το Λονδίνο για μένα δεν είναι ένας τουριστικός προορισμός. Δεν νιώθω ποτέ όταν είμαι στο Λονδίνο, ότι κάνω «διακοπές».

 

Απλά γυρνάω στο δεύτερο σπίτι μου.

 

Εκεί που έτρεχα μικρή κάνοντας διαγωνισμό με τις φίλες των διπλανών σπιτιών, ποια θα φτάσει πρώτη στην μουσική καντίνα του δρόμου με τα παγωτά, εκεί που κάθε πρωί ο παππούς μου, μου αγόραζε ένα καυτό sausage roll, εκεί που ξεπάγιαζα στη στάση τα πρωινά που έπρεπε να πάω στη σχολή, εκεί στο tube station που με περίμενε κάθε μα κάθε φορά η γιαγιά μου όταν επέστεφα, εκεί που μόλις φτάναμε σπίτι μου έφτιαχνε το τσάι μου και περίμενε να της πω τα νέα της μέρας, εκεί που τη βοηθούσα στα ψώνια του super market, εκεί που έμαθα να κάνω και τα πρώτα δικά μου ψώνια στα μαγαζιά- χωρίς συνοδεία- εκεί που ξενύχταγα στο διάβασμα, εκεί που περίμενα τα αποτελέσματα των εξετάσεων, εκεί που έπιασα την πρώτη μου δουλειά. Kαι ναι. Εκεί που έδωσα το πρώτο μου φιλί.

 

 

lipton-at-home-2-best

 

 

lipton-at-home-8

 

 

Πολλές αναμνήσεις φυσικά και από το The Arches Wine Bar and Restaurant για φαγητό και (πολύ) καλό κρασί- το αγαπημένο μου στο Λονδίνο.

 

 

lipton-arches-restaurant-4

 

lipton-arches-2-2

 

 

lipton-arches-restaurant-1

 

 

lipton-arches-restaurant-2

 

 

lipton-arches-restaurant-3

 

 

Αν και κάθε φορά θα κάνω αυτά τα περιηγητικά posts για να σας πάρω και να σας έχω μαζί μου –  τα οποία φυσικά και ευχαριστιέμαι πολύ- οι  στιγμές που με αγγίζουν περισσότερο όταν είμαι στο Λονδίνο, είναι οι ήρεμες στιγμές, οι στιγμές χαλάρωσης, οι στιγμές της οικογένειας, των φίλων, των έντονων αναμνήσεων, των αγαπημένων μου βιβλίων, τα οποία όταν δεν είχα πολύ χρόνο αγόραζα στο κοντινό WH Smith και όταν είχα χρόνο, κατέβαινα στο Piccadilly στο Hatchards, το παλαιότερο βιβλιοπωλείο του Λονδίνου, βρίσκεται στο ίδιο σημείο από το 1797.

 

 

hatchards

 

 

Βιβλία λοιπόν και διάβασμα, με ένα ζεστό φλιτζάνι τσάι τώρα ειδικά με το Lady Lipton ,ειλικρινά δεν έχω κάτι καλύτερο (ή για να μη λέω ψέματα, πάνε μαζί με τα ταξίδια, το γράψιμο και τον χορό)

 

 

Ας δούμε μαζί κάποια από τα βιβλία που διάβασα τον τελευταίο καιρό και σας τα προτείνω καθώς και ένα που αν το δείτε μπροστά σας, να αλλάξετε δρόμο.

 

 

lipton and books

 

 

 

Julian Fellowes “Belgravia”

 

Το πρώτο και πιο σημαντικό βιβλίο το Belgravia -όχι μόνο για τον συγγραφέα και την ιστορία- αλλά γιατί πλέον θα έχει για μένα συναισθηματική αξία, αφού ήταν το Χριστουγεννιάτικο δώρο του κυρίου Ρωμανού φέτος  και μάλιστα το σκέφτηκε μόνος του και ήταν πραγματική έκπληξη και θα σας πω τον λόγο.

 

Γύρω στον Νοέμβριο, πήγαμε μια βόλτα στο Public για κάτι γραφικές ύλες που χρειαζόταν ο μικρός και βρήκα και εγώ ευκαιρία για να αγοράσω το νέο βιβλίο του Julian Fellowes – Belgravia από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος. Ο Julian Fellowes είναι ηθοποιός, συγγραφέας και πολυβραβευμένος σεναριογράφος δημιουργός μεταξύ άλλων του Gosford Park και του Downton Abbey- δεν υπήρχε περίπτωση να το χάσω το βιβλίο. Το περίεργο όμως ήταν, ότι δεν το είχαν στο Public του Mall και εκείνη τη μέρα, βιαζόμουν αρκετά για να το κάνω παραγγελία. Ο κύριος Ρωμανός σχεδόν ένα μήνα μετά, βγήκε με τον μπαμπά του και το δικό του χαρτζιλίκι του κουμπαρά για x-mas ψώνια, χωρίς εμένα φυσικά για να μη μου χαλάσουν την έκπληξη, θυμόταν και το βιβλίο και τον τίτλο και τις εκδόσεις και το βρήκα ανήμερα Χριστούγεννα κάτω από το δέντρο και χοροπήδαγα.

 

H Belgravia είναι από τις αριστοκρατικότερες συνοικίες του Λονδίνου, μια ιστορία αναρρίχησης, κοινωνικών τάξεων, upstairs- downstairs, όπως σχεδόν πάντα στα βιβλία του Fellows (upstairs η άρχουσα τάξη, downstairs το υπηρετικό προσωπικό) και ένα story που ξεκινά από τη μάχη του Waterloo και συνεχίζει για τα επόμενα 25 χρόνια. Το συστήνω ανεπιφύλακτα.

 

Και μια που μίλησα για τη μάχη του Waterloo έκλαιγα από τα γέλια με αυτό που μου έστειλε κάποια στιγμή η Stella, παρακάτω- αγγλικό χιούμορ στα καλύτερά του.

 

 

waterloo

 

 

 

Jane Austin “Mansfield Park”

 

Είναι πιο ωραίο να ξαναδιαβάζεις βιβλία όχι ως μέρος των σπουδών, αλλά για απλή ευχαρίστηση. Ξαναδιάβασα λοιπόν πρόσφατα το “Mansfield Park”  και φυσικά το ευχαριστήθηκα πολύ περισσότερο. Γραμμένο το 1814 είναι το μόνο έργο της διάσημης συγγραφέως, που καταπιάνεται με τη μοιχεία ένα «δύσκολο» θέμα για τα αυστηρά ήθη της εποχής.

 

 

James Herbert “The Magic Cottage”

 

Ατμοσφαιρικό και ψυχολογικό θρίλερ μυστηρίου, το οποίο βρήκα κατά τύχη σε ένα παλαιοπωλείο του Λονδίνου και το διάβασα μέσα σε 2,5 μέρες- δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Νέο ζευγάρι, εκείνος μουσικός, εκείνη καλλιτέχνης, αποφασίζουν να αφήσουν το Λονδίνο και να ζήσουν σε ένα γραφικό δασάκι στην εξοχή σε παραδοσιακό cottage. Την μέρα όλα ειδυλλιακά, το βράδυ όμως; Τι κρύβει το δάσος και το cottage; Τι είναι το bad magic; Δε λέω άλλα φυσικά, διαβάστε το και να βρέχει και να είναι βράδυ και να πίνετε και τσάι, αλλά σας προειδοποίησα.

 

Candace Bushnell   “Trading Up”

 

H συγγραφέας του Sex and the City,  kiss and tells, σε άλλο ένα Νεοϋορκέζο κρεσέντο, με top models, socialites, media moguls, φυσικά ένα βιβλίο διασκεδαστικό αλλά όχι αστείο, μια πρωταγωνίστρια που μέχρι την τελευταία σελίδα, δεν ξέρεις αν τη λυπάσαι, τη ζηλεύεις,  την αντιπαθείς,  φυσικά ένα βιβλίο γεμάτο με τις έξυπνες παρατηρήσεις  της συγγραφέως,  για τον λαμπερό αλλά και επιφανειακό κόσμο, στο μικρό νησί του Μανχάταν.

 

 

trading-up

 

 

Paula Hawkins  “To κορίτσι του τρένου» (φύγετε μακριά, με τρένο ή χωρίς).

 

Καλά να πάθω, για να μάθω. Αφού εδώ και καιρό σκέφτομαι ότι τα τελευταία δυο – τρία χρόνια υπάρχει μια νέα μόδα με βιβλία – τύπου ψυχολογικά θρίλερ-  πχ «Αμνησία»  που σίγουρα γράφονται στο πόδι και με τάχα μου, συγκλονιστικά ends,  που δεν τα περιμένεις (σιγά να μη) και πήγα και έδωσα τα ωραιότατα 20 ευρουλάκια μου και έως που εκνευρίστηκα διαβάζοντας το ανεκδιήγητο «Κορίτσι του Τρένου»  που κυκλοφορεί λέει σε 30 χώρες και έγινε best seller και γυρίστηκε και ταινία με την Emily Blunt  και η συγγραφέας Paula Hawkins έγινε ήδη εκατομμυριούχα, τι να πω; Anyway, με συχωρείτε, δεν θέλω να προσβάλω κανέναν, γούστα φυσικά είναι αυτά και μπορεί και τα δικά μου να μην αρέσουν σε άλλους, που λένε ότι πάνε διακοπές  αγκαλιά με  το “Ulysses” του James Joyce.

 

 

girl-on-train

 

 

Σήμερα το βράδυ θα ξεκινήσω το ¨Ο Ανατολίτης” του Elia Kazan. Το έχω ξαναδιαβάσει φυσικά, αλλά είναι από τα βιβλία που διαβάζονται πάνω από μια φορά.

 

 

Nαι, ναι,  tο be continued, Λονδίνο ήμουν, το ξεχάσατε αυτό που συμβαίνει κάθε φορά, που γυρίζω από το Λονδίνο;

 

 

Lady Lipton the tea made for ladies

 

 

 

lipton-at-home-9

 

 

 

24 Responses to “Lady Lipton: Relaxing in London Part Three.”

  1. MariaA says:

    Kalimera!! Odoiporiko egine to reportaz apo to Londino, fantasou na emenes kai perissotero, tha mporousame na kanoume kai live anametadoseis!! Thelo ki ego na prostheso oti to Hatchards mporei na einai to agapimeno mou vivliopoleio giati exei mia myrodia poly prosopiki pou den tin exei kanena allo – an vretheite Londino na pate mono gia na to myrisete ki as min agorasete tipota.
    Filia polla!!

  2. Beautyblog Beautyblog says:

    @MariaA: Ναι, ναι, έχει μια δική του μυρωδιά!! Ήθελα να το γράψω, αλλά το έχω παρακάνει εδώ μέσα και δεν θέλω να μου στείλουν τα bb girls, ξέρεις.. γκουχ, γκουχ.. ε.. τους κυρίους με τις άσπρες μπλούζες…

    Πες, πες σε παρακαλώ, τι σου μυρίζει εσένα; Εμένα για κάποιο λόγο, ταμπάκο, δέρμα και … gin.

    Εσένα;

  3. MariaA says:

    Akrivos afto!!! Ektos apo tin myrodia palion vivlion kai xartiou exei kai extra ti myrodia ton palion dermatodeton vivlion, tobacco pou mallon kapnizan sto reading room kai gin / juniper / pine apo to palio ksylo. Episis exei kai mia elafra myrodia coffee + tin klassiki myrodia tis perioxis Picadilly – mia elafra aisthisi vregmenis / mouxliasmenis petras – den mporousa na entopiso ti akrivos itan kai to syneiditopoiisa otan piga sto ypogeio tou Floris pou einai akrivos sto piso steno. Ola ta ktiria ekei exoun fovera ypogeia apo to 1750 -1800.

  4. sofiaT sofiaT says:

    Καλημέρα!!!
    @Τζουλια μου δεν ξέρω τι παθαίνω αλλα κάθε φορά που μας γράφεις για τις δικές σου αναμνήσεις
    στο δικο μου μυαλό ταυτόχρονα τρέχουν οι δικές μου παράλληλες εικόνες!!Μαλλον με εντυπωσιάζει
    τόσο πολυ η δικιά σου ιστορία που ψάχνω να βρω κάτι παρόμοιο!!
    Αν σου πω οτι δεν περιμένω με τίποτα το “κορίτσι του τρένου” να ειναι απογοήτευση ,ειχε γίνει τόση διαφήμιση και να σου πω την αλήθεια περιμενα να ειναι καλο! Κρίμα!!!!Μου αρέσουν πολυ τα ψυχολογικά και γενικα τα θρίλερ!! Αν και εγω προτιμάω να τα βλέπω παρα να τα διαβάζω.
    Για δωρο νομίζαμε οτι θα μας εχεις τις καταπληκτικές Laboutin που έβγαλες φωτο!!!χιχιχιχιχιχιχιχιχιχ
    Φιλακια πολλα

  5. Stella says:

    1. Ερωτευθηκα την πράσινη λάμπα του σπιτιού σας! Πόσα θέλετε? Πληρώνω όσα όσα! Δέχομαι προτάσεις και αν χρειαστεί θα κάνω οικτρές οικονομίες για να την αποκτήσω αφού υποθέτω, ότι πάει πολύ πίσω στο χρόνο η ιστορία της.
    2. @Julia @MAriaA Μ΄έχετε τρελλάνει με την μυρωδιά του Hatchards! Ο πιό υπέροχος λόγος για να τιμάς την αίθηση όσφρηση και τις μυρωδιές.
    3. Τα καλά βιβλία έχουν γίνει κι αυτά σήμερα σπάνια, όπως τόσα και τόσα άλλα αγαθά και αξίες. Ακόμα κι η λογοτεχνία έγινε “λογοτεχνία” του συρμού και του ευπώλητου. Η εποχή μας είναι εποχή αδηφάγας καταναλωτικής κι εφήμερης μανίας σε όλα τα επίπεδα…

  6. julia says:

    @ MariaA: Aχ, Floris!! Τι μου θύμισες τώρα…

  7. julia says:

    @SofiaT: Αγαπημένη δεν θέλω να σε επηρεάσω, είπαμε τα βιβλία είναι πολύ προσωπική υπόθεση. Πάντως αν σου αρέσει το μυστήριο ψάξε το The Magic Cottage.

  8. julia says:

    @Stella: Σιγά, μη δεν πήγαινε το μάτι σου στην Art Deco λάμπα.. ήμουν σίγουρη!! Ναι πολύ παλιά – νομίζω σε δημοπρασία την αγόρασε και σόρυ αγαπημένη, αλλά είμαι πρώτη στη σειρά διαδοχής. Μόλις γίνει αυτό, το συζητάμε!!

  9. Πολύ μ’αρέσουν τα post-γίγας.Περιμένω τη συνέχεια 🙂
    Μουτςς

  10. rania says:

    Καλημερα Αλλη μια φορα ποστ που με απορροφησε. Θα το ξαναπω νοητα βαδιζω μαζι σου σε οτι κανεις στο Λονδινο. Οσο αφορα το βιβλιο το κοριτσι του τρενου συμφωνω Ειδα την ταινια και απογοητευτηκα. Γενικα δεν ειμαι τυπος που διαβαζω οτι διαφημιζεται να φανταστειτε οτι δεν εχω διαβασει κανενα βιβλιο της Λενας Μαντα. Γιατι θεωρω οταν βγαινουν βιβλια με τετοιο ρυθμο ειναι και λιγο προχειρο. Αφηστε που ειμαι προκατελλημενη οτι οι ελληνες συγγραφεις δεν θα μπορεσουν να φτασουν ποτε την αξια των ξενων. Γλυκο πολυ αυτο που εκανε ο μικρουλης και φυσικα μου θυμισε παρομοιο περιστατικο και με την κορη μου και με τον γιο μου με δωρα που δεν περιμενα οτι θα θυμονταν οτι μου αρεσουν να μου κανουν Καλη συνεχεια

  11. Amalia Amalia says:

    Λυπάμαι που θα το πω, αλλά παρότι είχα κάνει εικόνα τις αναμνήσεις σου από το Λονδίνο, ο διάλογος με τη MariaA στα σχόλια τα επισκίασε όλα. Άρχισα να αναμειγνύω μυρωδιές και να νιώθω ότι βυθίζομαι στους χώρους του βιβλιοπωλείου, σε σελίδες σπάνιων παλιών βιβλίων…

  12. Maryl says:

    Πόσο γέλασα με τη γελοιογραφια της Στέλλα ς!!Το αστείο είναι ότι διάβαζα το post ως συνήθως μέσα στο λεωφορείο πηγαίνοντας δουλειά και οι συνεπιβατες μου με κοίταξα Ν περίεργα,χαχαχα.. Και με συγκίνησε πολύ το δώρο του κ.Ρωμανου προς τη μανούλα.. Υπέροχο αντρακι και gentleman!

  13. Celia Celia says:

    …πόσο καταλαβαίνω τη σχέση της Τζούλιας με το Λονδίνο…είναι αυτή ακριβώς η σχέση που έχω κι εγώ με τη ΝΥ… (Με τη διαφορά ότι εγώ δεν περίμενα να δώσω το πρώτο μου φιλί στη ΝΥ…ήμουν τσαχπινούλα από νωρίτερα…χαχαχα)
    Βροχερή η μέρα σήμερα και τίποτα καλύτερο από ένα lipton tea…η κούπα ευγενική χορηγία της lipton… if you’re cold,tea will warm you https://scontent-cdg2-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/15181304_1350951304915040_5382049963066237511_n.jpg?oh=de8f0fd44237852e8773140457ae4a6c&oe=5946F19D
    Bρίσκομαι ήδη στην δεύτερη ανάγνωση του trading up…γιατί ως γνωστόν είμαι NY freak(ΝΥ/Μανχάταν/SATC)…Σας φιλώ όλες….

  14. marianna says:

    Τζούλια μου,χωρίς δεύτερη κουβέντα θα αγοράσω σήμερα το τσάι απο το σουπερμάρκετ.Η καλύτερη μου συντροφιά για το βραδακι,μόνο που δεν προλαβαίνω να το πιω νωρίτερα γιατί το απολαμβάνω μαζί με το bbboy μου.
    Ευχαριστούμε για τις βιβλιοπροτάσεις!

  15. Αικατερινη Ραπτη says:

    Επειδη εχω λατρεία ή καλύτερα εμμονή με την αγαπημένη Jane Austin και η λονδρεζικη περιήγηση ηρθε και έδεσε τέλεια με την προταση σου για αναγνωση,ριξτε μια ματιά σ` ενα βιντεάκι επιμορφωτικο πανω στο οποιο επεσα εντελως τυχαία https://www.youtube.com/watch?v=NUHeSTDv_24 Ειναι η εποχη της και επειτα, και χάρηκα παρα πολυ που το tournure που προκαλουσε τα φουσκωματα στα ρουχα,εξαφανιστηκε δια παντος!!Και φανταζομαι με τοσο διουρητικό τσαι οι επισκέψεις για πιπι θα ήταν συχνες.

  16. Beautyblog Beautyblog says:

    @rania: Και με τη Λένα Μαντά έχω γράψει την εμπειρία μου, παρασύρθηκα και εκλαιγα πάλι τα λεφτάκια μου. Το ίδιο νιώθω και εγώ για τους συγγραφείς αλλά φοβάμαι ότι και οι δυό μας κάνουμε λάθος.

  17. Beautyblog Beautyblog says:

    @Amalia: Δύσκολα να έβγαινες εσύ από αυτό το βιβλιοπωλείο, αν ποτέ βρισκόσουν εκεί. Φυσικά τώρα που θα σε διαγράψουν από τον μαθηματικό κλάδο εξ αιτίας μου και του 1000%, νιώθω τύψεις, άρα θα σε πάρω μαζί μου και θα σε αφήσω στο Hatchards.

  18. Beautyblog Beautyblog says:

    @maryl: μέχρι το Λονδίνο έφτασε αυτό της Στέλλας, τους το έδειχνα και εκεί και είχαν πεθάνει στα γέλια!

  19. Beautyblog Beautyblog says:

    @celia: Ε, φυσικά εσύ ειδικά το έχεις διαβάσει το Trading Up.

  20. Beautyblog Beautyblog says:

    @Αικατερίνη Ράπτη: Φανταστικό video Αικατερίνη!! Ευχαριστούμε!!

  21. Beautyblog Beautyblog says:

    @marianna: Μόλις το δοκιμάσεις θέλω να μου πεις εντυπώσεις. Εγώ είναι η πρώτη φορά, που πίνω τσάι, χωρίς ζάχαρη ή μέλι! Τόσο αρωματικό είναι!

  22. Sissy says:

    Αυτά είναι! A blog for beauty and mind too.

    I LOVE beauti(-ful-mind).blog

  23. Tina says:

    Αργοπορημένη (πάλι) αλλά πόσο χαίρομαι και με το συγκεκριμένο post. Σε εμπιστεύομαι απόλυτα Julia και πιστεύω ό,τι ταιριάζουν τα γούστα μας οπότε σημειώνω τα βιβλία που μας προτείνεις. (Αν και τα βιβλία της Austen τα έχω διαβάσει τα περισσότερα παλιά όμως). Πιστεύω ό,τι γράφεις ένα βιβλίο για να πεις αυτά που βγαίνουν από μέσα σου και όχι για εμπορικό και μόνο λόγο όπως δυστυχώς έχω την υποψία (και μερικές φορές και την σιγουριά) ό,τι γίνεται και στα νέα παιδικά.
    @Sissy έχεις απόλυτο δίκιο!!

  24. […] τότε για το Hatchards, και μάλιστα στα σχόλια αναφέραμε ότι το συγκεκριμένο […]

Σχολιαστε